Μια εντυπωσιακή επιστροφή στο Appalachian Trail ολοκλήρωσε σε ηλικία 91 ετών ο Ντέιλ Σάντερς, καταφέρνοντας να κατακτήσει ξανά τον τίτλο του γηραιότερου πεζοπόρου που έχει διασχίσει ολόκληρη τη θρυλική διαδρομή.
Ο 91χρονος, γνωστός στους πεζοπόρους με το παρατσούκλι «Γκριζογένης», κάλυψε συνολικά περίπου 3.529 χιλιόμετρα, ακολουθώντας το μονοπάτι από τη Τζόρτζια έως το Μέιν. Η προσπάθειά του, ωστόσο, κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν. Στη διάρκεια της διαδρομής έπεσε 71 φορές, χρειάστηκε να νοσηλευτεί και έφτασε σε σημείο να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει.
Τελικά, δεν τα παράτησε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Σάντερς ολοκλήρωσε την προσπάθειά του τη Δευτέρα 31 Αυγούστου, φτάνοντας στην κορυφή του όρους Καταχντίν, του υψηλότερου βουνού του Μέιν και σημείου όπου ολοκληρώνεται η διαδρομή. Εκεί έκανε μια στάση για προσευχή μπροστά από την πινακίδα που σηματοδοτεί το τέλος του Appalachian Trail.
«Έπρεπε να ευχαριστήσω τον Θεό, να ευχαριστήσω την ομάδα υποστήριξής μου και όλους όσοι με έφεραν μέχρι εδώ», δήλωσε μετά την ολοκλήρωση της προσπάθειας.
Επέστρεψε για να πάρει πίσω το ρεκόρ
Η νέα αυτή κατάκτηση είχε ιδιαίτερη σημασία για τον ίδιο, καθώς ο Σάντερς είχε ήδη γράψει ιστορία το 2017. Τότε, σε ηλικία 82 ετών, είχε γίνει ο γηραιότερος άνθρωπος που ολοκλήρωσε το Appalachian Trail.
Το 2021, όμως, το ρεκόρ πέρασε στον 83χρονο τότε Μ. Τζ. Έμπερχαρτ, γνωστό ως «Nimblewill Nomad». Ο Σάντερς δεν άργησε να αποφασίσει ότι ήθελε να επιχειρήσει ξανά.
Η φετινή του προσπάθεια ξεκίνησε τον περασμένο Σεπτέμβριο από τη Δυτική Βιρτζίνια. Δεν ακολούθησε μια απολύτως γραμμική πορεία, ενώ υπήρξαν και μικρά διαλείμματα, όμως μέσα σε διάστημα που πληρούσε τα κριτήρια ολοκλήρωσης της διαδρομής κατάφερε να καλύψει όλα τα τμήματά της.
Η Appalachian Trail Conservancy θεωρεί ότι ένας πεζοπόρος έχει ολοκληρώσει το Appalachian Trail όταν έχει διασχίσει όλα τα τμήματά του, ανεξάρτητα από τη σειρά, μέσα σε διάστημα ενός έτους, με τα διαλείμματα να επιτρέπονται.
Οι 71 πτώσεις και η στιγμή που σκέφτηκε να εγκαταλείψει
Η ηλικία του έκανε την πρόκληση ακόμη μεγαλύτερη. Παρά τους έξι μήνες προετοιμασίας πριν από την επιστροφή του στο μονοπάτι, ο ίδιος αναγνώριζε ότι δεν βρισκόταν στην καλύτερη δυνατή φυσική κατάσταση.
Συνολικά υπολόγισε ότι έπεσε 71 φορές. Οι έξι από αυτές ήταν ιδιαίτερα σοβαρές, ενώ σε μία περίπτωση χρειάστηκε να μεταφερθεί σε νοσοκομείο.
Μία από τις πιο δύσκολες στιγμές σημειώθηκε τον Ιούνιο, όταν κατέβαινε από το όρος Κίλινγκτον στο κεντρικό Βερμόντ. Έπεσε σε βραχώδες σημείο, με αποτέλεσμα να τραυματίσει και να γεμίσει γρατζουνιές τα χέρια και τα πόδια του.
