Στη Μόσχα αναμένεται να υπογράψουν συμφωνία για την "εμβάθυνση της συνολικής εταιρικής σχέσης" μεταξύ των δύο χωρών τους, ο κινέζος και ο ρώσος ηγέτης.
Η κρατική επίσκεψη του Κινέζου προέδρου είναι μια σαφής ένδειξη υποστήριξης προς τη Ρωσία -και τον πρόεδρό της- σε μια εποχή που το Κρεμλίνο δέχεται έντονες διεθνείς πιέσεις.
Δεν εμπιστεύεται την Δύση ο Πούτιν
Ο Πούτιν χτίζει το δικό του «μπλοκ». Δεν εμπιστεύεται πια τη Δύση - και δεν θα την εμπιστευτεί ποτέ ξανά.
Καθώς ο Πούτιν ψάχνει για συμμάχους και προσπαθεί να κάνει τη Ρωσία μέρος ενός κοινού οχυρού με την Κίνα, χτίζεται και ένα «αντιδυτικό» μέτωπο.
Σύμφωνα με το CNN, η Μόσχα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το Πεκίνο - τώρα περισσότερο από ποτέ, καθώς ο πόλεμος μαίνεται στην Ουκρανία.
Για να αντιμετωπίσει τις δυτικές κυρώσεις και να στηρίξει τη ρωσική οικονομία, η Ρωσία έχει ενισχύσει το εμπόριο με την Κίνα, κυρίως στον τομέα της ενέργειας. Αναμένεται ότι το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και οι αγωγοί ενέργειας θα είναι στην ατζέντα των συνομιλιών Πούτιν και Σι.
Γιατί φοβούνται τη σημερινή επίσκεψη (;)
Πρώτον, πρόκειται για τον ηγέτη μιας από τις δύο μεγάλες υπερδυνάμεις του κόσμου που επισκέπτεται έναν σύμμαχο - ο οποίος τυχαίνει να είναι το πρόσωπο που έχει εξαπολύσει μια αιματηρή εισβολή στην Ουκρανία.
Πολλοί αναλυτές έχουν αναρωτηθεί τι θα μπορούσε να κάνει η Κίνα σε περίπτωση που η Ρωσία αντιμετωπίσει μια μεγάλη και ταπεινωτική ήττα στο πεδίο της μάχης.
Παρ όλο που μετά την άφιξη του Σι στη Μόσχα, ο ίδιος και ο Ρώσος ομόλογός του μπορεί να μιλήσουν για άλλα πράγματα, όλη η προσοχή θα είναι στραμμένη στην κρίση της Ουκρανίας.
Τα μηνύματά του προς τον Βλαντιμίρ Πούτιν μπορούν να έχουν μόνο τρεις κατευθύνσεις:
1. Ώρα να εξετάσει το ενδεχόμενο να υποχωρήσει με κάποιο συμβιβασμό
2. Πράσινο φως για να συνεχίσει ή ακόμα και να προχωρήσει πιο σκληρά.
3. Τίποτα από τον ηγέτη της Κίνας.
Η Κίνα προέρχεται από τη μεσολάβηση για τη σύναψη συμφωνίας με την οποία το Ιράν και η Σαουδική Αραβία αποκατέστησαν τις διπλωματικές τους σχέσεις. Γίνεται όλο και πιο έτοιμη να εμπλακεί σε θέματα πολύ πέρα από τις ακτές της. Αυτό φαίνεται να καθιστά απίθανη την επιλογή τρία.
Με την επιλογή ένα, εάν περιλαμβάνει το Πεκίνο να μπορεί να διεκδικήσει και πάλι τον μανδύα του παγκόσμιου ειρηνοποιού μετά τη συμφωνία Ιράν-Σαουδικής Αραβίας, αυτό θα ήταν ένα πολύ καλό φτερό στο καπέλο του Xi.
Το κύριο πρόβλημα με αυτή την επιλογή είναι ο βαθμός στον οποίο θα ωφελούσε επίσης την Κίνα.
Η πιο ζοφερή από τις επιλογές είναι η δεύτερη, αλλά υπάρχει το ενδεχόμενο κατά το οποίο ο πόλεμος της Ρωσίας με την Ουκρανία παίζει ρόλο στη γεωπολιτική στρατηγική του Πεκίνου.
Το Κρεμλίνο τα βάζει με τη Δύση, καταναλώνει τους πόρους του ΝΑΤΟ και, όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο περισσότερο δοκιμάζει την «αντοχή» του δυτικού κοινού για ακόμη περισσότερες συγκρούσεις.
Ο υπολογισμός του Πεκίνου θα μπορούσε να είναι ότι, όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο λιγότεροι άνθρωποι θα θέλουν να εμπλακούν σε έναν άλλο πόλεμο.
Δημόσια, η Κίνα λέει ότι η κυριαρχία όλων των εθνών πρέπει να γίνεται σεβαστή (δηλαδή της Ουκρανίας), αλλά το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι απειλούμενες χώρες (δηλαδή και η Ρωσία).
Ωστόσο, δεν είναι το Κίεβο όπου επισκέπτεται ο Σι Τζινπίνγκ. Είναι η Μόσχα.
