Τι θα κάνατε αν ο έφηβος γιος σας κατηγορούνταν για φόνο; Αυτό είναι ένα από τα πολλά ερωτήματα που βρίσκονται στο επίκεντρο του νέου αστυνομικού δράματος Adolescence (Εφηβεία) του Netflix.
Το Adolescence, που προβάλλεται από τις 13 Μαρτίου πλατφόρμα, είναι μια μίνι σειρά τεσσάρων επεισοδίων που βλέπουν όλοι μονοκοπανιά, με πρωταγωνιστή τον Στίβεν Γκράχαμ (Boiling Point, Bodies), ενώ το κάθε επεισόδιο είναι γυρισμένο σε ένα αμείλικτο και συνεχές πλάνο.
Όταν ένας 13χρονος κατηγορείται για τη δολοφονία μιας συμμαθήτριάς του της Κέιτι, η οικογένειά του, η ψυχολόγος και ο ντετέκτιβ της υπόθεσης αναρωτιούνται: τι συνέβη πραγματικά;
Η συναρπαστική ιστορία εκτυλίσσεται σε πραγματικό χρόνο, καθώς οι κύριοι χαρακτήρες - από την κεντρική οικογένεια μέχρι τους ντετέκτιβ που ερευνούν το έγκλημα - αναζητούν απαντήσεις στον απόηχο μιας συγκλονιστικής τραγωδίας. Ποιος είναι πραγματικά υπεύθυνος; Γιατί συνέβη αυτό; Θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί;
{https://youtu.be/Wk5OxqtpBR4?si=WCNFEoRm_bwJsEeg}
Τι συμβαίνει στο Adolescence
Aντίθετα με άλλες σειρές ή ταινίες που εστιάζουν στο φόβο και την κακοποίηση των γυναικών και τις γυναικοκτονίες, το Adolescence θέλει να αναδείξει την τοξική αρρενωπότητα και τα ολέθρια αποτελέσματά της, ανοίγοντας ένα παράθυρο στον κόσμο των εφήβων, έναν κόσμο που οι ενήλικες έχουν ξεχάσει ή αδυνατούν να κατανοήσουν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει ένα δράμα για συμμορίες και εγκλήματα με μαχαίρια ή για ένα παιδί του οποίου η μητέρα είναι αλκοολική ή ο πατέρας βίαιος κακοποιός», δήλωσε ο Γκράχαμ. «Αντ' αυτού, θέλαμε να κοιτάξετε αυτή την οικογένεια και να σκεφτείτε: "Θεέ μου. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί και σε εμάς!". Και αυτό που συμβαίνει εδώ είναι ο χειρότερος εφιάλτης μιας συνηθισμένης οικογένειας».
Το Adolescence αφηγείται την ιστορία του πώς ο κόσμος μιας οικογένειας ανατρέπεται όταν ο 13χρονος Τζέιμι Μίλερ (Όουεν Κούπερ) συλλαμβάνεται για τη δολοφονία μιας έφηβης που πηγαίνει στο σχολείο του.
Αρχικά βλέπουμε τον Τζέιμι να αρνείται ότι έχει κάνει κάτι κακό, μέχρι που ο ντετέκτιβ Μπάσκομπ (Άσλεϊ Γουόλτερς) του δείχνει υλικό από κάμερα ασφαλείας που τον δείχνει να μαχαιρώνει την Κέιτι μέχρι θανάτου, απόδειξη ότι όντως τη σκότωσε. Τότε, το κύριο ερώτημα γίνεται το κίνητρο, καθώς οι αρχές προσπαθούν να καταλάβουν γιατί ο Τζέιμι σκότωσε την Κέιτι και αναζητούν το φονικό όπλο. Καθώς η αστυνομία ανακρίνει τον Τζέιμι, «χτενίζει» επίσης δεκάδες αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αντάλλαξε με την Κέιτι για να αποκωδικοποιήσει τη φύση της σχέσης τους.
Ενώ ένα μεγάλο μέρος του πρώτου επεισοδίου περνάει μέσα από διαδικασίες, όπως ανακρίσεις και δακτυλικά αποτυπώματα, ο θεατής είναι γαντζωμένος, και ανυπομονεί να δει τι θα συμβεί στον Τζέιμι μετά τη σύλληψή του.
Στο δεύτερο επεισόδιο, μαθαίνουμε λίγο περισσότερα για το πώς εξελίσσεται η έρευνα, όταν ο ντετέκτιβ επιθεωρητής Bascombe επισκέπτεται το σχολείο του Τζέιμι, στο οποίο φοιτά και ο δικός του γιος Άνταμ , για να αναζητήσει πληροφορίες σχετικά με το φονικό όπλο. Ενώ ο Bascombe βρίσκεται εκεί, ο Άνταμ ειδοποιεί τον πατέρα του για το υποτιμητικό νόημα που κρύβεται πίσω από κάποια emojis που έστελνε η Κέιτι στον Τζέιμι στο Instagram, γεγονός που ωθεί τον ντετέκτιβ να αρχίσει να ερευνά αν το αγόρι μπορεί να έχει πέσει θύμα διαδικτυακού bullying.
