«Η κυβέρνηση αυτή είναι πλέον ηθικοπολιτικά νεκρή», διαπιστώνει ο Λευτέρης Κουσούλης με συνέντευξη που παραχωρεί στο Dnews, ενώ σημειώνει πως «έχει πολιτικά εξαντληθεί, της απομένει ο τυπικός βίος και αυτός μετέωρος».
«Πολιτικά αδύναμη και ηθικά αφοπλισμένη, η Κυβέρνηση υποχρεωτικά θα διαχειριστεί αυτή τη ζώνη κινδύνου για την ίδια, με το βλέμμα της στον χρόνο των εκλογών, ένα δίλημμα που ούτε ο ίδιος ο πρωταγωνιστής δεν μπορεί σήμερα να απαντήσει», εκτιμά ο εκ των κορυφαίων πολιτικών επιστημόνων, ενώ υπογραμμίζει πως ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να είναι πρωθυπουργός σε τυχόν κυβέρνηση συνεργασίας. «Ο κ. Μητσοτάκης, αυτό που πολιτικά αντιπροσωπεύει, δεν έχει πλέον κάτι να προσθέσει», αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ τοποθετείται και για τις διεργασίες στην αντιπολίτευση, για την αναδιαμόρφωση του πολιτικού συστήματος, αλλά και τα βιβλία του, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ.
Πού οδηγούν η νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, σε συνδυασμό με το ανοιχτό θέμα των υποκλοπών, αλλά και τη δίκη για τα Τέμπη, κ. Κουσούλη;
Κάθε συζήτηση για την Κυβέρνηση σήμερα πρέπει να ξεκινάει από την παραδοχή ότι η Κυβέρνηση αυτή είναι πλέον ηθικοπολιτικά νεκρή. Ξεκίνησε το 2019 μέσα σε ιδανικές συνθήκες διακυβέρνησης. Περίπου της δόθηκαν σαν δώρο από τον ουρανό. Όχι μόνο δεν αξιοποίησε τις συνθήκες αυτές –πέρα από μια σχετική διαχειριστική επάρκεια που έδειξε κατά καιρούς–, αλλά αντίθετα, μεταξύ κοινωνικών αναγκών και των στενών πολιτικών συμφερόντων του εαυτού της, προτίμησε τον εαυτό της. Η απουσία αντιπολίτευσης και θεσμικής κριτικής διευκόλυνε τη διολίσθηση στη διαφθορά και την πολιτική παρακμή, που εκδηλώνεται με θόρυβο στις μέρες μας. Υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ είναι οι αρνητικοί σταθμοί αυτής της πτωτικής διαδρομής. Πολιτικά αδύναμη και ηθικά αφοπλισμένη, η Κυβέρνηση υποχρεωτικά θα διαχειριστεί αυτή τη ζώνη κινδύνου για την ίδια, με το βλέμμα της στον χρόνο των εκλογών, ένα δίλημμα που ούτε ο ίδιος ο πρωταγωνιστής δεν μπορεί σήμερα να απαντήσει. Ως τότε θα ζήσουμε, ως την πρώτη κάλπη εννοώ, ένα μεσοδιάστημα αναμονής.
Η κυβέρνηση μπορεί να εξαντλήσει την τετραετία; Τι εκτιμάτε για τον χρόνο των εκλογών;
Η Κυβέρνηση, συνεπώς, δεν μπορεί πλέον να ελέγχει τον χρόνο, όπως ακούγαμε ως χθες τη φωνή της σχετικής φαντασίας της. Τυπικά μπορεί να οδηγηθούμε σε εκλογές στις αρχές του 2027. Όμως, ακόμη και αύριο αν ο Πρωθυπουργός ανακοίνωνε προσφυγή στην κάλπη, κανείς δεν θα ένιωθε έκπληξη. Οι εκλογές λογικά είναι πιο κοντά μας. Η ελαχιστότητά μου έχει προ πολλού υποστηρίξει ότι ο Πρωθυπουργός ο ίδιος θα έπρεπε να έχει πάρει την πρωτοβουλία και να επιταχύνει τις εξελίξεις. Η Κυβέρνηση αυτή έχει πολιτικά εξαντληθεί, της απομένει ο τυπικός βίος και αυτός μετέωρος.
