Ακόμη και όσοι δεν είχαν δει θετικά την απόφαση του προέδρου της Νέας Αριστεράς Αλέξη Χαρίτση να αποχωρήσει από το προεδρικό επειδή δεν έγινε δεκτός ο Παλαιστίνιος πρόσφυγας που τον συνόδευε, αναθεώρησαν μετά την παρέμβαση του Γάλλου προέδρου Εμμ. Μακρόν που προανήγγειλε αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους τον Σεπτέμβριο.
Η κριτική που ασκούταν στο παρασκήνιο, στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς, στον Αλ. Χαρίτση είναι ότι βρέθηκε στην όχθη των λαϊκιστών του αντισυστημισμού (με Βελόπουλο, Κωνσταντοπούλου, Νατσιό), ως ένας από τους τέσσερις πολιτικούς αρχηγούς που δεν παρέστησαν στη δεξίωση για την αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Ομως, μετά την πρωτοβουλία του Εμμ. Μακρόν το κλίμα αλλάζει γιατί ο Γάλλος πρόεδρος μόνο αντισυστημικός δεν μπορεί να θεωρηθεί.
Κάπως έτσι, η συγκυρία μάλλον ευνόησε τον πρόεδρο της Νέας Αριστεράς Αλέξη Χαρίτση, που με την επιμονή του για την έκφραση αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη βρίσκεται όχι μόνο στη σωστή πλευρά της ιστορίας αλλά και στην πρωτοπορία του ευρωπαϊκού mainstream.
Α.Σ.
