H πόλη Trier (Τρηρ), ή αλλιώς η πόλη με τα πολλά πρόσωπα, ανήκει σε εκείνη τη κατηγορία των σημαντικών σημείων της Ευρώπης που σε εκπλήσσουν με την, δυσανάλογη του μεγέθους τους, ιστορία και πνευματικότητά τους.
Παρότι είναι η αρχαιότερη πόλη της Γερμανίας, αλλά και ένα σημαντικό κέντρο κλασικών αρχιτεκτονικών μνημείων και πολύτιμων έργων τέχνης, στέκεται διακριτικά και σχεδόν αθόρυβα από τον 16ο αιώνα π. Χ, στη μέση περίπου της Ευρωπαϊκής ηπείρου, διατηρώντας αναλλοίωτο τον συνδυασμό των μύθων του εντυπωσιακού παρελθόντος της με το ζωντανό, πληθωρικό και αεικίνητο παρόν της.
Και δεν θα τη γνωρίζαμε αν κάθε τόσο δεν γινόταν ντόρος με την έκθεση του άρραφου χιτώνα του Ιησού και αν εκεί δεν είχε γεννηθεί ο φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, ιστορικός, πολιτικός, οικονομολόγος και θεμελιωτής του κομμουνισμού Καρλ Μαρξ (όπου το σπίτι του είναι σήμερα μουσείο).
Η πόλη Trier, που βρίσκεται χτισμένη στις όχθες του ποταμού Μοζέλα, είναι ένα μικρό μόνο τμήμα των μεγάλων περιφερειών του Saarland (Γερμανία), της Λωρραίνης (Γαλλία), του Λουξεμβούργου (Λουξεμβούργο) και της Ρηνανίας- Παλατινάτου (Γερμανία), αλλά ο επισκέπτης αισθάνεται περισσότερο την επιρροή από τη γειτνίαση της με τη Γαλλία. Πρόκειται για μια ζωντανή νεανική πόλη με πλούσια πολιτιστική ζωή, πανεπιστήμιο και πολυτεχνείο, καθώς και με πολλά άλλα στοιχεία που καθιστούν ξεχωριστή.
Παρότι επίσημα η ιστορία της ξεκινά από το 16ο π. Χ, όταν στο βουνό Πέτρισμπεργκ στη θέση ενός ρωμαϊκού στρατοπέδου (30 π.Χ), χτίστηκε η πόλη Αυγούστα Τρεβερόρουμ (λατ. Augusta Treverorum, Πόλη του Αυτοκράτορα Αυγούστου στην
χώρα των Τριβίριων και πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής επαρχίας Βελγική Γαλατία), υπάρχουν αναφορές για οικισμούς από τα βάθη της νεολιθικής εποχής που μαρτυρούν ότι η περιοχή κατοικείτο από την τρίτη χιλιετία π. Χ.
Η πόλη αλώθηκε και ξαναχτίστηκε αρκετές φορές στο πέρασμα του χρόνου, αλλά αναπτύχθηκε πολύ επί Ρωμαϊκής εποχής, όπως μαρτυρούν και τα ανάγλυφα χαρακτηριστικά που της προσέδωσαν όσοι Ρωμαίοι αυτοκράτορες, επίσκοποι, εκλέκτορες και πολίτες πέρασαν από εκεί.
Αρχιτεκτονικά μνημεία παγκοσμίου φήμης διατηρούνται εκεί και πολλά από αυτά αποτελούν από το 1986 τμήμα των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, ανάμεσά τους η “Μαύρη πύλη” (Porta Nigra), σημερινό έμβλημα της μητρόπολης του Μοζέλα, το Αμφιθέατρο και τα φημισμένα Λουτρά του Βασιλιά, καθώς επίσης και η παλιά Ρωμαϊκή Γέφυρα που σήμερα χρησιμοποιείται ως δρόμος κυκλοφορίας.