Πιστεύετε πως ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να είναι ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης συνεργασίας μετά τις εκλογές;
Όχι. Ο κ. Μητσοτάκης, αυτό που πολιτικά αντιπροσωπεύει, δεν έχει πλέον κάτι να προσθέσει. Μια Κυβέρνηση συνεργασίας, που ως ανάγκη θα προκύψει από τη λαϊκή εντολή, δεν μπορεί να νοηθεί παρά με ένα νέο πρόσωπο επικεφαλής. Πάντα υπό την αίρεση ότι το αποτέλεσμα της κάλπης θα επιβάλει ως ανυπέρβλητη αυτή την εξέλιξη. Η πρώτη κάλπη, που θα είναι καταλυτική, θα έχει μέσα της την απάντηση.
Και η αντιπολίτευση; Περιμένοντας και τα κόμματα Τσίπρα, Καρυστιανού και Σαμαρά;
Σε ένα απαιτητικό και δύσκολο περιβάλλον, η αντιπολίτευση ταλαντεύεται και καθυστερεί. Είναι εκδήλωση της πολιτικής παθολογίας της εποχής, που θέτει σε κρίση όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Τα νέα κόμματα, αυτά που θα υπάρξουν, θα επιτείνουν τον κατακερματισμό και ταυτόχρονα θα εμπλουτίσουν την αναζήτηση και τις εν δυνάμει επιλογές. Η πρώτη κάλπη και εδώ θα είναι καταλυτική. Ο πολιτικός ανταγωνισμός που θα παροξυνθεί στην αντιπολίτευση ως τις εκλογές θα ανοίξει έναν δρόμο στον ευρύτερο χώρο της, και θα δούμε αν μπορεί να νοηθεί μια πολιτική ανασύνθεση και ποια πρόσωπα θα την εκφράσουν. Όλα έχουν ενδιαφέρον.
Το πολιτικό σύστημα πώς και πότε θα αναδιαμορφωθεί, κ. Κουσούλη;
Αυτό που κατ΄ ευφημισμόν ονομάζουμε πολιτικό σύστημα βρίσκεται ήδη σε φάση αναμόρφωσης. Η εξάντλησή του και η κρίση υποβάθρου που το συνταράζει μας μιλάει για αυτό. Η κρίση εμπιστοσύνης είναι η πιο καθαρή εκδήλωση. Όλα βρίσκονται σε κίνηση. Η δυσαρέσκεια διαβρώνει το κοινωνικό σώμα. Λόγω της αδυναμίας της αντιπολίτευσης, την ευθύνη της αναμόρφωσης θα την αναλάβει η κάλπη. Η κάλπη θα γίνει ο πολιτικός οργανωτής. Δηλαδή, όσο ποτέ η ατομική ευθύνη. Στον ελληνικό λαό ανήκει η ευθύνη της πορείας. Καλείται να μην φοβηθεί και να διαγράψει μια πορεία εξόδου από το σημερινό τέλμα. Όπως σημείωσα, όλα είναι δύσκολα. Για τους ελεύθερους ανθρώπους, τους μη διαθέσιμους δηλαδή στην ανάγκη και την εξουσία, η απάντηση είναι γνωστή. Αρνούνται την υποταγή στην ανάγκη και επιλέγουν τον κίνδυνο της πορείας.
Πώς πάνε τα βιβλία σας;
Σας ευχαριστώ που με ρωτάτε. Νομίζω αρκετά καλά. Βιβλία συνοπτικά, όλα στις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ, μιλάνε για την πολιτική, τον χρόνο και τα ανθρώπινα. Έχει ενδιαφέρον ότι το ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΛΕΞΙΚΟ, μια προσπάθεια ορισμού των βασικών πολιτικών και κοινωνικών εννοιών, έχει τραβήξει την προσοχή των μαθητών Λυκείου, που ασκούνται με την αφορμή αυτή και στους ορισμούς και στη γλώσσα. Οι τίτλοι είναι –κάνω μικρή κατάχρηση της φιλοξενίας σας!– «Μανιφέστο κατά του επίκαιρου», «Τα πρωινά της Πέμπτης», «Μειοψηφικά ηφαίστεια», «Μια σημαδούρα για μαξιλάρι, θαλασσινές ιστορίες». Εύχομαι σε όλους καλό Πάσχα.
