Στην εγκύκλιο γίνεται εκτενής αναφορά στις θέσεις της Συνομοσπονδίας για το θέμα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, των ομαδικών απολύσεων, του νόμου για την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και την απεργία.
Πιο συγκεκριμένα, στην εγκύκλιο τονίζεται ότι οι αντοχές της κοινωνίας έχουν ισοπεδωθεί και παρόλ' αυτά η κυβέρνηση έχει αναλάβει την υποχρέωση να προχωρήσει σε αλλαγές στο πλαίσιο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, των ομαδικών απολύσεων, καθώς και στο νόμο για την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και την απεργία. Η ΓΣΕΕ αναφέρεται σε κάθε μία από τις παρεμβάσεις που προωθούνται, αντιπαραβάλλοντας τα εξής επιχειρήματα:
ΣΣΕ: Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, έχουν υποβαθμιστεί δραματικά με τον κατώτατο μισθό να είναι αποκλειστικά στα χέρια της κυβέρνησης, τις κλαδικές ΣΣΕ να μην μπορούν να παράσχουν ένα «δίχτυ» ισότητας και ασφάλειας λόγω της μη επέκτασής τους και τις επιχειρησιακές ΣΣΕ να εμπεδώνοντας ως «εργαλείο» χειροτέρευσης των όρων εργασίας. Ρυθμιστές στο όνομα όλων των εργαζομένων όχι τους δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους τους, αλλά τα εργοδοτικά μορφώματα των «ενώσεων προσώπων». Πρόσφατα παραδείγματα, οι επιχειρησιακές συμβάσεις που υπογράφηκαν από ενώσεις προσώπων σε Κρήτη και Θεσσαλονίκη, που «έσπασαν» τον κατώτατο μισθό και την κλαδική ΣΣΕ του τουρισμού.
Συνδικαλιστικός νόμος (ν.1264/1982): Η Συνομοσπονδία χαρακτηρίζει το συγκεκριμένο νόμο «ιστορικό και εμβληματικό μεταπολιτευτικό νομοθέτημα», που σε ευρωπαϊκό επίπεδο «αποτελεί ορόσημο για τα θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα». Περιέχει την ελάχιστη προστασία της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και ειδικά για την απεργία θέτει πολλές και αυστηρότατες προϋποθέσεις για την κήρυξή της (σύγκλιση γενικής συνέλευσης, μυστική ψηφοφορία, τήρηση προθεσμιών προειδοποίησης, τοποθέτηση προσωπικού ασφαλείας ή ελάχιστης λειτουργίας για τις κοινωφελείς επιχειρήσεις. Η ΓΣΕΕ απορεί για τις αλλαγές που επιδιώκονται αφού, αν για παράδειγμα ενημερώνονται οι εργοδότες για την κήρυξη μιας απεργίας πολλές ημέρες πριν, θα αποκτούν το δικαίωμα είτε να απολύουν είτε να μετατρέπουν συμβάσεις σε εκ περιτροπής εργασία, είτε να προσφεύγουν στα δικαστήρια, ακυρώνοντας στην πράξη μια κινητοποίηση... Μάλιστα, η Συνομοσπονδία ειδικά για το σκέλος των βέλτιστων πρακτικών στο συγκεκριμένο θέμα, επισημαίνει ότι στις ευρωπαϊκές χώρες που φαίνεται να υπάρχει πιο αυστηρό πλαίσιο, ισχύει παράλληλα και αυστηρή προστασία και σεβασμός των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της προστατευτικής εργατικής νομοθεσίας... Ειδικά για το σκέλος της χρηματοδότησης των συνδικάτων, η ΓΣΕΕ κάνει λόγο για «κατασυκοφάντηση» και παραθέτει τα εξής στοιχεία: Η ισχύουσα νομοθεσία προβλέπει την απόδοση βάσει παραστατικών μόνο των εξόδων που είναι απαραίτητα για τη στοιχειώδη λειτουργία των οργανώσεων σε όλη την Ελλάδα (στέγαση, φως, νερό, τηλέφωνο), την γραμματειακή τους υποστήριξη με αυστηρές προϋποθέσεις αριθμού μελών και ύψους αποδοχών, την κάλυψη μέρους των εξόδων από τις εκλογικές τους διαδικασίες. Τα χρήματα αυτά προέρχονται από τις εισφορές των εργαζομένων προς τον πρώην Οργανισμό Εργατικής Εστίας (ΟΕΕ), που καταργήθηκε και πέρασε στον ΟΑΕΔ, με όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία. Δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και κυρίως δεν αποδίδονται από το ΙΚΑ, που συνεισπράττει τις σχετικές εισφορές στον Ενιαίο Λογαριασμό για την Εφαρμογή Κοινωνικών Πολιτικών.
