«Οταν βρέθηκες πάνω από το πτώμα του παιδιού σου..Τι σκέφτηκες;» ήταν η ερώτηση του δημοσιογράφου:
«Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι θα μπω σε έναν μακρύ δρόμο και πρέπει να αλλάξω επίπεδο. Εκείνη τη στιγμή είπα: «Θα κάνω κάτι καλό με τη ζωή μου». Θέλω να πω ότι από μόνη μου, όταν πονούσα, με άφηνα να πονάω, και αυτό που συνειδητοποιούσα είναι ότι το μυαλό μου το ίδιο, με έβγαζε από τον πόνο. Οταν βιώνεις ένα συναίσθημα, έρχεται το μυαλό και σε βγάζει από αυτό το ίδιο. Όταν του πας κόντρα, μέσα από το μυαλό, τότε δεν το αφήνεις να εκτονωθεί. Επίσης, βίωνα και την χαρά μου χωρίς ενοχές. Διάβασα, κάθισα μόνη μου, διαλογίστηκα, πήγα στη δουλειά μου μέσα σε 10 μέρες».
Στη συνέχεια, η κλινική ψυχολόγος, Αγαθή Λακιώτη, που βρισκόταν στο πλατό της εκπομπής πρόσθεσε ότι «ανθεκτικότητα χτίζουμε μαχόμενοι και χρησιμοποιώντας ό,τι εφόδιο έχουμε από έξω ή από μέσα».
