Ειδικότερα, στον νόμο 4346/2015 που επέφερε αλλαγές στον νόμο Κατσέλη ορίζεται ρητά ότι η αντικειμενική αξία της κύριας κατοικίας που ο δανειολήπτης θέλει να προστατεύσει από τον πλειστηριασμό δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 120.000 ευρώ (στην περίπτωση των ευάλωτων οικονομικά ομάδων) ή των 180.000 ευρώ (στην περίπτωση των μεσαίων εισοδημάτων) κατά τον χρόνο συζήτησης της αίτησης.
Με άλλα λόγια σύμφωνα με την «Καθημερινή», δανειολήπτες που μέχρι πρότινος δεν πληρούσαν αυτό το κριτήριο λόγω των υψηλών αντικειμενικών αξιών θα μπορούν τώρα να κάνουν αίτηση υπαγωγής στον νόμο με βάση τα νέα δεδομένα, τα οποία πιθανώς θα ισχύουν και κατά τη συζήτηση της αίτησής τους.
Από την άλλη, δανειολήπτες που είχαν κάνει αίτηση πριν από την εφαρμογή του νέου νόμου θα τύχουν πιθανώς μικρότερης διαγραφής απαιτήσεων, εάν το δικαστήριο λάβει υπόψη τις νέες αντικειμενικές αξίες. Και αυτό διότι ο παλαιός νόμος προβλέπει ότι το δικαστήριο μπορεί να ρυθμίζει απαιτήσεις σε συνολικό ποσό που μπορεί να ανέρχεται και στο 80% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου. Με τη μείωση της αντικειμενικής αξίας, που αποτελεί το ποσό αναφοράς, θεωρητικά μπορεί να είναι μικρότερο το ύψος των χρεών που θα ρυθμισθεί ή το ποσό του δανείου που θα διαγραφεί σε σύγκριση με το αν λαμβανόταν υπόψη η παλαιά αντικειμενική αξία.
Σύμφωνα με αρμόδιους παράγοντες του υπουργείου Οικονομίας, είναι στην κρίση του δικαστηρίου το ποια αντικειμενική αξία θα λάβει στην περίπτωση αυτή, την παλιά ή τη νέα. Ακόμη δε και αν εκδοθεί ερμηνευτική εγκύκλιος από το υπουργείο, το δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να τη λάβει υπόψη του. Υπάρχει και μία τρίτη κατηγορία οφειλετών για τους οποίους, επίσης, είναι ασαφής ο τρόπος αντιμετώπισης της αίτησής τους. Πρόκειται γι’ αυτούς που έχουν κάνει αίτηση υπαγωγής στον νόμο πριν από την 1/1/2016 αλλά μετά τις 21/5/2015, ημερομηνία από την οποία ισχύουν αναδρομικά οι νέες αντικειμενικές αξίες των ακινήτων.
