Τέλος στη συζήτηση περί «διαφοροποίησης» του υπουργού Άμυνας, Νίκου Δένδια, αναφορικά με την τροπολογία για το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη επιχείρησε να βάλει ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ.
Ερωτηθείς αν «θόλωσε το μήνυμα από την ίδια την κυβέρνηση», ο πρωθυπουργός απάντησε: «Ο υπουργός Άμυνας με τον οποίο είχα επικοινωνήσει προσωπικά πριν καταθέσω τη σχετική διάταξη δεν εξέφρασε καμία διαφωνία για το περιεχόμενο της διάταξης. Τη συνυπέγραψε και θα ψηφίσει σήμερα στην ονομαστική ψηφοφορία».
Ο κ. Μητσοτάκης μίλησε για την «ανάγκη μιας συμφωνίας για τη συλλογική προστασία ενός χώρου εθνικής μνήμης. Δεν νομίζω ότι αυτή συζήτηση θα γινόταν σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου» και πρόσθεσε πως «Ο καθένας μπορεί να διαμαρτύρεται όπως επιθυμεί, οπουδήποτε αλλού».
«Πιστεύω ότι, χωρίς να έχω διάθεση για πόλωση, συμφωνεί η πλειοψηφία των πολιτών», συμπλήρωσε.
Σχολιάζοντας την απουσία του Νίκου Δένδια χθες από τη συζήτηση στη Βουλή, είπε: «Και άλλοι έξι δεν παρέστησαν».
Τι περιμένει από το υπουργείο Άμυνας: «Να δούμε αυτό το μνημείο με μια φρέσκια ματιά. Το υπουργείο έχει τη δυνατότητα να προτείνει λύσεις και σκέψεις πώς θα αναδείξουμε και θα προστατεύσουμε αυτό το μνημείο».
«Αναμένω να έρθει σύντομα με πρόταση για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αναδειχθεί το μνημείο. Σκοπός μας δεν είναι να προκαλέσουμε ούτε να σβήσουμε ονόματα. Από δω και στο εξής όμως κανείς δεν θα μπορεί να γράψει ονόματα ή να κάνει κατάληψη».
Αναφορικά με τη χρονική συγκυρία της διάταξης, λίγες ημέρες μετά τη λήξη της απεργίας του Πάνου Ρούτσι, ο πρωθυπουργός τόνισε: «Δεν στρεφόμαστε εναντίον κανενός γονιού. Εγώ πρώτος μίλησα δημόσια, συμπάσχοντας και με τον γονιό, που ζήτησε την εκταφή και τελικά η δικαιοσύνη έδωσε λύση και σε αυτό το ζήτημα».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναρωτήθηκε στη συνέχεια γιατί να μονοπωλεί το μνημείο αυτό μόνο η διαμαρτυρία για το δυστύχημα των Τεμπών. «Και γιατί δεν θα δίναμε τη δυνατότητα στους νεκρούς από τη Μάνδρα, το Μάτι ή όποια άλλη τραγωδία να κάνουν το ίδιο» ανέφερε. «Και πού σταματάει τελικά αυτό; Γιατί όλοι καταλαβαίνουμε ότι αυτή είναι μία προσπάθεια πολιτικού ακτιβισμού η οποία μάλιστα δεν ξεκίνησε από τους γονείς. Μην κοροϊδευόμαστε. Ξεκίνησαν από συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους οι οποίοι εργαλειοποίησαν γονείς για να πετύχουν μία γενικότερη κατάσταση αναταραχής» πρόσθεσε.
Είπε επίσης ότι το ζήτημα αυτό εγείρει και ορισμένα ευρύτερα ιδεολογικά ζητήματα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο κάποιοι πολιτικοί χώροι και «αναφέρομαι συγκεκριμένα στον χώρο της Αριστεράς, οικειοποιήθηκαν στο παρελθόν τον δημόσιο χώρο θεωρώντας ότι ο νόμος ο δικός τους είχε κάποιου είδους ιδεολογική υπεροχή έναντι των νόμων του κράτους». «Το ίδιο φαινόμενο το είδαμε κατά κόρον και στις καταλήψεις στα δημόσια πανεπιστήμια. Δεν είναι κάτι διαφορετικό», τόνισε.