Ο Μέγας Κωνσταντίνος, που επανίδρυσε την πόλη μετά την άλωσή της από τους Αλεμανούς, έκτισε πολλά κτίρια, μεταξύ των οποίων τα αυτοκρατορικά θερμά λουτρά και την ομώνυμη βασιλική. Το 326 τμήματα του παλατιού μετατράπηκαν σε
εκκλησιαστικούς χώρους τα οποία σήμερα είναι ερείπια στην μητρόπολη της Τρηρ και στην εκκλησία Liebfrauenkirche.
Αυτό όμως που δίνει ιδιαίτερο χαρακτήρα στην πανέμορφη αυτή πόλη των 103.000 κατοίκων είναι η καθιέρωσή της ως ένα σπουδαίο χριστιανικό προσκυνηματικό κέντρο στη Δυτική Ευρώπη της περιόδου του Μεσαίωνα, κι αυτό, επειδή είχε στην
κατοχή της πολλά σημαντικά κειμήλια, όπως τον άρραφο χιτώνα του Χριστού (υφαντό ρούχο χωρίς ραφές) , τον Τίμιο Ήλο (καρφί), το Τίμιο Ξύλο, την Ιερά Άκανθα από τον Ακάνθινο Στέφανο, την κάρα της Αγίας Ελένης κτλ.
Οι αναφορές ειδικότερα για τον Τίμιο Ήλο (ένα από τα τέσσερα αυθεντικά καρφιά με τα οποία προσηλώθηκε ο Χριστός στον Σταυρό) που φυλάσσεται στον Καθεδρικό ναό της Τρηρ, είναι πάρα πολλές. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, τον Τίμιο Ήλο
έφερε στην πόλη η Αγία Ελένη, η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου και κατά τον Μεσαίωνα οι ιερείς τον περιφέρανε ως θαυματουργό για να θεραπεύσουν ασθενείς.
Η ίδια, σύμφωνα πάντα με την ρωμαιοκαθολική παράδοση, ανακάλυψε στους Αγίους Τόπους κατά το έτος 327 ή 328 και τον άρραφο χιτώνα του Ιησού (τον μοναδικό χιτώνα τον οποίο οι Ρωμαίοι στρατιώτες που σταύρωσαν τον Χριστό έβαλαν στον
κλήρο, όταν μοίρασαν μεταξύ τους τα ρούχα του, σύμφωνα με το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον (19, 23-24)), και τον μετέφερε στην ίδια πόλη, όπου είχε ζήσει ο γιός της.
Αυτός ο άρραφος χιτώνας του Χριστού βρίσκεται σήμερα σε παρεκκλήσι του Καθεδρικού Ναού της πόλης, από την 1η Μαΐου του 1196, όταν το εγκαινίασε ο Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης Ά της Τρηρ. Από το 1996 μέχρι σήμερα
το σημαντικό αυτό έκθεμα έχει προσελκύσει εκατομμύρια πιστούς από κάθε σημείο της γης, αφού η Ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή της Τρηρ το εκθέτει κάθε χρόνο και για δέκα ημέρες στους προσκυνητές κατά τη διάρκεια μιας θρησκευτικής δράσης που φέρει τον τίτλο: “Heilig-Rock-Tage” (Ημέρες του Ιερού Βράχου), η οποία θεωρείται και η μεγαλύτερη γιορτή της Επισκοπής.
Φέτος η πόρτα του παρεκκλησιού θα μείνει ανοιχτή για τους επισκέπτες από τις 21 ως τις 30 Απριλίου και είναι μια καλή ευκαιρία για να γιορτάσουν οι πιστοί, όπως έχει πει και ο Επίσκοπος Στέφαν Άκερμαν, «τον συνδυασμό της παλιάς με τη καινούργια προσφορά».
Ένα ποικίλο πρόγραμμα απευθύνεται σε μεγάλους και μικρούς πιστούς και όλους τους ενδιαφερόμενους. Με το σύνθημα «Θέλω να σου δώσω μέλλον και ελπίδα», το επισκοπικό φεστιβάλ προσφέρει πνευματικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως συναυλίες, εκθέσεις και ξεναγήσεις καθώς και ειδικές δράσεις για παιδιά και νέους.
