Εννιά χρόνια από το … «φευγιό» του και τα τραγούδια που μας άφησε ως παρακαταθήκη εξακολουθούν να συνοδεύουν σημαντικές στιγμές της ζωής μας, χαρές, λύπες, έρωτες και χωρισμούς.
Ένα εξ αυτών, είναι και το «Έρωτας Αρχάγγελος» σε μουσική του Χρήστου Λεοντή και στίχους του Δημήτρη Λέντζου, ο οποίος και μίλησε στον Αθήνα 9.84 και στην Αφροδίτη Παπακαλού γι αυτή τη σπουδαία φωνή που σημάδεψε το ελληνικό πεντάγραμμο.
Περιέγραψε την ιστορία του πως «γεννήθηκε» ο «Έρωτας Αρχάγγελος», αποκαλύπτοντας πως η μελωδία προϋπήρχε και πως πάνω σε αυτή έγραψε ο ίδιος τους στίχους, έχοντας- όπως χαρακτηριστικά είπε- «αυτά τα δύο πολύ σπουδαία υλικά στα χέρια μου, τη μουσική και τη φωνή του Μητροπάνου».
Μάλιστα, ανέφερε πως αυτό το πολύ «δυνατό» τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος το αγαπούσε ιδιαίτερα και πως εκείνος, ως στιχουργός, προσπάθησε να μπει στην ψυχολογία και στο συναίσθημα του συγκεκριμένου τραγουδιού «κάτι που δεν είναι εύκολο, ειδικά όταν γνωρίζεις πως θα το ερμηνεύσει αυτός ο πολύ μεγάλος τραγουδιστής».
Tι ήταν όμως, κατά τη γνώμη του, αυτό που έκανε τον Δημήτρη Μητροπάνο να ξεχωρίζει;
«Ο Μητροπάνος είχε τη δυνατότητα να «μεγαλώνει» τα τραγούδια και αν ήταν και τα τραγούδια «μεγάλα», χάρη στη φωνή του «ψήλωναν» ακόμη περισσότερο. Η φωνή του ήταν ακατέργαστη και σπάνια. Οι τραγουδιστές που έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά, μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού», υπογράμμισε, δίχως δεύτερη σκέψη.
Όπως επισήμανε, «οι λέξεις στον Δημήτρη Μητροπάνο έβρισκαν την αλήθεια τους, σε πρώτο πρόσωπο. Είχε ένα μοναδικό τρόπο να κάνει τα τραγούδια δικά του. Είχε μια ωραία «αναρχία» στη φωνή και στα τραγούδια του, ήταν πολύ μεγάλος τραγουδιστής. Και αυτό το αντιλαμβάνεται όλη η Ελλάδα. Η ερμηνεία του είχε μια αλήθεια και αυτό είναι κάτι που είτε το έχεις είτε δεν το έχεις. Δεν είναι τεχνική η αλήθεια στην ερμηνεία ενός τραγουδιού, είναι επειδή έτσι είσαι εσύ».
Ο Δημήτρης Λέντζος αναφέρθηκε επίσης στην αξεπέραστη ικανότητα του Μητροπάνου να δίνει στις λέξεις το πραγματικό τους νόημα, υπογραμμίζοντας πως αυτό είναι άλλωστε και το μεγάλο στοίχημα στο τραγούδι.
«Αν παρομοιάσουμε τον Μητροπάνο με ένα σπίτι, δεν είναι οι «τοιχοποιίες του τρέχοντος μέτρου», είναι τα αγκωνάρια και οι ξυλοδεσιές. Αν δεν υπάρχουν αυτά δεν στέκεται ένα σπίτι και εν προκειμένω το τραγούδι. Μια τέτοια ξυλοδεσιά στο οικοδόμημα του τραγουδιού μας ήταν και ο Μητροπάνος που θα τον θυμόμαστε μέσα από τα τραγούδια του. Αλλωστε έτσι δικαιώνονται τα ίδια τα τραγούδια και οι ερμηνευτές».
