Μελέτη σε 21 ευρωπαϊκές χώρες έδειξε πως όσοι είναι πολύ μορφωμένοι και έτσι έχουν πολύ περισσότερα προσόντα απ’ όσα απαιτεί η δουλειά τους, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν κατάθλιψη.
Η μελέτη βασίζεται σε στοιχεία από περισσότερους από 16.600 εργαζόμενους, ηλικίας 25 έως 60 ετών, οι οποίοι συμπλήρωσαν ειδικά ερωτηματολόγια ψυχικής υγείας.
Τα ευρήματα της μελέτης παρουσιάσθηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Κοινωνιολογικής Εταιρείας (ASA).
Όπως εξήγησε ο δρ Πιέτ Μπράκε, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ghent του Βελγίου, οι υπερβολικά μορφωμένοι άνθρωποι ίσως διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ψυχικής καταπόνησης επειδή εξ ορισμού δεν νιώθουν πως αντιμετωπίζουν προκλήσεις στη δουλειά τους και δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν όλες τις δεξιότητες που αποκόμισαν τα χρόνια που σπούδαζαν.
Επιπλέον, αφού έχουν δουλειά υποδεέστερη των προσόντων τους, αυτή συνήθως είναι χαμηλότερης θέσης και κύρους απ’ ό,τι θα τους ταίριαζε, ενώ συχνά δεν έχουν την κοινωνική υποστήριξη που χρειάζονται.
Όλ’ αυτά τα στοιχεία μαζί μπορεί να συμβάλλουν στον κίνδυνο κατάθλιψης.
Προγενέστερη ευρωπαϊκή μελέτη έχει δείξει πως όσοι έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο να εκδηλώσουν σοβαρά συμπτώματα κατάθλιψης, σε σύγκριση με τους πιο μορφωμένους, αλλά ο κίνδυνος αυτός παρουσιάζει διακυμάνσεις από χώρα σε χώρα.
Η νέα μελέτη έδειξε ακόμα ότι η ύπαρξη πολλών ιδιαίτερα μορφωμένων ανθρώπων σε μία μεμονωμένη χώρα μπορεί να ασκήσει ολέθριες επιδράσεις στην ψυχική υγεία όλων των ανθρώπων με πτυχία της χώρας αυτής.
Ειδικότερα, στις χώρες στις οποίες η αυξημένη μόρφωση δεν «μεταφράζεται» σε εργασιακή ασφάλεια ή καλύτερο μισθό, ακόμα και οι πτυχιούχοι σε θέσεις που ταίριαζαν στα προσόντα τους είχαν μειώσεις στην ψυχική υγεία τους, τόνισε ο δρ Μπράκε.
«Όταν μειώνονται τα οικονομικά οφέλη της μόρφωσης, επηρεάζεται η ψυχική υγεία όλων των μορφωμένων», είπε χαρακτηριστικά.
Το πρόβλημα, διευκρίνισε, έγκειται κυρίως στο ότι η αγορά εργασίας δεν μπορεί να απορροφήσει τα αυξανόμενα ποσοστά πολύ μορφωμένων ανθρώπων, με συνέπεια να παρατηρείται έλλειψη σε ενδιαφέρουσες δουλειές γι’ αυτούς τους ανθρώπους.
