«”Déjà vu” είναι ένας δόκιμος τίτλος που θα έβαζα σε όλα αυτά που συζητάμε» είπε χαρακτηριστικά ο Κώστας Καλαμποκίδης, καθηγητής Γεωγραφίας και Φυσικών Καταστροφών του Πανεπιστημίου Αιγαίου σε συνέντευξή του στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές στο Πρώτο» με τον Βασίλη Αδαμόπουλο, σχετικά με τις πυρκαγιές που κάθε καλοκαίρι καταστρέφουν κομμάτι κομμάτι το πολύτιμο περιβάλλον, ζωικό κεφάλαιο και περιουσίες των πολιτών.
«Χρονιά με τη χρονιά συζητάμε τα ίδια από τον Ιούλιο, Αύγουστο και έρχεται η επόμενη χρονιά για να μας διαψεύσει ή να μας επιβεβαιώσει με τα προβλήματα, τα ίδια και τα ίδια. Ας μην ξεχνάμε ότι σε τρεις μέρες έχουμε τη θλιβερή επέτειο της πυρκαγιάς στο Μάτι» σημείωσε ο κ. Καλαμποκίδης, τονίζοντας στο σημείο αυτό ότι η εκκένωση είναι «το άλφα και το ωμέγα».
«Τα λέγαμε εμείς από τότε. Η εκκένωση είναι το άλφα και το ωμέγα. Σώζουμε ανθρώπινες ζωές. Το περιβάλλον, τις περιουσίες προσπαθούμε να τις αποκαταστήσουμε. Οι ανθρώπινες ζωές δεν επιστρέφουν» υπογράμμισε.
Τι οδηγεί στις ανεξέλεγκτες πυρκαγιές
«Καταρχήν είναι οι περιρρέουσες συνθήκες, οι περιβαλλοντικές. Έχουμε κλιματική αλλαγή, είναι δεδομένο. Το ζοφερό μέλλον που προβλέπαμε τα επόμενα 5, 10, 20, 30 χρόνια είναι πλέον εδώ. Άρα, όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες και υπάρχει το έναυσμα, η σπίθα, από εκεί και ύστερα η πυρκαγιά προχωράει» τόνισε ο καθηγητής - απαντώντας για τις αίτιες που έχουν οδηγήσει στην κλιμάκωση του φαινομένου.
«Δεν μου λέει, εμένα, τίποτα ότι είναι δυσπρόσιτο το δάσος, είναι πυκνό. Έτσι είναι τα δάση, το περιβάλλον, έτσι είναι τα βουνά και τα λαγκάδια, δεν αλλάζει αυτό. Άρα πρέπει να αλλάξουμε κάποια πράγματα. Πρώτον, στην πρόληψη, να μιλήσουμε για διαχείριση της καύσιμης ύλης που τα έχουμε πει και πέρυσι και πρόπερσι, κυρίως γύρω από τους οικισμούς, πρέπει όχι απλά να καθαρίσουμε τις αυλές και τα δέντρα, πρέπει να κόψουμε δέντρα, να υλοτομήσουμε. Δηλαδή μια αυλή αν έχει 10-20 δέντρα πρέπει να μείνει με 4-5, αλλιώς το σπίτι δεν μπορούμε να το γλιτώσουμε. Είδαμε προχθές στη Σαρωνίδα στην πυρκαγιά ότι καίγονταν πουρνάρια, μπαίνανε στις αυλές των σπιτιών και καίγονταν τα σπίτια γιατί γύρω γύρω υπήρχε βλάστηση, γύρω γύρω υπήρχαν ακάλυπτα οικόπεδα τα οποία είχαν χορτάρια» ανέφερε ο κ. Καλαμποκίδης.
Επισήμανε ακόμα, ότι η γραφειοκρατία κάνει «ανέφικτη, υπερβολική και υπερτιμημένη την όλη διαχείριση», καθώς παρότι το κράτος χρηματοδοτεί τη διαχείριση της καύσιμης ύλης σε επικίνδυνες περιοχές, οι ρυθμοί υλοποίησής της είναι τόσο βραδείς, λόγω του υψηλού κόστους και της έλλειψης εργατικού δυναμικού, που θα χρειαστούν 50 χρόνια για να λυθεί το πρόβλημα.
