Iδιαίτερα λαμπερή καθώς βρισκόταν στο λεγόμενο περίγειο -τη μικρότερη απόστασή της από τη Γη-, η «υπερσελήνη» ή «supermoon» (όρος που καθιέρωσε το 1979 ο αστρολόγος Ρίτσαρντ Νόλε) έλουσε με το φως της πολλές γωνιές του πλανήτη.
Καθώς πραγματοποιεί ελλειπτική τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας, το φεγγάρι της Δευτέρας φαινόταν κατά 30% πιο φωτεινό από όταν η Σελήνη βρίσκεται στην πιο μακρινή απόσταση από τον πλανήτη μας (απόγειο).
Αν και ο συνδυασμός της πανσελήνου με το σεληνιακό περίγειο δεν είναι πολύ σπάνιος, η συγκεκριμένη πανσέληνος ήταν ακόμα πιο λαμπερή.
Ο λόγος; Το περίγειο δεν παραμένει σταθερό, αφού η ελλειπτική τροχιά της Σελήνης μεταβάλλεται με τον χρόνο, καθώς ο δορυφόρος της Γης δέχεται βαρυτικές δυνάμεις και από άλλα ουράνια σώματα.
Τον φετινό Νοέμβριο, λοιπόν, και για πρώτη φορά μετά από το 1948, η πανσέληνος βρέθηκε σε απόσταση μόλις 350.000 χιλιομέτρων από τη Γη, κάτι που έδωσε μεγαλύτερη λάμψη στο φεγγάρι.
Όσο για την επόμενη φορά που το φεγγάρι θα βρεθεί πάλι τόσο κοντά και θα φαίνεται τόσο μεγάλο και φωτεινό, θα πρέπει κανείς να περιμένει μέχρι τον Νοέμβριο του 2034, σύμφωνα με τη NASA.
Οι πιο ανυπόμονοι, πάντως, μπορούν να αναμένουν μια αρκετά θεαματική -όχι όμως όπως αυτή του Νοεμβρίου- πανσέληνο στις 14 Δεκεμβρίου.
