Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε ο Φοίβος Δεληβοριάς στην εκπομπή «Buongiorno» και τη Φαίη Σκορδά. Ο μουσικός μίλησε για «Τα Νούμερα», την σατυρική σειρά που είχε γράψει και προβαλλόταν στην ΕΡΤ. Όπως τόνισε, ήταν έτοιμα τα σενάρια αλλά δεν πήραν την τελική έγκριση από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΡΤ.
«Ενώ μας είχε βάλει ο πρόεδρος της ΕΡΤ να κάνουμε τα σενάρια για την επόμενη σεζόν, τελικά όταν τα στείλαμε για να ξεκινήσει η παραγωγή δεν εγκρίθηκαν. Δεν ήρθε κάποιο πράσινο φως. Δεν το κυνήγησα μετά, δεν ζήτησα εξηγήσεις. Το πρώτο που φαντάστηκα ήταν ότι δεν άρεσε στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΡΤ. Θα ήθελα να κάνουμε δεύτερη σεζόν για πολλούς λόγους. Τώρα επειδή έχει περάσει πολύς καιρός, ίσως να μην έμπαινα σ’ αυτή τη διαδικασία», αποκάλυψε.
Τα παιδικά χρόνια
Παράλληλα, ο Φοίβος Δεληβοριάς αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια: «Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον και μια συνοικία ανοιχτή. Η Καλλιθέα της δεκαετίας του ’80 είχε δεκάδες σινεμά, θερινά και αναψυκτήρια. Μεγάλωσα σ’ αυτή τη γειτονιά με συμμαθητές πολλών διαφορετικών τύπων παιδιά. Το σπίτι μας ήταν μια μονοκατοικία που την έχτισε η γιαγιά και ο παππούς μου τη δεκαετία του ‘30».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Και πρόσθεσε: «Η γιαγιά μου ήταν πολύ λαϊκός άνθρωπος, ενώ η μαμά μου ήταν καθηγήτρια πανεπιστημίου στη Βυζαντινή Ιστορία. Ο μπαμπάς μου ήταν τραπεζικός υπάλληλος. Οι γονείς μου ήταν πολύ διαφορετικοί και πολύ ταιριαστοί. Από τη μαμά πήραμε όλα τα καλλιτεχνικά. Ήταν μια γυναίκα που όταν μαγείρευε έφτιαχνε τραγουδάκια για μένα και την αδελφή μου. Ζωγράφιζε και έκανε ψηφιδωτά, είχε ανάγκη από δημιουργία».
Ο μουσικός είπε για τον μπαμπά του: «Ο μπαμπάς μου ήταν πιο σταθερός άνθρωπος και πιο κλειστός. Αλλά είχε μια τρέλα δική του που δεν την ξεχνάω ποτέ. Είναι αντάρτης, πολιτικοποιημένος με την πολύ καλή έννοια. Έλεγε πάντα την γνώμη του. Πάντα μετά τη δουλειά μας έφερνε ένα δίσκο, έτσι άκουσα τα πάντα στη μουσική».
Ενώ συνέχισε λέγοντας: «Το πολύ ωραίο στο σπίτι μου ήταν το γεγονός ότι ήταν γυναικοκρατούμενο. Είχα δύο αδελφές, γιαγιάδες, μαμά. Είδα και την άλλη πλευρά. Ήμουν χαρούμενος ως παιδάκι, αλλά στον κόσμο μου. Πάντα κάτι έκανα. Είχα μανία με τις ταινίες και το σινεμά».
«Η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά όχι ως φάρσα, ως τραγωδία»
Στη συνέχεια, ο Φοίβος Δεληβοριάς μίλησε για την κατάσταση που επικρατεί στη Γάζα και την στάση των καλλιτεχνών. Τόνισε πως δεν θα συμμετάσχει σε κανιβαλισμούς ανθρώπων, κάτι που δεν έχει κάνει ποτέ, ωστόσο, δεν είναι σύμφωνος με την επιλογή συναδέλφων του να τραγουδήσουν αυτή την περίοδο στο Ισραήλ.
«Η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά όχι ως φάρσα, ως τραγωδία. Παρακολουθώ αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο και είναι σαν μην πέρασε μια μέρα από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι άνθρωποι είπαν ότι δεν θα ξαναγίνει αυτό και έφτιαξαν τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και το Διεθνές Δικαστήριο. Όταν τα συμφέροντα όμως θέλουν να ‘βάλουν χέρι’ οπουδήποτε, οι άνθρωποι σέρνονται πάλι στην αυτοκαταστροφή τους», σημείωσε.
«Πάντα σέβομαι την κάθε άποψη όταν αυτή διατυπώνεται καθαρά και θαρραλέα. Ποτέ δεν έχω συμμετάσχει σε κανιβαλισμούς οποιουδήποτε ανθρώπου και δεν συμπαθώ τους ανθρώπους που το κάνουν αυτό. Θεωρώ ιερό να βγαίνει ο καλλιτέχνης και να μιλάει. Το να πας στο Ισραήλ να τραγουδήσεις είναι μια βαριά απόφαση. Εγώ διαφωνώ την συγκεκριμένη στιγμή. Αυτό που γίνεται έχει ξεπεράσει τα όρια που θέτει ο ΟΗΕ και τα διεθνή δικαστήρια. Καλό είναι να πεις ‘όχι δεν θα συμμετάσχω σ’ αυτό’. Είναι η στιγμή να σεβαστείς τον πόνο που υπάρχει, δεν μπορείς να είσαι απαθής», συμπλήρωσε.
Και συνέχισε: «Θεωρώ πιο συγκινητική την πρωτοβουλία των ανθρώπων να βαδίσουν προς την Γάζα. Αυτό το μήνυμα που περνάνε στον πολύ κόσμο είναι ότι πρέπει να σταματήσουμε γιατί δεν θα βγει τίποτα αν μια σύγκρουση που ξεκινάει για συγκεκριμένους λόγους οδηγείται σε εθνοκάθαρση».
Τέλος, ο Φοίβος Δεληβοριάς είπε για την κόρη του: «Η Ιόλη είναι ένας άνθρωπος ελεύθερος και αυτό που αρέσει πάρα πολύ. Ξέρει τι θέλει και μας διδάσκει και εμένα και τη μαμά της. Τα «όχι» είναι δώρα καμιά φορά στο παιδί. Έτσι μαθαίνει και εκείνο να λέει «όχι» σε κάποια πράγματα. Αυτό που πρέπει να του λες είναι ότι πρέπει να βρει έναν δημιουργικό δρόμο στη ζωή του. Να βρει έναν τρόπο ζωής που τον αγαπάει. Να έχει κάτι που το ενθουσιάζει. Εμένα αυτό με έσωσε ως άνθρωπο».