Απεργία: Η ΓΣΕΕ θεωρεί ότι με τους περιορισμούς που έχουν τεθεί, ουσιαστικά υφίσταται κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας ήδη.
Lock out: Θεωρείται από τη Συνομοσπονδία μια από τις σημαντικότερες κατακτήσεις του Συνδικαλιστικού Κινήματος. Η ΓΣΕΕ υποστηρίζει ότι τυχόν επαναφορά της ανταπεργίας από την πλευρά της κυβέρνησης, είναι σαν η ίδια να παραβιάζει «ανοιχτές θύρες», αφού οι ίδιες οι εργοδοτικές οργανώσεις έχουν δηλώσει επίσημα ότι δεν επιθυμούν κάτι τέτοιο.
Συνδικαλιστικές άδειες: Γίνεται λόγος για αυστηρό πλαίσιο χορήγησης αδειών απουσίας από την εργασία εκλεγμένων εργαζομένων σε θέσεις ευθύνης στα διοικητικά συμβούλια των συνδικαλιστικών οργανώσεων με κλιμάκωση ανάλογα με τον αριθμό των εκπροσωπούμενων εργαζομένων και το βαθμό της εκπροσώπησης. Στα πρωτοβάθμια σωματεία είναι από 3 έως 5 ημέρες το μήνα και όχι για όλο το ΔΣ, στις δευτεροβάθμιες οργανώσεις από 9 μέρες έως όλη τη θητεία, ανάλογα με τον αριθμό των εργαζομένων που καλύπτουν και όχι για όλα τα μέλη της διοίκησής τους και στα 45 μέλη της διοίκησης της συνομοσπονδίας είναι για όλη τη θητεία τους. Επισημαίνεται ότι στην Ελλάδα, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων είναι εκλεγμένοι μέσα από γενικές συνελεύσεις και δεν είναι αμειβόμενα επαγγελματικά στελέχη, όπως είναι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Η ΓΣΕΕ υποστηρίζει ότι ίσως η κυβέρνηση θεωρεί ότι τα σχέδιά της για τις Τράπεζες και τις ιδιωτικοποιήσεις θα προχωρήσουν πιο «ομαλά» εάν εξουδετερωθούν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων. Προσθέτει ότι έτσι ίσως η εργοδοσία του ιδιωτικού τομέα κινηθεί πιο «ομαλά» σε απολύσεις και κυρίως ομαδικές απολύσεις και μειώσεις μισθών.
Ομαδικές απολύσεις: Η ΓΣΕΕ τονίζει ότι τα συγκριτικά στοιχεία σε όλη την Ευρώπη, τα οποία έχει επιβεβαιώσει με εκθέσεις του το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, αλλά και η αξιολόγηση του εθνικού θεσμικού πλαισίου και των διαδικασιών, έχουν καταδείξει ότι το ισχύον νομικό πλαίσιο στην Ελλάδα, είναι εναρμονισμένο με τους ευρωπαϊκούς και τους διεθνείς κανόνες. Η Συνομοσπονδία επισημαίνει ότι ήδη από το 2010 έχει επιβληθεί πληθώρα αντεργατικών ρυθμίσεων που έχουν μειώσει παράλληλα και την προστασία από την απόλυση και το ύψος της αποζημίωσης απόλυσης. Παρόλ' αυτά η πολυπόθητη ανάπτυξη δεν επέστρεψε, ούτε αποτράπηκε το κλείσιμο επιχειρήσεων, ούτε δημιουργήθηκαν νέες πραγματικές θέσεις εργασίας.
