«Πριν από ένα μήνα σημειώσαμε μια μεγάλη ιστορική νίκη, φαίνεται όμως ότι δουλεύουμε ώστε να γίνει και μια ιστορική μέρα. Η μέρα, δηλαδή, που στην Ελλάδα τερματίστηκε η ταπείνωση, τερματίστηκε η λιτότητα, τερματίστηκε η λειψή θέση της στην Ευρωπαϊκή Ένωση... Και αυτό το πετυχαίνουμε γιατί μέσα σε λίγο καιρό καταφέραμε να συγκροτήσουμε πολύ γρήγορα την κυβέρνηση και να πάμε στην διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας στην Ε.Ε. και να καταφέρουμε, όπως όλα δείχνουν, να υπάρξει ένα πρόγραμμα «γέφυρα», δηλαδή τι συζητάμε και μέσα σε ποιο πλαίσιο συζητάμε τους επόμενους τέσσερεις μήνες. Γιατί το κεντρικό ζήτημα το οποίο συζητάμε είναι το ζήτημα της ρύθμισης του χρέους.» ανέφερε ο κ. Βίτσας
Για τις αντιπολιτευτικές κατηγορίες σχετικά με τον ερχομό νέου Μνημονίου ο κ. Βίτσας απάντησε ότι μια αντιπολιτευτική διάθεση σε αυτή την κυβέρνηση, νομίζω ότι τελικά θα πλήξει αυτούς που προσπαθούν να ονομάσουν το κρέας ψάρι και να μην συμβάλλουν σε αυτή την περίοδο στην ανάταξη και του φρονήματος αλλά και της κοινωνικής κατάστασης και της οικονομίας.
«Εμείς θα προχωρήσουμε, γιατί ήδη έχουμε καταφέρει πολλά, δεν τα έχουμε καταφέρει όλα, δεν θριαμβολογούμε. Όπως είπε ο Αλέξης Τσίπας, κερδίσαμε μια δύσκολη μάχη, αλλά ο πόλεμος είναι μπροστά.» ανέφερε χαρακτηριστικά
Δυο – τρία σημεία έχουν ενδιαφέρον, για μένα τουλάχιστον. Από τα βασικά ζητήματα που έβαζε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, αυτό που λέμε των «εθνικών πόρων» για να είμαστε ακριβείς. Και είμαι πολύ σαφής σε αυτό. Με τη συμφωνία «γέφυρα» η δέσμευση αυτή και η έννοια που είχαμε όλοι εμείς που πιστεύουμε αυτή την αντίληψη, πάει στράφι; Παγώνει; Θα το ξαναδείτε σε τέσσερις μήνες; Τι ακριβώς συμβαίνει; Ποιες δεσμεύσεις…
Όχι, ορίσαμε σε αυτό το τετράμηνο τι θα ισχύει. Θέλω να είμαι σαφής.
Έχουν γίνει ιδιωτικοποιήσεις και να μην ξεχνάμε ότι αυτή η διαδικασία δεν έχει να κάνει πολύ με αυτή την συμφωνία, θα έλεγα κάπως τολμηρά ούτε με την προηγούμενη, αλλά έχει να κάνει με μια διαδικασία που η Ε.Ε. την έκανε κανόνα από το Μάαστριχτ. Ας μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα το μεγάλο κομμάτι των ιδιωτικοποιήσεων έγινε επί κυβέρνησης Σημίτη. Εμείς πάμε σε αυτή την τετράμηνη λογική με σεβασμό στους κανόνες που θέλουμε να αλλάξουμε. Και θέλουμε να εργαστούμε σε αυτό.
Λέμε, λοιπόν, σε ότι αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ολοκληρωθεί, με σαφέστατο κατά τη γνώμη μου τρόπο μπαίνει το ζήτημα ότι οι ιδιωτικοποιήσεις που αφορούν κοινωνικά αγαθά και το δημόσιο συμφέρον εμείς θα τις αξιολογήσουμε σε αυτή την κατεύθυνση, θα δούμε πώς μπορεί να αξιοποιηθεί αν είναι δυνατόν - και είναι δυνατόν – αυτή η δημόσια περιουσία - και η δημόσια βιομηχανία, και αναφέρομαι πολύ συγκεκριμένα στη ΔΕΗ, στην ΕΥΔΑΠ κλπ – ώστε να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός ανάπτυξης της χώρας κάτω από μια εθνική στρατηγική και με αυτή την έννοια να παραμείνει στη δημόσια ιδιοκτησία.
Εδώ θα πρέπει να τονίσω και άλλο ένα ζήτημα. Ότι η κυβέρνηση δίνει τη μάχη της και πρέπει και το κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ, να δώσει τη δική του μάχη, αλλά και η κοινωνία να προστατεύσει και την κυβέρνηση αλλά και το συμφέρον της. Πάμε σε μια τακτική και σε μια στρατηγική, ώστε να έχουμε τα εργαλεία σχεδιασμού της ανάπτυξης στη χώρα, όχι τα εργαλεία σχεδιασμού από ιδιωτικά συμφέροντα, αλλά το δικαίωμα της ίδιας της κοινωνίας να σχεδιάζει, να υλοποιεί, να επεξεργάζεται, αλλά και να ελέγχει και να κρίνει.
Βεβαίως, καταλαβαίνω. Εμένα πάντως με ενδιαφέρει – προσωπική είναι η ερώτηση και η έννοια στο συγκεκριμένο – αυτό που λέω «χώρος για τη χώρα». Δηλαδή, ο δημόσιος χώρος και η εθνική, όχι μόνο αξιοπρέπεια, αλλά ο εθνικός ορίζοντας για τη χώρα, δηλαδή τα αεροδρόμια, η ΔΕΗ, το νερό – πέρα από το πολιτικό γενικό, το νερό δεν είναι εμπόρευμα, είναι δίκτυο και ….
