Στα 62 μου, πολλοί θεωρούν αυτονόητο ότι πλησιάζω στο τέλος της επαγγελματικής μου πορείας. Εγώ, όμως, νιώθω ακριβώς το αντίθετο. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου η δημιουργικότητα δεν είχε ποτέ ημερομηνία λήξης. Ο πατέρας μου, στα 87 του, συνεχίζει να εργάζεται ως συγγραφέας και δάσκαλος, βρίσκοντας μέσα από τη δουλειά του όχι απλώς ένα εισόδημα, αλλά βαθύ νόημα και σκοπό.
Έρχομαι καθημερινά αντιμέτωπη με την ιδέα ότι «ήρθε η ώρα να σταματήσω». Κάθε φορά που κάποιος γύρω μου αποσύρεται από την εργασία, νιώθω μια εσωτερική ανησυχία — σαν να πρόκειται για κάτι που εξαπλώνεται. Όμως για μένα, η εργασία δεν ήταν ποτέ απλώς μια υποχρέωση. Ήταν και παραμένει τρόπος έκφρασης, εξέλιξης και σύνδεσης με τον κόσμο.
Ο πατέρας μου είναι ένα ζωντανό παράδειγμα αυτής της φιλοσοφίας. Ως λεξικογράφος και γλωσσολόγος, έχει αφιερώσει τη ζωή του στη γλώσσα και τη διδασκαλία. Παρόλο που έκλεισε τη σχολή του, συνεχίζει να διδάσκει και να δημιουργεί, προσαρμοζόμενος στις νέες συνθήκες. Η αφοσίωσή του είναι αξιοθαύμαστη. Ακόμη και σήμερα εργάζεται πάνω σε νέα έργα, παρά τις δυσκολίες της σύγχρονης εκδοτικής πραγματικότητας.
Οι συζητήσεις μας περιστρέφονται κυρίως γύρω από τα έργα μας. Ανταλλάσσουμε ιδέες, κείμενα, όνειρα. Είναι ένας δεσμός που βασίζεται στη δημιουργία και την αμοιβαία έμπνευση. Κανείς από τους δυο μας δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή του χωρίς ένα δημιουργικό σχέδιο σε εξέλιξη.
Και εγώ η ίδια, έχοντας περάσει από τη συγγραφή βιβλίων στη δημιουργία ψηφιακού περιεχομένου, συνεχίζω να εξελίσσομαι. Η δουλειά μου σήμερα μου δίνει την ευκαιρία να βοηθώ άλλους ανθρώπους να αγκαλιάσουν τη ζωή με ενέργεια και αισιοδοξία, ανεξαρτήτως ηλικίας. Παράλληλα, μου προσφέρει την ελευθερία να ορίζω τον χρόνο μου και να απολαμβάνω άλλες πτυχές της ζωής μου — από τη γυμναστική και το θέατρο μέχρι τα ταξίδια και την προσφορά στην κοινότητα.
Για μένα, το ερώτημα δεν είναι πότε θα σταματήσω, αλλά γιατί να το κάνω. Όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο νιώθω ότι έχω να προσφέρω. Η εμπειρία δεν με περιορίζει, με εμπλουτίζει. Και ίσως τώρα, περισσότερο από ποτέ, αρχίζω να κατανοώ τι σημαίνει να ζεις με σκοπό.
Δεν ξέρω τι θα φέρουν τα επόμενα χρόνια. Ξέρω όμως ότι όσο η εργασία συνεχίζει να μου δίνει χαρά, νόημα και δημιουργικότητα, δεν υπάρχει λόγος να την εγκαταλείψω. Γιατί ο σκοπός δεν έχει ηλικία και σίγουρα δεν συνταξιοδοτείται.
Πηγή: Business Insider
