Ωστόσο τόσο οι αρχαιολογικοί θησαυροί όσο και τα φυσικά συστήματα είναι εκτεθειμένα σε κινδύνους. Από την απαξίωση και την καταστροφή μέχρι και την εκποίηση, στο βωμό πάντοτε του κέρδους και των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων.
Τρία είναι τα μεγάλα ανοιχτά θέματα λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ιστορικός-εκπαιδευτικός Μάκης Σταύρου, πρόεδρος της «Εναλλακτικής Δράσης», η οποία έχει μακρόχρονη ασχολία με τα ιστορικά μνημεία και σε συνεργασία με το «Δίκτυο Προστασίας Σαρωνικού», εντείνουν τις προσπάθειες και τις δράσεις τους. Το πρώτο είναι το λιμάνι του Πειραιά και η πώλησή του, καθώς μέσα στο «πακέτο» που παραχωρείται είναι και τα τείχη του Θεμιστοκλή, η Ηετιώνεια Πύλη, αλλά και ο χώρος των Λιπασμάτων στην Δραπετσώνα, όπου πιθανότητα το ταφικό μνημείο που υπάρχει στον περιβάλλοντα χώρο, μπορεί να είναι ο τάφος του Θεμιστοκλή. Το ότι δεν θα πωληθεί ο χώρος των Λιπασμάτων είναι ακόμη στα λόγια, τονίζει ο κ. Σταύρου και συμπληρώνει ότι υπάρχει πρόταση δύο πολιτών στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) να γίνουν ανασκαφές στο χώρο και να εξεταστεί αν είναι ο τάφος του Θεμιστοκλή το μνημείο που υπάρχει εκεί.
Το δεύτερο μεγάλο θέμα είναι η Βουλιαγμένη, όχι μόνο ο «Αστέρας Βουλιαγμένης», αλλά ολόκληρη η χερσόνησος αναφέρει ο κ. Σταύρου, τονίζοντας πως μέσα στο χώρο του ξενοδοχείου, που πωλείται, υπάρχει ο δωρικού ρυθμού, αρχαίος ναός του Απόλλωνα Ζωστήρα. Όπως λέει ο κ. Σταύρου, ο ναός αυτός βρέθηκε σε ανασκαφή το 1926, αλλά ανακηρύχθηκε σε προστατευόμενο μνημείο «μετά από δικές μας πιέσεις» το 2013. Με την ένταξη στη ζώνη «Α» απαγορεύονται εμπορικές χρήσεις, ακόμη και η λειτουργία της πλαζ Βουλιαγμένης. Ωστόσο ο ναός χρησιμοποιείται από το ξενοδοχείο για διαφημιστικούς σκοπούς.
Το τρίτο είναι η αξιοποίηση του χώρου του παλιού αεροδρομίου ο οποίος έχει παραχωρηθεί, αλλά το καζίνο, που δεν μπορεί να γίνει σύμφωνα με την νομοθεσία, αποθαρρύνει τους επενδυτές να ξεκινήσουν εργασίες, γιατί προφανώς, τονίζει ο κ. Σταύρου, στόχος τους είναι τα χρήματα που θα δαπανηθούν να βγαίνουν από το καζίνο.