«Δόξα τω Θεώ, δεν έσπασε τίποτα, αλλά χτύπησα αρκετά», περιέγραψε, εξηγώντας πως δεν σταμάτησε ούτε για να καθαρίσει το αίμα και συνέχισε την πορεία του.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, αντιμετώπισε ένα ακόμη πρόβλημα. Το αριστερό του χέρι άρχισε να μουδιάζει και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο στο Μέιν. Οι γιατροί αρχικά ανησύχησαν για πιθανό εγκεφαλικό επεισόδιο, όμως τελικά διαπιστώθηκε ότι το πρόβλημα οφειλόταν σε παγιδευμένο νεύρο.
Παρότι πήρε το «πράσινο φως» για να συνεχίσει, η περιπέτεια αυτή τον έκανε να σκεφτεί την εγκατάλειψη.
Στις αρχές Αυγούστου επέστρεψε προσωρινά στο σπίτι του στο Τενεσί, προκειμένου να βρίσκεται στο πλευρό της συζύγου του, καθώς η μητέρα της είχε μόλις φύγει από τη ζωή. Εκείνη, ωστόσο, ήταν που τον ενθάρρυνε να επιστρέψει και να ολοκληρώσει την προσπάθεια.
Οι άνθρωποι που έκαναν τη διαδρομή πιο εύκολη
Ανάμεσα στις πιο όμορφες αναμνήσεις του από το ταξίδι ξεχωρίζει η εμπειρία του στην Πενσιλβάνια. Εκεί συνάντησε καλά συντηρημένα τμήματα του μονοπατιού, αλλά και πολλούς από τους λεγόμενους «trail angels» – ανθρώπους που προσφέρουν βοήθεια και στήριξη στους πεζοπόρους.
Μικρές πράξεις, όπως ένας καφές ή μια προσφορά βοήθειας, αποδείχθηκαν ιδιαίτερα σημαντικές για τον 91χρονο.
«Όταν οι άνθρωποι σε φροντίζουν και σου φέρνουν καφέδες στο μονοπάτι, τα βράχια δεν έχουν σημασία», ανέφερε, σύμφωνα με το NBC News.
Η παρουσία του στο Appalachian Trail άρχισε παράλληλα να αποκτά μεγάλη απήχηση. Χιλιάδες άνθρωποι άρχισαν να παρακολουθούν την πορεία του μέσω των social media, με την ιστορία του να ξεπερνά τα όρια μιας προσωπικής προσπάθειας για την κατάκτηση ενός ρεκόρ.
Όπως εξήγησε ο ίδιος, αυτό που πλέον έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το γεγονός ότι η προσπάθειά του λειτουργεί ως κίνητρο για άλλους ανθρώπους.
«Αυτή τη στιγμή, το πιο σημαντικό πράγμα –και είναι κάτι που με εξέπληξε– είναι ότι οι άνθρωποι παίρνουν κίνητρο και ενθάρρυνση από τις προσπάθειές μου», είπε.
Μια ζωή γεμάτη προκλήσεις
Ο Ντέιλ Σάντερς γεννήθηκε στο Κεντάκι το 1935, μόλις δύο χρόνια πριν από την ολοκλήρωση του Appalachian Trail. Από μικρός χρειάστηκε να αντιμετωπίσει δυσκολίες, καθώς είχε πέσει θύμα bullying εξαιτίας του μικρού αναστήματός του.
Η ενασχόλησή του με ατομικά αθλήματα, μεταξύ άλλων η ακροβατική και η κολύμβηση, τον βοήθησε να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Αργότερα υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό και ακολούθησε επαγγελματική πορεία στον χώρο των πάρκων και της αναψυχής, από τον οποίο συνταξιοδοτήθηκε το 2002.
Το Appalachian Trail δεν αποτελεί τη μοναδική εντυπωσιακή επίδοση της ζωής του. Ο Σάντερς έχει καταγράψει και άλλα ρεκόρ που συνδέονται με την ηλικία του. Ανάμεσά τους βρίσκεται και η κατάκτηση του τίτλου του γηραιότερου ανθρώπου που διέσχισε με κουπί ολόκληρο τον ποταμό Μισισιπή.
Εκείνη η περιπέτεια διήρκεσε 87 ημέρες και ξεκίνησε την ημέρα που ο ίδιος γιόρταζε τα 87α γενέθλιά του.
Στα 91 του, ο «Γκριζογένης» απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι για ορισμένους ανθρώπους η ηλικία δεν αποτελεί όριο, αλλά έναν ακόμη λόγο για να συνεχίσουν να προκαλούν τον εαυτό τους.
