Σήμερα Κυριακή, 12 Ιουλίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της Αγίας Βερονίκης αιμορροούσης, του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου και των Αγίων Πρόκλου και Ιλαρίου.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
Βερονίκη, Βερόνικα, Βέρα, Βερενίκη
Παΐσιος, Παΐσης, Παϊσία*
Ιλάριος*
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης, γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας, λίγες ημέρες πριν από την ανταλλαγή των πληθυσμών και τον ξεριζωμό των Ελλήνων της περιοχής. Κατά τη βάπτισή του, ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης του έδωσε το όνομα Αρσένιος, εκφράζοντας την επιθυμία να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο.
Μετά την εγκατάσταση της οικογένειάς του στην Κόνιτσα, μεγάλωσε μέσα σε βαθιά θρησκευτικό περιβάλλον. Από πολύ μικρή ηλικία εξέφραζε την επιθυμία να γίνει μοναχός, ενώ αφιέρωνε μεγάλο μέρος του χρόνου του στη μελέτη των βίων των Αγίων, τους οποίους προσπαθούσε να μιμηθεί.
Αφού ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση, επέλεξε να εργαστεί ως ξυλουργός, ακολουθώντας το παράδειγμα του Χριστού. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας (1945-1949), υπηρέτησε ως ασυρματιστής, επιδεικνύοντας, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, αυταπάρνηση και γενναιότητα. Από αυτήν την ιδιότητα προέκυψε και ο χαρακτηρισμός «ασυρματιστής του Θεού», τον οποίο χρησιμοποιούσε ο ίδιος για να περιγράψει την αποστολή των μοναχών μέσω της αδιάλειπτης προσευχής.
Μετά την απόλυσή του από τον στρατό αποφάσισε να ακολουθήσει οριστικά τον μοναχικό δρόμο. Το 1953 εγκαταστάθηκε στο Άγιον Όρος και έναν χρόνο αργότερα εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου, λαμβάνοντας το όνομα Αβέρκιος. Το 1956, στη Μονή Φιλοθέου, έλαβε το Μεγάλο Σχήμα και το όνομα Παΐσιος.
Ο Όσιος Παΐσιος έζησε για ένα διάστημα στην Ιερά Μονή Παναγίας Στομίου, κοντά στην Κόνιτσα, όπου αφιερώθηκε στην ανακαίνιση του μοναστηριού και στην πνευματική στήριξη των κατοίκων της περιοχής.
Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Όρος Σινά, όπου έζησε ως ερημίτης με αυστηρή άσκηση, νηστεία και προσευχή, ενώ παράλληλα βοηθούσε τους Βεδουίνους, διαθέτοντας τα έσοδα από τις ξυλόγλυπτες δημιουργίες του για την ενίσχυσή τους.
Μετά την επιστροφή του στο Άγιον Όρος εγκαταστάθηκε αρχικά στα Κατουνάκια, στη συνέχεια στη Μονή Σταυρονικήτα και, από το 1979, στο κελί της Παναγούδας. Εκεί άρχισαν να τον επισκέπτονται καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι από την Ελλάδα και το εξωτερικό, αναζητώντας πνευματική καθοδήγηση, συμβουλές και παρηγοριά.
Παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε, μεταξύ των οποίων χειρουργικές επεμβάσεις και καρκίνος του παχέος εντέρου, ο Άγιος Παΐσιος συνέχισε να δέχεται τους προσκυνητές και να προσεύχεται για τον κόσμο.
Το 1993 διαγνώστηκε με καρκίνο και υποβλήθηκε σε επέμβαση, όμως η ασθένεια προχώρησε με μεταστάσεις. Παρέμεινε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, όπου εκοιμήθη στις 12 Ιουλίου 1994, σε ηλικία 69 ετών. Εκεί βρίσκεται και ο τάφος του, ο οποίος αποτελεί έως σήμερα σημαντικό τόπο προσκυνήματος για χιλιάδες πιστούς.
Στις 13 Ιανουαρίου 2015, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποφάσισε την επίσημη αγιοκατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτη, αναγνωρίζοντας την αγιότητα της ζωής του και τη μεγάλη πνευματική του προσφορά στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 12 Ιουλίου, ημέρα της κοίμησής του, ενώ θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης Ορθοδοξίας, με το πνευματικό του έργο και τις διδαχές του να συνεχίζουν να εμπνέουν εκατομμύρια πιστούς σε όλο τον κόσμο.
Άγιοι Πρόκλος και Ιλάριος
Οι Άγιοι μάρτυρες Πρόκλος και Ιλάριος, έζησαν την εποχή του αυτοκράτορα των Ρωμαίων Τραϊνού (98 – 117 μ.Χ.) και του ηγεμόνα Μαξίμου.
Πρώτος συνελήφθη ο Άγιος Πρόκλος και αφού διακήρυξε την πίστη του στον Θεό ενώπιον του αυτοκράτορα, οδηγήθηκε στον ηγεμόνα να υποβληθεί σε βασανιστήρια. Πρώτα λοιπόν του έκαψαν την κοιλιά με αναμμένους δαυλούς, στη συνέχεια του ξέσκισαν όλο το σώμα με σιδερένια νύχια, έπειτα τον κρέμασαν και τέλος πάρθηκε η απόφαση να θανατωθεί με τόξα.
Καθ’ οδόν λοιπόν προς τον τόπο του μαρτυρίου, ο Άγιος συνάντησε τον ανιψιό του Ιλάριο, ο οποίος χαιρέτησε τον θείο του. Γι’ αυτό τον λόγο συνελήφθη.
Έτσι αφού θανατώθηκε ο Άγιος Πρόκλος με τα τόξα στη συνέχεια θανατώθηκε και ο Ιλάριος, αφού πρώτα ρωτήθηκε αν είναι και αυτός χριστιανός. Έτσι έλαβαν τον στέφανο του μαρτυρίου.
*Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.
Ανατολή ήλιου: 06:12 – Δύση ήλιου: 20:49
Σελήνη 26 ημερών
Επόμενη Πανσέληνος: Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2026
