Όταν σε μία χώρα εξαναγκάζονται σε παραίτηση για ένα σκάνδαλο από τον Πρωθυπουργό ένας κορυφαίος Υπουργός, τρεις υφυπουργοί, ένας γενικός γραμματέας και ακόμα άλλος υπουργός παραδέχεται κυνικά πως οι Έλληνες φορολογούμενοι θα πληρώσουν το πλιάτσικο που έγινε στον ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε η χώρα δεν χρειάζεται ούτε καρατομήσεις, ούτε βεβιασμένο ανασχηματισμό εντυπώσεων. Χρειάζεται εκλογές.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την επιστροφή του από τη Χάγη ακολούθησε το manual διαχείρισης πολιτικών κρίσεων για να σώσει ό,τι μπορεί να σωθεί. Εν προκειμένω τον εαυτό του από το κάδρο των ευθυνών για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, πριν την όποια απόφαση για περαιτέρω διερεύνησή του με Εξεταστική ή Προανακριτική Επιτροπή και πριν από ενδεχόμενη κλήση του σε αυτήν.
Με τις εξοργιστικά κυνικές συνομιλίες στελεχών της ΝΔ που έχουν γίνει φύλλο και φτερό μετά την έλευση της δικογραφίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη Βουλή, το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να στήσει μία υγειονομική ζώνη πέριξ του ιδίου και πρωτίστως του Πρωθυπουργού.
Με τον τρόπο αυτόν, ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί να εμφανιστεί ως εξυγιαντής της διαφθοράς και όχι ως υπόλογος για το πώς βάφτηκε η Κρήτη ξαφνικά μπλε από τις πρακτικές διαδοχικών υπουργών και ιθυνόντων που ο ίδιος επέλεξε, ούτε για τη διασπάθιση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Ωστόσο, η επιχείρηση «καθαρά χέρια» θα μπορούσε να περάσει επικοινωνιακά σε κάποια άλλη χρονική και ιστορική συγκυρία της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Όχι στη δύση του έκτου έτους διακυβέρνησης, όχι με τόσα σκάνδαλα και όζουσες υποθέσεις να τη βαραίνουν στην εξαετία αυτή.
Από τα Σκόιλ Ελικίκου και το σκάνδαλο των υποκλοπών, από τα funds που έκαναν απόβαση το πρωί της 7ης Ιουλίου του 2019 για να ξεπουλάνε άρον άρον μετά από έξι χρόνια ενόσω πιέζεται η κυβέρνηση της ΝΔ, ως τα σχεδόν 20 δισ. ευρώ σε απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς και τα ακόμα 20 δισ. σε αδιαφανείς διαδικασίες εξοπλιστικών προγραμμάτων, η αντίληψη του κόσμου για το επίπεδο διαφθοράς στη χώρα τα τελευταία χρόνια είναι πλέον εμπεδωμένη και αναντίστρεπτη.
Η επίκληση της αριστείας, αφού ευτελίστηκε και εξευτελίστηκε σε υπερθετικό βαθμό, έχει δώσει τη θέση της σε μία συστημική διαφθορά που όμοιά της δεν έχει ξανασυναντήσει η χώρα. Πρόκειται ομολογουμένως για πρωτοφανές κατόρθωμα, εάν αναλογιστεί κανείς για ποια χώρα μιλάμε και ποιοι έχουν περάσει από τη διακυβέρνησή της.
Η επίκληση της ΝΔ για να «μείνουμε Ευρώπη» έδωσε τη θέση της στο ρημάζουμε τους ευρωπαϊκούς πόρους με εικονικά έργα για δυο γραμμάρια ΕΣΠΑ και πέντε κιλά Ταμείο Ανάκαμψης στον εκάστοτε σύμβουλο της διαδικασίας. Πεθεροί, κουμπάροι και συμπέθεροι έγιναν μεγαλοεπιχειρηματίες, νέα τζάκια φτιάχτηκαν, ενώ την ίδια ώρα οι ανισότητες οξύνονται με φρενήρεις ρυθμούς.
Οι ευθύνες οφείλουν λοιπόν να αναζητηθούν με εκλογές από την κεφαλή της κυβέρνησης που με άκρατη αλαζονεία θεωρεί πως όλα είναι επικοινωνιακά διαχειρίσιμα. Τόσο για την ευρύτερη συστημική διαφθορά, η οποία υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενεών που θα ξαναζήσουν την ιστορία ως τραγωδία, όσο και για καθαυτό το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Όσο για τις ευθύνες της αντιπολίτευσης, ας αρκεστούμε προς ώρας στο γεγονός ότι η μέχρι στιγμής ένδειά της αποτελεί και τον μεγαλύτερο σύμμαχο μίας κυβέρνησης που καθημερινά βυθίζεται όλο και περισσότερο στην απονομιμοποίηση, την αναξιοπιστία και την αδιαφάνεια.
