«Το να εργάζεται κανείς βοηθά στο να είναι απασχολημένος συνεχώς, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αναρωτηθεί για πράγματα όπως ποιος είναι όταν κανείς δεν τον παρακολουθεί και τι θα δημιουργούσε αν η αποτυχία δεν είχε σημασία», γράφει ο Farley Ledgerwood.
«Παλιά, αυτές οι σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου, αλλά θάβονταν κάτω από προθεσμίες και αξιολογήσεις απόδοσης.
Τρία χρόνια μετά τη συνταξιοδότηση, ξυπνάω στις 5:45 π.μ. χωρίς ξυπνητήρι — μια συνήθεια που δύσκολα ξεπερνιέται. Αλλά το πιο παράξενο είναι να κάθομαι στο τραπέζι της κουζίνας μου με ένα φλιτζάνι καφέ και να συνειδητοποιώ ότι κάθε λεπτό της ημέρας μού ανήκει. Καμία συνάντηση, καμία αναφορά, κανένα αφεντικό να ευχαριστήσω.
Η απεριόριστη επιλογή είναι και δώρο και βάρος. Όταν μπορείς να κάνεις τα πάντα, οι επιλογές είναι αμέτρητες.
Τους πρώτους έξι μήνες προσπάθησα να αναδημιουργήσω τη δομή για την οποία παραπονιόμουν επί δεκαετίες, φτιάχνοντας περίπλοκα προγράμματα για κάθε μέρα. Δευτέρα ψώνια, Τετάρτη μεσημεριανό με πρώην συναδέλφους, Παρασκευή δουλειές στην αυλή. Ουσιαστικά, έγινα ο διευθυντής του εαυτού μου.
Και τότε, συνάντησα έναν ξένο στον καθρέφτη. Μετά από 35 χρόνια συνεχούς εργασίας, ανακάλυψα ότι είχα γίνει η δουλειά μου. Η προσωπικότητά μου είχε διαμορφωθεί γύρω από την πολιτική του γραφείου και τις επαγγελματικές προσδοκίες. Τώρα, χωρίς αυτή τη δομή, συνάντησα τον άνθρωπο που δεν είχα κοιτάξει ποτέ πραγματικά — και ανακάλυψα ότι μισούσα το γκολφ, ενώ η αληθινή μου επιθυμία ήταν να γράφω. Αληθινά γράμματα, ιστορίες, παρατηρήσεις για τη ζωή.
Το να ξεκινάς κάτι καινούργιο στα 65 είναι τρομακτικό. Μπαίνεις σε έναν κόσμο όπου όλοι οι άλλοι έχουν προβάδισμα 40 χρόνων. Αλλά υπάρχει κάτι όμορφο σε αυτό: έχεις ήδη ντραπεί, έχεις αποτύχει, έχεις κάνει λάθη — και έτσι, όταν ένας νεότερός σου υπονοεί ότι ο διάλογός σου στερείται ζωντάνιας, απλώς γνέφεις και προχωράς.
Η ελευθερία να αποτυγχάνεις χωρίς συνέπειες είναι μεθυστική. Δεν υπάρχουν αξιολογήσεις απόδοσης, δεν υπάρχουν μπόνους. Μόνο εσύ, το γράψιμο και η πιθανότητα να γίνεσαι λίγο καλύτερος κάθε μέρα», καταλήγει ο Farley Ledgerwood.
Πηγή: geediting.com
