Η νέα δήλωση της Εύας Καϊλή ότι «το Βέλγιο δεν είναι ασφαλές μέρος για πολιτικούς» δεν είναι απλώς ατυχής - είναι μνημείο πολιτικού θράσους.
Αντί να αντιμετωπίσει κατάματα το γεγονός ότι η ΕΕ διερευνά σοβαρές υποθέσεις απάτης και κακοδιαχείρισης, η κα Καϊλή επιλέγει να παρουσιάσει τους θεσμούς, εν προκειμένω την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ως διώκτες και τον εαυτό της - και τώρα τη Μογκερίνι - ως θύματα μιας φανταστικής «επιχείρησης κατά της Ιταλίας».
Το επιχείρημα δε, ότι το Βέλγιο «καταστρέφει καριέρες» και η προσπάθεια να εμφανιστούν οι θεσμικές έρευνες ως πολιτική συνομωσία από την κα Καϊλή που εμφανίζεται ως αυτόκλητη υπερασπιστής των… αδικημένων ευρωπαίων πολιτικών, θα ήταν ίσως πιο πειστικό εάν είχε διατυπωθεί από κάποιον, το όνομα του οποίου δεν είχε εμπλακεί στο σκάνδαλο Qatargate με βαλίτσες με μετρητά.
Το επιχείρημα που επιλέγει εν προκειμένω η πρώην ευρωβουλευτής δεν υπερασπίζεται ούτε την Ευρώπη, ούτε την Ιταλία και σίγουρα δεν υπερασπίζεται τη διαφάνεια, τη λογοδοσία. Μονάχα το αφήγημα πως φταίνε όλοι εκτός από όσους εμπλέκονται σε σκιώδεις υποθέσεις.
Ν.Α.