Πολύ ωραία το λέτε, είναι κοινωνικά σύνορα. Είναι σύνορα πάνω στα οποία εμφανίζεται και με ποιους είσαι.
Ναι, και τα άλλα είναι και εθνικά.
Και το δεύτερο, είναι σύνορα πάνω στα οποία δείχνει και τον τρόπο πάνω στον οποίο επεξεργάζεσαι και τη σταθεροποίηση και την ανάπτυξη. Και το τρίτο ζήτημα δείχνει τον τρόπο με τον οποίο επαναδιεκδικείς τον τρόπο πάνω στον οποίο η κοινωνία θα σχεδιάζει.
Άρα, όλα αυτά μαζί με μια πολύ συγκεκριμένη τακτική θα εξελιχθούν στο επόμενο τετράμηνα.
Σε ότι αφορά αυτό που λένε οι αντίπαλοι της κυβέρνησης, οι οποίοι δεν είναι και λίγοι θα έλεγα….
Λίγοι; Εννοώ το εξής, ας μην προσμετράμε τα ονόματα των πολιτικών αντιπάλων που ιδιοτελή κομματική σκοπιμότητα φέρονται ενάντια στην κυβέρνηση ή προσπαθούν να δικαιώσουν αυτό που ήταν προηγούμενα. Εδώ υπάρχει και μια κοινωνία, με την οποία και η κυβέρνηση αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται σε άμεση επαφή. Και αυτό που εμείς βλέπουμε – και δεν βλέπουμε λάθος, το αποδεικνύουν και άλλα πράγματα – είναι ότι η κοινωνία κατ’ αρχήν σηκώνει κεφάλι, στηρίζει την κυβέρνηση και συγχρόνως διεκδικεί τη ζωή της. Και πρόκειται περί της τεράστιας πλειοψηφίας ανεξάρτητα με το τι ψήφισαν ακόμα και στις τελευταίες εκλογές.
Τα μέτρα που θα φέρει η κυβέρνηση τώρα σε αυτό το διάστημα, θα εγκρίνονται από τους δανειστές; Θα έχουμε τον ίδιο νταλκά;
Υπάρχουν ζητήματα πάνω στα οποία θα βρισκόμαστε σε διαρκή διαβούλευση και εκεί θα υπάρχει και μια μόνιμη διαδικασία διαφορετικών προσεγγίσεων και διαφωνιών, πάνω στις οποίες εμείς ζητάμε ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο τόσο σε επίπεδο κοινωνίας όσο και σε επίπεδο κόμματος. Ζητάμε και τη διεθνή αλληλεγγύη την οποία έχουμε πετύχει και υπάρχουν και μια σειρά ζητήματα, όπως είναι αυτά της ανθρωπιστικής κρίσης, που στην ουσία είναι εσωτερικό δίκαιο και όλα αυτά διεκδικούμε να τα κάνουμε και τα κάνουμε σε ένα πεδίο σταθερότητας και κανονικότητας.
Άρα, στο επόμενο χρονικό διάστημα η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα και αυτό κάνουμε, πλέον να έχει εφαρμοσμένη εσωτερική πολιτική και στα μικρά και στα μεγάλα.
Αυτές οι μάχες και τα βήματα που κάνει η κυβέρνηση, στο κόμμα, στον ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, στα μέλη, στα στελέχη, έχουν περάσει… γιατί κοιτάω και λίγο facebook και βλέπω ότι υπάρχει και μια καχυποψία σε κάποιους, μια γκρίνια, μια απογοήτευση…
Θέλω να είμαι ειλικρινής. Δοθήκαμε πάρα πολύ, και είναι φυσιολογικό, στο ζήτημα της διαπραγμάτευσης και της σταθεροποίησης της ίδιας της κρατικής μηχανής σε αυτές τις τριάντα μέρες. Θα μπορούσαμε να κάνουμε περισσότερη πολιτική συζήτηση και εντός του κόμματος. Ήταν, όμως, και για μας μια διαδικασία εντελώς πρωτόγνωρη. Αλλά, ας πάμε πέρα από τις δικαιολογίες. Ας μείνουμε στο γεγονός ότι συνήθως στα social media “φωνάζει” αυτός που γκρινιάζει. Δεν φωνάζει αυτός που συμφωνεί. Συγχρόνως ανοίγουμε αυτή την διαδικασία αυτής της συζήτησης, σήμερα συνεδριάζει η ΚΟ, πρωτόγνωρο γεγονός πάνω σε ένα ζήτημα – αν σκεφτείτε πώς λειτουργούσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις – αύριο συνεδριάζει η ΠΓ και στον προγραμματισμό μας είναι το Σαββατοκύριακο να συνεδριάσει η ΚΠΕ. Ήδη οι οργανώσεις μελών, εδώ και περίπου δέκα μέρες έχουν την πρώτη αποτίμηση και συζητάνε, οι οργανώσεις μας έχουν επαφή με την κοινωνία και όσο μπορώ να έχω και εγώ επαφή με τα μέλη και τα στελέχη του κόμματος, από παντού έρχεται ότι η κοινωνία μας στηρίζει, η κοινωνία διεκδικεί, η κοινωνία βρήκε επιτέλους μια κυβέρνηση η οποία επιτέλους την κάνει περήφανη.
