Ο Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης που συζητείται αυτές τις μέρες στη Βουλή, τέθηκε σε διαβούλευση μόλις δύο! εβδομάδες (το νομοσχέδιο ήταν ανοικτό για σχόλια από τις 20.05.2026 έως και 04.06.2026) και εισήχθη σχεδόν αμέσως προς συζήτηση ενώ πρόκειται για ένα ογκωδέστατο νομοσχέδιο 761 άρθρων.
Ένας Κώδικας που θα συγκέντρωνε και θα εξορθολόγιζε το σύνολο της νομοθεσίας για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, βάζοντας έτσι τέλος στην πολυνομία και στις γκρίζες ζώνες των αρμοδιοτήτων των Δήμων και Περιφερειών και θα έλυνε τα πραγματικά προβλήματά τους ήταν πάντα το ζητούμενο.
Είμαι 24 χρόνια Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Ιλίου τον οποίο και έχω τιμήσει από την θέση του Αντιδημάρχου Τεχνικών Έργων. Ακόμη περιμένω μία κυβερνητική πρωτοβουλία να δώσει οριστικά τέλος στις επικαλύψεις αρμοδιοτήτων μεταξύ 1ου βαθμού και 2ου βαθμού Αυτοδιοίκησης και Κεντρικής διοίκησης και να απαντήσει σε ερωτήματα του τύπου: Πού θα βρεθούν πόροι για μελέτες και έργα αντιπλημμυρικής θωράκισης των γειτονιών μας, πώς θα βοηθήσουμε τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες της περιοχής μας και πώς θα βοηθήσουμε τα μικρά μαγαζιά της πόλης μας που κλείνουν το ένα μετά το άλλο; Πώς θα στελεχωθούν οι υπηρεσίες πρώτης γραμμής στους Δήμους;».
Δυστυχώς, ο Κώδικας Αυτοδιοίκησης, που ως νομοσχέδιο πλέον οδεύει προς ψήφιση, δεν λύνει κανένα από τα προβλήματα αυτά. Δεν λύνει το θέμα της έλλειψης πόρων στους Δήμους που με το ζόρι καταρτίζουν πλέον τον προϋπολογισμό τους για την κάλυψη των βασικών τους αναγκών, δεν προσφέρει λύσεις για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής που γίνονται πλέον κανόνας ότι δηλαδή «τον χειμώνα θα πνιγόμαστε και το καλοκαίρι θα καιγόμαστε», δεν ξεκαθαρίζει το θέμα της σύγχυσης των αρμοδιοτήτων, δεν λύνει σοβαρά καθημερινά προβλήματα όπως η ταλαιπωρία στον Κηφισό, δεν αναβαθμίζει την Τοπική Αυτοδιοίκηση στον ρόλο που της αρμόζει, ως του κρατικού φορέα δηλαδή που είναι δίπλα στον πολίτη και λύνει τα προβλήματά του, αφού δεν της δίνει την ελευθερία της ανάληψης των απαραίτητων πρωτοβουλιών.
Και αυτό γιατί ο προτεινόμενος ο Κώδικας Αυτοδιοίκησης δεν αλλάζει τη λογική που θέλει την κεντρική διοίκηση να σχεδιάζει και να αποφασίζει και την Τοπική Αυτοδιοίκηση να αναλαμβάνει «αρμοδιότητες λάντζας» που δεν θέλει η πρώτη, χωρίς βέβαια πόρους και στήριξη. Δεν αλλάζει δηλαδή το μοντέλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως ετερόφωτου και όχι αυτόφωτου φορέα στο οποίο είμαστε συνηθισμένοι, δυστυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες.
Η μόνη ουσιαστική αλλαγή που προβάλλεται και ως καινοτομία από την κυβέρνηση αφορά την κατάργηση του 2ου γύρου στις αυτοδιοικητικές εκλογές! Αλήθεια, πως και πότε προέκυψε η ανάγκη αυτή από τους Δήμους και τις Περιφέρειες; Μήπως αποτυπώνει και ταυτόχρονα εξυπηρετεί την αγωνία της κυβέρνησης να αποφύγει στο μέλλον «εκλογικά ατυχήματα» όπως αυτό που συνέβη στις τελευταίες δημοτικές εκλογές στην περίπτωση του Δήμου Αθηναίων;
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει και υλοποιεί για την Τοπική Αυτοδιοίκηση ερήμην της. Ποτέ δεν ρώτησε τους Δήμους πως τα βγάζουν πέρα με λιγοστούς πόρους και με τραγικά ποσοστά υποστελέχωσης των υπηρεσιών τους. Ποιός ιδιωτικός ή δημόσιος φορέας μπορεί να λειτουργήσει χρεωκοπημένος και χωρίς προσωπικό; Με την κατάργηση του 2ου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών τα προβλήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν λύνονται σε καμία περίπτωση.
Είναι άλλα τα επίδικα … και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στην κοινωνία …
Ως αυτοδιοικητικός, αφοσιωμένος τα τελευταία χρόνια στην επίλυση των προβλημάτων της πόλης μου αλλά και γενικότερα της Δυτικής Αθήνας, δεν θα πάψω ποτέ να αναδεικνύω τα ζητήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. Δεν είμαι άνθρωπος της διεκπεραίωσης και δεν θα συμβιβαστώ μετά από 24 χρόνια που υπηρετώ τον Δήμο μου.
Αναζητώ μια συντεταγμένη προσπάθεια που θα στηρίζει πραγματικά τους Δήμους, θα ακούει και θα κατανοεί τις ανάγκες τους που στο τέλος της ημέρας είναι οι ανάγκες των καθημερινών πολιτών. Που θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την αναβάθμιση των υποδομών της Δυτικής Αθήνας, ώστε - με εξαίρεση την όμορη Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής - να σταματήσει επιτέλους να είναι ο φτωχός συγγενής των υπολοίπων περιοχών του Λεκανοπεδίου.
Στο πλαίσιο αυτό συμπαρατάσσομαι με την προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να συγκροτήσει έναν πολιτικό φορέα με προοπτική κυβερνησιμότητας, θέτοντας στο επίκεντρο τον πολίτη και αντιμετωπίζοντας με άλλη λογική, άλλη κουλτούρα και άλλη ηθική, το κράτος και τον ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Χωρίς στενό κομματικό όφελος, με διαφάνεια, με διάθεση προσφοράς, με συνθέσεις και όχι αντιθέσεις.
Συνυπέγραψα την Ιδρυτική Διακήρυξη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης γιατί νομίζω ότι τώρα περισσότερο από ποτέ η χώρα μας έχει ανάγκη από μια διαφορετική προσέγγιση και ένα εντελώς διαφορετικό αφήγημα για τις τοπικές υποθέσεις αλλά και για τη χώρα γενικότερα. Γιατί όπως ανέφερα παραπάνω, στο τέλος της ημέρας κερδισμένοι ή χαμένοι θα είμαστε εμείς, οι καθημερινοί πολίτες αυτού του τόπου.
(Ο Γιώργος Φερεντίνος είναι Πολιτικός Μηχανικός, Δημοτικός Σύμβουλος Ιλίου, πρώην αντιδήμαρχος Τεχνικών Έργων)
