Οι ερευνητές της Νέας Σχολής Κοινωνικών Ερευνών της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον καθηγητή Kοινωνικής Ψυχολογίας Εμανουέλε Καστάνο, έκαναν πέντε πειράματα με τα οποία μέτρησαν την επίπτωση που είχε η λογοτεχνία στην ικανότητα των αναγνωστών να καταλαβαίνουν την οπτική γωνία των άλλων και να κατανοούν τι σκέφτονται και νιώθουν.
Για τις ανάγκες της έρευνας, στους συμμετέχοντες δόθηκαν βιβλία καλής κλασσικής και πιο σύγχρονης λογοτεχνίας (Άντον Τσέχωφ, Κάρολος Ντίκενς και Ντον ΝτεΛίλο), μοντέρνα λιγότερο ποιοτικά «μπεστ-σέλερ» («Πενήντα αποχρώσεις του γκρι») καθώς και μη λογοτεχνικά έργα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η ανάγνωση των λογοτεχνικών αριστουργημάτων βελτίωσε την ικανότητα ενσυναίσθησης των αναγνωστών, δηλαδή να «διαβάζουν» το μυαλό και να διαισθάνονται τα συναισθήματα και τα κίνητρα των γύρω τους, εν αντιθέσει με όσους διάβασαν τα υπόλοιπα βιβλία.
Η ποιοτική λογοτεχνία, άσχετα με το συγκεκριμένο περιεχόμενό της, μπορεί να «ανοίξει» το μυαλό του αναγνώστη.
Καταληκτικά στην έρευνα επισημαίνεται ότι οι «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι» μπορεί να αποτελούν ευχάριστο ανάγνωσμα, αλλά δεν βοηθάνε κάποιον να εντρυφήσει στο νου και την καρδιά των άλλων ανθρώπων, με τον τρόπο που θα το πετύχαιναν αν διάβαζαν το «Πόλεμος και Ειρήνη» του Τολστόι.
πηγη:onmed.gr