Στο τρίτο επεισόδιο, η Έριν Ντόχερτι που υποδύεται την Briony Ariston, έχει αναλάβει να εκπονήσει μια ψυχολογική αξιολόγηση του Τζέιμι. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, το νεαρό αγόρι αποκαλύπτει ότι είχε προσπαθήσει να ζητήσει από την Κέιτι να βγει μαζί της, αφού μια τόπλες φωτογραφία της, κυκλοφόρησε σε συμμαθητές του μέσω του Snapchat ως ένα είδος revenge porn. Φαίνεται ότι της ζήτησε να βγουν ραντεβού για να την κάνει να νιώσει καλύτερα, αλλά λέει ότι η Κέιτι απέρριψε τις προτάσεις του και στη συνέχεια αποφάσισε να του στείλει ορισμένα επιθετικά emojis επειδή της ζήτησε να βγούν. Λέει ότι τον κατηγόρησε ψευδώς ότι είναι «incel» ένας όρος που προέρχεται από το αγγλικό involuntary celibate και μεταφράζεται ως ακούσια αγαμία. Σε πιο απλά λόγια, ο όρος αυτός περιγράφει έναν άνδρα που είναι απογοητευμένος από την έλλειψη σεξουαλικών εμπειριών.
Υπάρχουν αξιοσημείωτα παραδείγματα incels που έχουν διαπράξει πράξεις βίας, όπως ο Alek Minassian, ο οποίος σκότωσε 10 πεζούς όταν ανέβηκε με το αυτοκίνητό του σε ένα πεζοδρόμιο στο Τορόντο το 2018. Επίσης, το 2014 ο Elliot Rodger, σκότωσε έξι άνθρωπους και τραυμάτισε άλλους 13 κοντά στο UC Santa Barbara, επειδή γυναίκες απέρριψαν τις προτάσεις του.
Η σειρά υποδηλώνει ότι ο Τζέιμι σκότωσε την Κέιτι επειδή τον πλήγωσε
Ο Bascombe έκπληκτος, σημειώνει: «Είναι 13 ετών! Πώς μπορεί να είναι ακούσια άγαμος στα 13 του;». Ο Άνταμ εξηγεί ότι οι συμμαθητές του αρέσκονται να λένε ότι το 80% των γυναικών έλκεται από το 20% των ανδρών, υπογραμμίζοντας την πίεση που δέχονται οι νεαροί άνδρες όταν αρχίζουν να έχουν αισθήματα για τις συμμαθήτριες τους. Ειδικά στην εποχή του #MeToo, οι άνδρες εξακολουθούν να σκέφτονται στο πώς να προσεγγίζουν σωστά τις γυναίκες σε μια κοινωνία που γενικά τους επιτρέπει την ελευθερία να επιλέγουν με ποιον θέλουν να βγουν - αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τη βία. Και σε αντίθεση με τους γονείς τους, μπορούν να χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να έχουν πρόσβαση σε πολύ περισσότερες πληροφορίες που δεν είναι απαραίτητα κατάλληλες για την ηλικία τους.
Ο σκηνοθέτης Φίλιπ Μπαραντίνι, ο οποίος έχει μια επτάχρονη κόρη, ελπίζει ότι η σειρά θα κάνει τους θεατές να κατανοήσουν με μεγαλύτερη συμπάθεια τα όσα περνούν οι νέοι σήμερα, εξηγώντας σε σημείωμά του προς τον Τύπο: «Όταν μεγάλωνα εγώ, αν είχες πρόβλημα με κάποιον, το έλυνες στην παιδική χαρά και μετά πήγαινες σπίτι και το ξεχνούσες, αλλά τώρα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το καθιστούν αδύνατο».
Το Adolescence βασίζεται σε αληθινή ιστορία;
Αν και η ιστορία του Τζέιμι, συγκεκριμένα, δεν βασίζεται σε πραγματικό πρόσωπο ή γεγονός, η ιδέα για τη σειρά προέκυψε από αναφορές που είχε ακούσει ο συνδημιουργός της στις ειδήσεις, για νεαρά αγόρια που εμπλέκονται σε εγκλήματα με μαχαίρι.
«Υπήρξε ένα περιστατικό όπου ένα νεαρό αγόρι [φέρεται να] μαχαίρωσε ένα κορίτσι», λέει ο Γκράχαμ στο Tudum. «Αυτό με σόκαρε. Σκεφτόμουν, "Τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει στην κοινωνία όπου ένα αγόρι μαχαιρώνει ένα κορίτσι μέχρι θανάτου; Ποιο είναι το υποκινούμενο περιστατικό εδώ; Και μετά συνέβη ξανά, και συνέβη ξανά και ξανά. Ήθελα πραγματικά να ρίξω φως σε αυτό και να ρωτήσω: "Γιατί συμβαίνει αυτό σήμερα;" Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο;».
Ο Θρον προσθέτει ότι, καθώς προχωρούσε η διαδικασία, αυτός, ο Γκράχαμ και ο Μπαραντίνι εμπνεύστηκαν από το ζήτημα της ανδρικής οργής και άρχισαν να σκέφτονται τους εαυτούς τους ως άνδρες, πατέρες, συντρόφους και φίλους και "να αμφισβητούν έντονα" το ποιοι ήταν ως άνθρωποι και ιδιαίτερα ως άνδρες. «Αυτό είναι ένα ταξίδι που δεν είχα κάνει ποτέ ως συγγραφέας στο παρελθόν, και με τρόμαξε και με ενθουσίασε γιατί ένιωθα ότι είχαμε κάτι να πούμε», καταλήγει ο Θρον.
