Καλεσμένη στην εκπομπή «Νωρίς – νωρίς» της ΕΡΤ, βρέθηκε το πρωί της Τετάρτης 26 Νοεμβρίου, η Μαργαρίτα Θεοδωράκη, η κόρη του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη, Μίκη Θεοδωράκη.
Με αφορμή λοιπόν την μεγάλη συναυλία προς τιμήν του πατέρα της, την ερχόμενη Τετάρτη, στις 3 Δεκεμβρίου, η Μαργαρίτα Θεοδωράκη, μοιράστηκες ορισμένες στιγμές που βίωσε στο πλευρό του.
Αρχικά, αποκάλυψε πως ξυπνάει νωρίς το πρωί προκειμένου να περιποιηθεί τα 22 σκυλιά και τις 45 γάτες που φροντίζει: «Ξυπνάω στις τέσσερις το πρωί και ασχολούμαι με τα γατιά και τα σκυλιά. Θέλει τρεις με τέσσερις ώρες κάθε μέρα. Έχω 45 γάτες και 22 σκυλιά, είναι τα παιδιά μου».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Μαργαρίτα Θεοδωράκη μιλάει για τον πατέρα της Μίκη Θεοδωράκη
«Η ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης, είναι μία από τις τελευταίες παραστάσεις της ορχήστρας στα πλαίσια των 100 χρόνων από τη γέννηση του πατέρα μου…», σημείωσε αρχικά μιλώντας για την επικείμενη συναυλία – αφιέρωμα.
Σε δεύτερο χρόνο λοιπόν, με αφορμή ένα σύντομο βίντεο που προβλήθηκε στην εκπομπή, η Μαργαρίτα Θεοδωράκη, μίλησε για τη ζωή στο πλευρό του πατέρα της, ενώ σημείωσε πως η ίδια δεν τον αντίκριζε ως τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη, αλλά ως μπαμπά: «Όσο ζούσε, ήμουν πάντα δίπλα του, ήταν ο μπαμπάς. Για μένα ήταν ο πατέρας μου, τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο. Δεν μας έλειψε ποτέ το ότι είχαμε και τους δύο γονείς κοντά μας, ακόμη και όταν ήταν φυλακή, ή εξορία, μας πήρε μαζί του».
{https://exchange.glomex.com/video/v-deifjbsi6gsp?integrationId=40599y14juihe6ly}
Σε δεύτερο χρόνο μάλιστα, μίλησε για την περίοδο της Χούντας, όπου ο πατέρας της, εξορίστηκε στο χωριό Ζάτουνα: «Όταν τον συνέλαβαν το ’67 και τον βασάνισαν, εμάς μας έλεγαν ότι βρίσκεται στο Λονδίνο. Όμως μετά από καιρό καταλάβαμε ότι ήταν στη φυλακή. Το συνηθίσαμε. Βγήκε τον Γενάρη του ’68 με την αμνηστία», σημείωσε χαρακτηριστικά και εξήγησε πως άλλαζαν αρκετά σπίτια όχι λόγω επιλογής αλλά ανάγκης. Έτσι, εξήγησε πως η μητέρα της ήταν άξια να φέρει τις ισορροπίες, ενώ δεν έλειπε ποτέ από το πλευρό της ο μπαμπάς της:
«Η αλήθεια είναι ότι αλλάζαμε πολλά σπίτια, όχι για να πάμε κάπου καλύτερα, λόγω συνθηκών. Ήμασταν στη Νέα Σμύρνη, μετά κάποια στιγμή πήγαμε στη Ζάτουνα, στο χωριό, πάλι εκεί έγινε το σπιτικό μας, μετά από κει πήγαμε στο Παρίσι. Στην εφηβεία μου θυμάμαι ότι έχουμε γυρίσει όλο τον κόσμο. Μας έπαιρνε στις συναυλίες ο μπαμπάς. Φτάσαμε μέχρι τη Νότια Αμερική. Το Φλεβάρη του '71, πήγαμε μέχρι το Ισραήλ. Ήμασταν από πόλη σε πόλη και αυτό το συνηθίζεις, ο μπαμπάς είχε πει κάποτε ότι εμείς είμαστε άνθρωποι του τσίρκου. Και το συνήθισα».
