Στη συζήτησή του με τον δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα, αναφέρθηκε στις οικονομικές εξελίξεις, την πολιτική των δασμών που εφαρμόζουν οι ΗΠΑ, την ενεργειακή κρίση, τη γεωπολιτική αστάθεια και τον ρόλο της Τουρκίας.
Σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, ο κ. Μυτιληναίος έκανε λόγο για μια περίοδο μεγάλης αβεβαιότητας και αποσταθεροποίησης, επιρρίπτοντας ευθύνες στις πολιτικές επιλογές της ηγεσίας της ΕΕ. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο ενεργειακό ζήτημα, λέγοντας ότι η Ευρώπη προσπάθησε να μειώσει την εξάρτησή της από τη Ρωσία, αλλά τελικά βρέθηκε εξαρτημένη από το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) των ΗΠΑ και του Κατάρ. Αυτό, όπως τόνισε, έχει οδηγήσει σε πολύ υψηλό ενεργειακό κόστος, το οποίο πλήττει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και αυξάνει τις τιμές για τους πολίτες.
«Στην Ευρώπη τα κάναμε μπάχαλο. Η Ευρώπη δεν έκανε καλούς χειρισμούς. Ποιος να τους κάνει; Η κα Φον ντερ Λάιεν που ασκεί εξωτερική πολιτική ως μη όφειλε;», είπε.
Στο γεωπολιτικό επίπεδο, αναφέρθηκε στη στρατηγική θέση της Τουρκίας και στον ρόλο της στην ευρωπαϊκή άμυνα. Τη χαρακτήρισε «κακά νέα» (bad news) για την Ευρώπη, καθώς η στρατιωτική της ισχύς και η επιρροή της στη Μέση Ανατολή δημιουργούν επιπλοκές στις ευρωπαϊκές πολιτικές. Αναρωτήθηκε αν η Ευρώπη μπορεί να αποκτήσει μια ισχυρή δική της αμυντική βιομηχανία, ικανή να σταθεί απέναντι στις ΗΠΑ, ενώ επισήμανε ότι η Ελλάδα έχει διαφορετικές προτεραιότητες σε θέματα ασφαλείας σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Ο ίδιος ανέφερε πως υπάρχουν αμυντικές επιχειρήσεις ελληνικής ιδιοκτησίας, τις οποίες ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει, καθώς δεν προβάλλονται ιδιαίτερα. Αυτές λειτουργούν σε τρεις βάρδιες, επτά ημέρες την εβδομάδα, για να στέλνουν υλικό μόνο σε εξαγωγές. «Ως εκ τούτου, τον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει ελληνική αμυντική βιομηχανία, η οποία θα μπορούσε να προσφέρει προστιθέμενη αξία, για παράδειγμα, στις γαλλικές φρεγάτες, τον αποκρούω. Αυτό που συνέβη με τις φρεγάτες Belharra είναι ακριβώς αυτό που δεν πρέπει να επαναληφθεί ποτέ. Η προστιθέμενη αξία που έδωσαν οι Γάλλοι στις ελληνικές εταιρείες μέσω του προγράμματος των Belharra είναι ελάχιστη, μόλις μισό τοις εκατό».
Ο κ. Μυτιληναίος στάθηκε ιδιαίτερα στο θέμα των δασμών, τονίζοντας ότι η επιβολή τους δεν έχει πλέον ως στόχο την προστασία της εγχώριας παραγωγής, όπως συνέβαινε παλιότερα, αλλά χρησιμοποιείται ως πολιτικό εργαλείο πίεσης. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους στο G7 επιβάλλουν δασμούς κυρίως σε φιλικές χώρες, επειδή μαζί τους έχουν τις μεγαλύτερες εμπορικές συναλλαγές. «Πρώτα απειλείς τον Καναδά ότι θα γίνει Πολιτεία των ΗΠΑ και μετά βάζεις δασμούς 25%», είπε χαρακτηριστικά, δίνοντας ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι δασμοί ως μοχλός πίεσης.
Όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις αυτής της πολιτικής, ο κ. Μυτιληναίος προειδοποίησε ότι η αύξηση των δασμών οδηγεί σε υψηλότερο κόστος παραγωγής, το οποίο τελικά μετακυλίεται στους καταναλωτές. Υπολόγισε ότι ένας δασμός 25% θα αυξήσει την τελική τιμή των προϊόντων κατά περίπου 16%. Παράλληλα, εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσο αυτή η στρατηγική μπορεί να ωφελήσει πραγματικά τις ΗΠΑ, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να επιβραδυνθεί η οικονομία και να προκληθεί ύφεση.
Ο επιχειρηματίας επισήμανε ότι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες οδηγηθούν σε ύφεση, αυτό θα έχει σοβαρές συνέπειες για όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης και της Ελλάδας. Εξήγησε ότι η ελληνική οικονομία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ευρωπαϊκή, η οποία με τη σειρά της εξαρτάται από τις εξελίξεις στις ΗΠΑ και την Κίνα. Αν οι δύο αυτές μεγάλες δυνάμεις εμπλακούν σε έναν εμπορικό πόλεμο, οι συνέπειες θα επηρεάσουν και τη χώρα μας, επιβραδύνοντας την ανάπτυξη και δημιουργώντας νέες πληθωριστικές πιέσεις.
Τέλος, σχολίασε την πρόσφατη αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από τον οίκο Moody’s, χαρακτηρίζοντάς την ως μια πολύ θετική εξέλιξη. Όπως είπε, η Ελλάδα βρίσκεται κοντά στο να καταταγεί στις αναπτυγμένες αγορές, κάτι που θα προσελκύσει νέες επενδύσεις και θα ενισχύσει την οικονομία. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι η πορεία της οικονομίας θα είναι ο βασικός παράγοντας που θα καθορίσει τις επόμενες εθνικές εκλογές, καθώς οι πολίτες θα ψηφίσουν με βάση την οικονομική τους κατάσταση και όχι κοινωνικά ή πολιτικά ζητήματα.
