Το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο δημοσιοποίησε τη γνώμη του επί του σχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού 2026, που κατατίθεται σήμερα στη Βουλή, επιβεβαιώνοντας ότι οι μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προβλέψεις στις οποίες βασίζεται το σχέδιο είναι συμβατές με τους ειδικούς αριθμητικούς κανόνες που προβλέπει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
Το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο αναφέρει ότι οι προβλέψεις στο Προϋπολογισμό 2026 για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας τοποθετούνται στο 2,2% για το 2025 και στο 2,4% για το 2026, πλήρως εναρμονισμένες με τις εκτιμήσεις του προσχεδίου Προϋπολογισμού και στηριγμένες σε αναθεωρημένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Το Συμβούλιο υπογραμμίζει ότι οι εκτιμήσεις αυτές αντανακλούν μεθοδολογική συνέπεια και εντάσσονται στο εύρος προβλέψεων που διατυπώνουν ευρωπαϊκοί και διεθνείς φορείς.
Όπως προκύπτει από το κείμενο, η εκτέλεση του Προϋπολογισμού 2025 και οι φθινοπωρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής συνθέτουν εικόνα δημοσιονομικής σταθερότητας, με το πρωτογενές πλεόνασμα να αναθεωρείται στο 3,7% του ΑΕΠ για το 2025. Για το 2026, το ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης προβλέπεται οριακά ελλειμματικό (-0,2% του ΑΕΠ), ενώ η αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους συνεχίζεται με ισχυρούς ρυθμούς.
Το έγγραφο αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η μείωση του χρέους αναμένεται να φτάσει τις 8,3 ποσοστιαίες μονάδες το 2025 και τις 7,7 μονάδες το 2026, επίπεδα καλύτερα από εκείνα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος 2025-2028, αποτυπώνοντας ενισχυμένη ανθεκτικότητα της ελληνικής οικονομίας.
Παρά τη διαπίστωση ότι οι ετήσιες αυξήσεις των καθαρών πρωτογενών δαπανών για το 2025 και το 2026 υπερβαίνουν τα αντίστοιχα ανώτατα όρια, το ΕΔΣ σημειώνει ότι οι σωρευτικές μεταβολές κινούνται εντός των ορίων του μεσοπρόθεσμου πλαισίου. Εν προκειμένω, καθοριστικό ρόλο παίζουν η χαμηλότερη αύξηση δαπανών το 2024, η ενισχυμένη αποτελεσματικότητα των δράσεων κατά της φοροδιαφυγής, αλλά και η εθνική ρήτρα διαφυγής για τις αμυντικές δαπάνες, που δημιουργούν πρόσθετο δημοσιονομικό περιθώριο.
Στην ίδια Γνώμη τονίζεται ότι η συμμόρφωση με τους εθνικούς και ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη διατήρηση της δημοσιονομικής αξιοπιστίας και της μακροοικονομικής σταθερότητας.
