Είναι ο Σωτήρης Τσιόδρας το λαϊκό είδωλο της εποχής μας; «Φυσικά και είναι το είδωλο όλων μας και απορώ που κάποιοι άνθρωποι γράφουν αρνητικά για εκείνον και είναι επιθετικοί μαζί του. Είναι ένα αξιολάτρευτο πλάσμα για το 99% των πολιτών. Είναι η περίπτωση του ανθρώπου που όπως λέμε είναι «too good to be true», και ορισμένοι έχουν μια τάση για να το αποδομήσουν όλο αυτό.
Αυτός ο άνθρωπος ήταν ένα από τα δώρα που μας έτυχαν μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση που κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε. Το πρώτο ήταν μια ηγεσία που φέρθηκε με προνοητικότητα, σταθερότητα και σοφία, και το δεύτερο ήταν εκείνος, ένα πρόσωπο που μπαίνει κάθε μέρα στα σπίτια μας μέσα από την τηλεόραση και έχει γίνει ο δικός μας άνθρωπο. Βλέπεις στην περίπτωση της προσωπικότητας του Τσιόδρα πως άνθρωποι σαν κι εκείνον, που είναι σοφοί, δεν έχουν κανέναν λόγο να δείξουν πως είναι σοφοί! Ευτυχώς έχει τύχει στη ζωή μου να συναναστραφώ με τέτοιους ανθρώπους και έχω καταλάβει πως σε οποιονδήποτε τομέα και αν ανήκουν, είτε στην πολιτική είτε στη showbiz είτε στη θρησκεία, δεν έχουν ανάγκη προβολής γιατί φέγγουν από μόνοι τους».
Όλες αυτές τις μέρες της καραντίνας έχεις βγει εκτός σπιτιού; Έχεις παρατηρήσει κάποιες ιδιαίτερες συμπεριφορές από τον κόσμο που σου έχουν κάνει εντύπωση; «Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστες είναι οι φορές που βγήκα από το σπίτι μου, κυρίως για να αγοράσω κάποια είδη πρώτης ανάγκης. Έχω συναντήσει και μερικούς ανθρώπους που είναι λίγο πιο… ανέμελοι με την όλη κατάσταση. Η μεγαλύτερη μερίδα όμως των ανθρώπων έχουν, για την ώρα, μια υπακοή στα μέτρα.
Είδα πριν από λίγες μέρες και την αγωνία του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας, Νίκου Χαρδαλιά, να πείσει τον κόσμο να μη μετακινηθεί το Πάσχα. Γιατί να υπάρχει αυτή η αγωνία; Γιατί να υπάρχει αυτή η ελάχιστη μερίδα ανθρώπων μπροστά στην ανάγκη να φάνε ένα αρνί στη σούβλα με τους δικούς τους ανθρώπους, να επιμείνουν να σπάσουν έναν κανόνα; Να μην μπορεί να ιεραρχήσει τη δική του ευχαρίστηση σε σχέση με το μεγάλο κοινωνικό κακό που θα κάνει; Μου φαίνεται αδιανόητο! Και δεν περνάει καν από το μυαλό τους ότι θα κάνουν κάτι κακό. «Ε, και τι έκανα;» θα πουν. Με στενοχωρεί αυτό».
