Ο Ερντογάν αιφνιδίασε ανακοινώνοντας την περασμένη εβδομάδα ότι οι βουλευτικές και οι προεδρικές εκλογές, προγραμματισμένες για τον Νοέμβριο 2019, θα επισπευσθούν για τις 24 Ιουνίου 2018.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έδειξαν ψυχραιμία απέναντι στον αιφνιδιασμό διακηρύσσοντας ότι έχουν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους για να νικήσουν τον Ερντογάν και το κόμμα του, που έχουν γίνει μηχανή νικητήριων εκλογικών αναμετρήσεων από το 2002.
Για να το καταφέρουν, πληθαίνουν τις συναντήσεις και τις διαβουλεύσεις προσπαθώντας να βρουν τρόπους για να φράξουν τον δρόμο του Ερντογάν, ο οποίος, εάν κερδίσει, θα διαθέτει τεράστιες εξουσίες, σύμφωνα με την συνταγματική μεταρρύθμιση που εγκρίθηκε με δημοψήφισμα τον Απρίλιο 2016.
Πρέπει να κατεβάσουν κοινό υποψήφιο της αντιπολίτευσης στις προεδικές εκλογές, να ενωθούν στον δεύτερο γύρο πίσω από τον υποψήφιο που θα έχει την καλύτερη επίδοση μετά τον πρώτο γύρο των προεδρικών ή να υποστηρίξουν μία προσωπικότητα εκτός των τάξεών τους που θα είναι ικανή να αντιμετωπίσει τον Ερντογάν; Καμία κοινή απόφαση δεν έχει ανακοινωθεί μέχρι στιγμής.
Σε μία θεαματική κίνηση αλληλεγγύης, η μεγαλύτερη παράταξη της τουρκικής αντιπολίτευσης, το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP, σοσιαλδημοκρατικό) ανακοίνωσε την Κυριακή ότι δεκαπέντε από τους βουλευτές του εντάχθηκαν στο νέο Καλό Κόμμα (Iyi Parti) για να έχει τους απαιτούμενους 20 βουλευτές ώστε να σχηματίσει κοινοβουλευτική ομάδα και να λάβει μέρος στις εκλογές.
Το κόμμα ιδρύθηκε τον περασμένο Οκτώβριο, υπό την ηγεσία της Μεράλ Άκσενερ, διαφωνούσα του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP), η οποία παρουσιάζεται από τους αναλυτές ως η υποψήφια που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει καλύτερα τον Ερντογάν.
«Αυτό που κάναμε είναι μία συμβολή που ξεπερνά το Καλό Κόμμα, μία συμβολή στη δημοκρατία», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ηγέτης του CHP , αφού συναντήθηκε με την Μεράλ Άκσενερ, η οποία τον ευχαρίστησε θερμά.
Παρά τις συναντήσεις με διάφορα κόμματα, φαίνεται ότι το CHP προτιμά να κατεβάσει δικό του υποψήφιο, το όνομα του οποίου θα αποκαλύψει τις προσεχείς ημέρες.
«Διαπραγματεύσεις»
«Δημιουργείται μία συμμαχία με μοναδικό στόχο την αντιπολίτευση στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με μη καθαρές διαπραγματεύσεις, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς χρώμα, χωρίς καθαρή ταυτότητα», εξεμάνη μιλώντας για τον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο ο πρόεδρος της Τουρκίας αναφερόμενος στο «δάνειο» βουλευτών του CHP στο Iyi Parti.
Ωστόσο, το AKP, το κόμμα του Ερντογάν, φρόντισε να συμμαχήσει για την περίπτωση με το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP).
Για τον Σονέρ Τσαγκαπτάι, ερευνητή του Washington Institute of Near East Policy, η Μεράλ Άκσενερ θα ήταν μία σοβαρή αντίπαλος του Ερντογάν, αφού συγκεντρώνει αρκετά χαρακτηριστικά: δεξιά, εθνικίστρια, συντηρητική μουσουλμάνα.
Θα μπορούσε κατά τη γνώμη του να αφαιρέσει ψήφους από το AKP και να πείσει ψηφοφόρους του MHP που είναι δυσαρεστημένοι από τη συμμαχία με το κυβερνών κόμμα.
Ενα άλλο όνομα που ακούγεται για την εκπροσώπηση μίας ενωμένης αντιπολίτευσης είναι το όνομα του Αμπντουλάχ Γκιούλ. «Οι φήμες σχετικά με τον Γκιούλ δεν στερούνται βάσης», πιστεύει ο Μπερκ Εσέν, του πανεπιστημίου Bilkent της Αγκυρας. «Το Κόμμα της Ευτυχίας (SP, συντηρητικό) προωθεί την υποψηφιότητά του, η οποία επίσης υποστηρίζεται από την ηγεσία του CHP».
«Δεν πιστεύω ότι ο Γκιούλ θα μπορέσει να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους της αντιπολίτευσης εξαιτίας της ενδοτικότητάς του προς τον Ερντογάν όταν ήταν πρόεδρος», προειδοποιεί ωστόσο ο Εσεν.
«Οι εκλογές είναι ακόμη μακριά»
Την ώρα που ο Γκιούλ δεν έχει ακόμη εκφρασθεί δημόσια για το ζήτημα, πολλά στελέχη του CHP έχουν αρνηθεί κατηγορηματικά να συνταχθούν πίσω από τον πρώην πρόεδρο, ενώ η ίδια η Άκσενερ έχει δηλώσει ότι σε περίπτωση υποψηφιότητας του Γκιούλ, η ίδια θα διατηρήσει τη δική της υποψηφιότητα.
Από την πλευρά του, ο συμπροεδρεύων του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP, φιλοκουρδικό), ο Σεζάι Τέμελι, δήλωσε στην εφημερίδα Hurriyet ότι μία υποψηφιότητα Γκιούλ είναι εφικτή, αλλά η βάση του κόμματός του δεν μπορεί να ψηφίσει υπέρ της εθνικίστριας Μεράλ Άκσενερ.
Στο πλαίσιο αυτό, το HDP αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να κατεβάσει ως υποψήφιο τον χαρισματικό προκάτοχο του Τέμελι, τον Σελαχατίν Ντεμιρτάς, που βρίσκεται στη φυλακή από τον Νοέμβριο 2016.
«Απέχουμε ακόμη πολύ από τις εκλογές», δηλώνει καθησυχαστικά ο Τσαγκαπτάι. «Δύο μήνες στην Τουρκία ισοδυναμούν με δύο αιώνες σε οποιοδήποτε άλλο πολιτικό σύστημα».
