Υπάρχουν προορισμοί που κερδίζουν τους επισκέπτες λόγω της φυσικής ομορφιάς τους. Υπάρχουν περιοχές που ξεχωρίζουν για την σύνδεσή τους με τη μυθολογία και την ιστορία. Και υπάρχουν και εκείνα τα ξεχωριστά μέρη που αποκτούν μία ιδιαίτερη αξία, καθώς συνδέθηκαν με ανθρώπους που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στην Ελλάδα, στα γράμματα και τις τέχνες.
Ένας τέτοιος τόπος είναι ο Πευκιάς. Ένα μέρος που έγινε τόπος έμπνευσης για τον Καρυωτάκη.
Το «πράσινο ακρογιάλι» της Κορινθίας - Ένας προορισμός έμπνευση
Ο Πευκιάς βρίσκεται στο Ξυλόκαστρο στη βόρεια πλευρά της Πελοποννήσου, στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα όμορφο παραθαλάσσιο πευκόδασος, το οποίο εκτείνεται ανατολικά του κέντρου του Ξυλοκάστρου και καταλήγει προς την περιοχή της Συκιάς.
Η γεωγραφική του θέση είναι σχεδόν «μαγική» καθώς το δάσος εκτείνεται κατά μήκος της παραλίας δημιουργώντας μια στενή πράσινη ζώνη ανάμεσα στην πόλη και τον Κορινθιακό και μία πυκνή σκιά στην ακτή.
Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ωστόσο δεν σταματούν εδώ.
Ο Πευκιάς είναι ένα από τα πιο γνωστά και εντυπωσιακά δάση του Κορινθιακού. Η θέση του, κατά μήκος του κόλπου δημιουργεί μία απόλυτη αρμονία μεταξύ θάλασσας και πεύκου.
Σε μια έκταση περίπου 243 στρεμμάτων, τα πεύκα κυριαρχούν στο τοπίο, ενώ ανάμεσά τους αναπτύσσεται η βλάστηση ένας τόπος που φιλοξενεί πλούσια πανίδα και χλωρίδα.
Με το πέρασμα του χρόνου και παρά την αστική ανάπτυξη, κατάφερε να διατηρηθεί και να φτάσει μέχρι τις μέρες μας ως ένας από τους σημαντικότερους φυσικούς θησαυρούς της περιοχής.
Το 1926 η περιοχή καταγράφηκε ως δασική έκταση, ενώ το 1974 ο Πευκιάς χαρακτηρίστηκε Αισθητικό Δάσος.
{https://www.youtube.com/watch?v=6cuv1keF0kU}
Η σύνδεση με τον Καρυωτάκη
Η σχέση του Πευκιά με τον Κώστα Καρυωτάκη είναι ίσως το πιο ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία του. Ο ποιητής είχε στενή σχέση με την περιοχή της Συκιάς, όπου περνούσε τα καλοκαίρια του στο σπίτι του παππού του.
Έτσι, ο Πευκιάς δεν ήταν για εκείνον ένας τόπος που γνώρισε απλώς ως επισκέπτης, αλλά ένα μέρος που συνδέθηκε με τις προσωπικές του αναμνήσεις.
Το πνεύμα του Καρυωτάκη, δεν έμεινε ανεπηρέαστο από την ομορφιά του τόπου.
Η θάλασσα, τα πεύκα, η ηρεμία της περιοχής και η θάλασσα δημιούργησαν ένα σκηνικό αρκετά διαφορετικό από την καθημερινότητα της πόλης.
Ο Πευκιάς εκείνη την εποχή, αποτελούσε τμήμα μιας μεγαλύτερης δασικής έκτασης που απλωνόταν στην περιοχή. Παρ' όλα αυτά, η βασική εικόνα παρέμενε ίδια: το πυκνό πράσινο των πεύκων να συναντά τη θάλασσα και να δημιουργεί ένα τοπίο που ξεχωρίζει ακόμη και σήμερα.
Η περιοχή φαίνεται πως έμεινε έντονα στη μνήμη του ποιητή και συνδέθηκε με ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ποιήματά του. Στο ποίημα «Ύπνος», από τη συλλογή «Νηπενθή», ο Καρυωτάκης αναφέρεται στο «πράσινο ακρογιάλι της πατρίδας».
Η εικόνα αυτή έχει συνδεθεί με τον Πευκιά και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς το γιατί.
