Με αφορμή την αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει στο εσωτερικό της Τουρκίας σχετικά με την διαχρονική πολιτική της χώρας στο Αιγαίο, το τουρκικό ΥΠΕΞ προχώρησε σε ανακοίνωση με την οποία σημειώνει ότι ουδεμία μεταβίβαση της κυριαρχίας νησιών ή νησίδων στο Αιγαίο προς άλλη χώρα υπήρξε μετά το έτος 2003. Η απάντηση αφορά στο εσωτερικό της Τουρκίας καθώς μετά την δήλωση Ερντογάν ότι η συνθήκη της Λωζάνης αποτέλεσε ήττα για τη χώρα του, η κεμαλική πτέρυγα αλλά και εθνικιστές αντέδρασαν καταγγέλοντας ότι η ίδια η κυβέρνηση Ερντογάν έχει προχωρήσει, σιωπηρά, σε παραχωρήσεις προς την Αθήνα.
Η ανακοίνωση, που δεν αποκλείεται να προμηνύεται ένα νέο κύκλο έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ειδικά σε μία περίοδο που ο Ταγίπ Ερντογάν ανεβάζει τους τόνους απέναντι στην Ευρώπη, υπογραμμίζει ότι «ότι υπάρχει μια σειρά από αλληλένδετα προβλήματα σε σχέση με το Αιγαίο. Μεταξύ των προβλημάτων αυτών περιλαμβάνεται και η κυριότητα ορισμένων νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο και σε σύνδεση με αυτό, το ότι δεν υπάρχουν μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας θαλάσσια σύνορα που να έχουν καθοριστεί με διεθνή συμφωνία που έχει ισχύ. Όπως είναι γνωστό, τα ζητήματα του Αιγαίου εξετάζονται στο πλαίσιο των υφιστάμενων μηχανισμών διαλόγου με την Ελλάδα».
Η ανακοίνωση καταλήγει με τη φράση «τα τελευταία 13 χρόνια δεν υπήρξε αλλαγή ως προς το καθεστώς των νησίδων, των νησίδων και των βραχονησίδων στο Αιγαίο».
Προχθές ο αρχηγός της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, είχε αναφερθεί στη δήλωση που έκανε πριν από τρεις μέρες ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σχετικά με τη Συνθήκη της Λωζάννης.
Ο Κιλιτσντάρογλου είχε χαρακτηρίσει «απαράδεκτες» τις δηλώσεις Ερντογάν λέγοντας ότι ο τελευταίος «ας κοιτάξει πρώτα τα 16 νησιά που επί των ημερών του παραδόθηκαν και όπου υψώθηκε η ελληνική σημαία».
Πρόκειται για ισχυρισμό που προβάλλουν από το 2010 εθνικιστικοί κύκλοι στην Τουρκία κι εδώ και λίγο καιρό έχει υιοθετήσει και το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα.
Σημειώνεται ότι ο Ερντογάν στη δήλωσή του είχε πει ότι «αυτό που συνέβη στο σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ 1912 και 1923, στα εδάφη μας τα οποία στο μεταξύ είχαν περιοριστεί στο ένα πέμπτο, ήταν η προσπάθεια κατοχής. Το έθνος μας λέει ότι η 15η Ιουλίου είναι ο δεύτερος πόλεμος απελευθέρωσης του τουρκικού έθνους. Το 1920 μας απείλησαν με τη Συνθήκη των Σεβρών και τελικά μας έπεισαν για την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης. Κάποιοι προσπάθησαν να μας επιβάλουν τη Λωζάννη. Τα νησιά που αν κάνουμε να φωνάξουμε, η φωνή μας θα ακουστεί απέναντι, τα δώσαμε με τη Λωζάννη. Τι θα γίνει με την υφαλοκρηπίδα, τι θα γίνει στον αέρα και στο έδαφος, δίνουμε μάχη ακόμη για όλα αυτά. Οι αίτιοι αυτής της κατάστασης είναι αυτοί που κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της συνθήκης αυτής. Δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και έτσι, το πρόβλημα το αντιμετωπίζουμε τώρα εμείς. Εάν πετύχαινε η απόπειρα πραξικοπήματος, μάλλον θα έρχονταν μπροστά μας με μια συμφωνία χειρότερη από αυτή των Σεβρών».
