Μέρος του να ανήκεις ή να μπαίνεις σε μια συμμαχία είναι να συμφωνείς στο ποιοι είναι και ποιοι δεν είναι εχθροί σου. Διαφορετικά, δεν θα υπήρχε ανάγκη για τη συμμαχία εξαρχής. Αλλά αυτό είναι ευκολότερο να το λες παρά να το κάνεις, ειδικά όταν τουλάχιστον ένας σύμμαχός σου χαρακτηρίζεται από την εγωπάθεια ενός Οθωμανού Σουλτάνου.
Έτσι ξεκινά η ανάλυση της Washington Post για τον Τούρκο πρόεδρο, του οποίου το «εγωϊστικό ταξίδι» φέρεται να υπονομεύει την ενότητα και την δυναμική του ΝΑΤΟ.
Ο,τι κάνει είναι μόνο για τον εαυτό του, με αποτέλεσμα να κάνει τα πράγματα περιττά περίπλοκα. Για να φανεί ισχυρός στο εσωτερικό πριν από τις εκλογές του επόμενου Ιουνίου, συνεχίζει να παίζει με τα μυαλά φίλων και εχθρών, αδιαφορώντας για το αν οι ανοησίες του υπονομεύουν τη δυτική συνοχή και την ευρωπαϊκή ασφάλεια γενικότερα.
Στην ανάλυση του Andreas Kluth γίνεται αναφορά στο «διπλό ταμπλό» σχετικά με τον πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία, αλλά και στην ανευθυνότητα σε ό,τι αφορά τη διαδικασία ένταξης της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.
Εκεί, ωστόσο, που ο Ερντογάν έχει «χάσει το μέτρο» είναι το Αιγαίο: Οι χειρότερες εντάσεις στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ είναι εκείνες ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, που στην πραγματικότητα θεωρούν εχθρό η μία την άλλη.
Με τέτοιους συμμάχους, ποιος χρειάζεται εχθρούς;
«"Τα νησιά που κατέχετε δεν μας δεσμεύουν», ειρωνεύτηκε ο Ερντογάν τις προάλλες τους Έλληνες. "Θα κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο όταν έρθει η ώρα. Όπως έχουμε ξαναπεί, μπορούμε να έρθουμε ξαφνικά μια νύχτα". Ναι, διαβάσατε σωστά: Ο Ερντογάν απειλεί στην πραγματικότητα με πόλεμο εναντίον μιας άλλης χώρας του ΝΑΤΟ», σημειώνει ο αρθρογράφος.
Όλες οι συμμαχίες, όπως και οι περισσότερες οικογένειες, έχουν τις εντάσεις τους. Και ο Ερντογάν παίζει ήδη εδώ και χρόνια τον ρόλο του «μαύρου πρόβατου» - προς ιδιαίτερη απογοήτευση των άλλων συμμάχων, αγόρασε ακόμη και ένα σύστημα αεράμυνας από τον Πούτιν, το οποίο θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την τεχνολογία στο εσωτερικό των αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών.
Όπως επισημαίνει ο αρθρογράφος, οι καιροί στους οποίους ζούμε παραείναι σοβαροί για τέτοιου είδους περισπασμούς. Η Δύση πρέπει να παραμείνει ενωμένη και ισχυρή. Γι’ αυτό τον λόγο, προσθέτει, θα πρέπει να αφήσει στην άκρη παλιές και κενές έχθρες όπως εκείνη μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων. Ο υπέρτατος σκοπός είναι να εμποδιστέι ο Πούτιν από το να κλιμακώσει και να επεκτείνει τον πόλεμο που ξεκίνησε στην Ουκρανία.
Όπως τονίζεται, οι Τούρκοι θα πρέπει να υπενθυμίσουν στον πρόεδρό τους ότι αυτό είναι τόσο προς το συμφέρον της Τουρκίας όσο και του ΝΑΤΟ.
