«Το ραντεβού μας, όπως κάθε Κυριακή, ήταν στο σπίτι της. Θα μέναμε μαζί όλη την ημέρα, όπως κάναμε εδώ και πολλά χρόνια σαν μια οικογένεια. Ωστόσο την περασμένη Κυριακή πέρασα από το σπίτι όπως έκανα εδώ και χρόνια. Χτύπησα πολλές φορές το κουδούνι, αλλά η Τιτίκα δεν άνοιγε την πόρτα. Ανησυχήσαμε πολύ. Με τον αδερφό μου αναγκαστήκαμε να σπάσουμε την πόρτα για να δούμε τι είχε συμβεί. Και εκεί είδαμε τη θείας μας πεσμένη μεταξύ του δωματίου της και του γραφείου. Είχε υποστεί βαρύτατο εγκεφαλικό. Τελικά η Τιτίκα μας «έφυγε» την Παρασκευή έτσι όπως ήθελε: όρθια» εξομολογείται ο Θανάσης Σαριγκούλης.
«Όποιος γνώριζε τη θεία μου θα καταλάβαινε πως η εικόνα της γιαγιάς που εκστόμιζε ύβρεις δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μέρος των σεναρίων και των ρόλων που έπρεπε να παίξει. Και, φυσικά, όταν οι σκηνοθέτες και οι σεναριογράφοι έδιναν έναν ρόλο στη θεία μου, εκείνη ήταν στρατιώτης. Χωρίς περιστροφές, ακολουθούσε κατά γράμμα όσα της έλεγαν. Ήταν εξαιρετικά ευγενική με όλους. Όταν κάποτε τη ρώτησαν αν και στην πραγματική της ζωή λέει αθυροστομίες όπως και στην τηλεόραση, εκείνη μου είχε πει: «Δηλαδή αν μου έδιναν τον ρόλο του δολοφόνου, εγώ θα έπρεπε να είχα σκοτώσει και στην πραγματική μου ζωή, επειδή ήταν έτσι ο ρόλος»;», λέει συγκινημένος για την Τιτίκα Σαριγκούλη.
