Η πρωταγωνίστρια του Famagusta, Κοραλία Καράντη, καλεσμένη στην εκπομπή Buongiorno, μίλησε στη Φαίη Σκορδά για την σπουδαία παραγωγή αλλά για τις συγκινητικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στην ολοκλήρωση των γυρισμάτων της σειράς.
Πώς είπε «ναι» στη Famagusta
«Έχω δουλέψει άλλες δυο φορές με τον Αντρέα και με τη Βάνα. Έκανα θέατρο εκείνη την εποχή, το γεγονός που με έκανε εύκολα να πω το ναι ήταν ότι είναι μια εβδομαδιαία σειρά» είπε αρχικά η Κοραλία Καράντη για τους λόγους που δέχτηκε να παίξει στη σειρά. «Το θέμα βασιζόταν στο τρομερό ζήτημα της τουρκικής εισβολής το 1974. Αυτό έκανε την καρδιά μου να χτυπήσει. Ο Αντρέας μου είχε πει τότε ότι δεν πρόκειται να γίνει κάποια απόπειρα πολιτικής ανάλυσης» συνέχισε.
Όπως σημείωσε η ηθοποιός, η Famagusta αποτέλεσε αφορμή να θυμηθούμε γεγονότα από εκείνη την περίοδο. «Δεν γνωρίζαμε κάποια γεγονότα, δεν τα ξέραμε ότι ήταν έτσι και η Famagusta μας έδωσε τη δυνατότητα να μάθουμε κάποια πράγματα που ήταν άγνωστα. Έχουν περάσει τόσα χρόνια που κάποια πράγματα έχουν ξεχαστεί, όχι μόνο στην Ελλάδα και στην Κύπρο ακόμη» είπε. «Η Famagusta έγινε η αφορμή να θυμηθούμε πολύ σοβαρά πράγματα», πρόσθεσε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Μετά την τελευταία σκηνή πολλοί κατέρρευσαν»
Αναφερόμενη στο τελευταίο γύρισμα της Famagusta στη Λευκωσία, η Κοραλία Καράντη αποκάλυψε την ένταση των συναισθημάτων που βιώσαν όλοι οι ηθοποιοί. «Η αλήθεια είναι ότι η τελευταία μέρα των γυρισμάτων είναι για μένα κάτι συγκλονιστικό. Θα το θυμάμαι πάντα. Είναι από τις λίγες μέρες που συλλέγει κανείς στην πορεία της ζωής, δεν είναι συχνές, δεν συμβαίνουν σε κάθε δουλειά. Είμαι σίγουρη αυτή την ημέρα θα την θυμάμαι πάντα». Όπως περιέγραψε, οι ήρωες του Famagusta, τόσο εκείνοι που παρακολουθούμε στο σήμερα, όσο και εκείνοι του 1974 περπατούν χέρι – χέρι πλάι στα οδοφράγματα που χωρίζουν την Λευκωσία στα δύο. «Όταν τελείωσε αυτή η ιστορία πάρα πολλοί άνθρωποι δάκρυσαν σχεδόν κατέρρευσαν» είπε.
Η συνάντηση με την ηθοποιό που ανέλαβε τον ρόλο της στα flashback του ’74
Επιπλέον, η Κοραλία Καράντη εξήγησε πως συναντήθηκε για πρώτη φορά με την Τζώρτζια Κουβαράκη, την ηθοποιό που ανέλαβε τον ρόλο της Χριστίνας στα flashback του ’74. «Κοιταζόμασταν και ήταν σα να γνωριζόμαστε πάρα πολύ καλά. Κρατιόμασταν αγκαλιά, εκείνη δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Ήταν σαν να παρηγορούσα τον νεαρό μου εαυτό. Πάρα πολύ ιδιαίτερη στιγμή» είπε. Επιπλέον πρόσθεσε πως «όταν γύρισα σπίτι δεν μπορούσα να μιλήσω, δεν μπορούσε να αρθρώσω, ήμουν σαν να ήμουν βουβαμένη. Ήταν τόσο έντονο το φορτίο και το γεγονός ότι είχα αποχωριστεί τον ρόλο που ήμουν μουγκή».
«Υπάρχουν γυναίκες που είναι ακόμη εν ζωή και έχουν ζήσει αυτά τα τραγικά πράγματα. Είναι μάρτυρες πολέμου!»
Η ηθοποιός επανέλαβε πως ήταν πολύ σημαντικό για εκείνη να έχει απήχηση αυτός ο ρόλος. «Για μένα ήταν ένα στοίχημα να πάει καλά γιατί στη Χριστίνα αναγνωρίζω στοιχεία από τη γιαγιά μου που ήταν πρόσφυγας, όχι βέβαια στην ίδια της τη χώρα, αλλά είχε πάρα πολλά κοινά με την ιστορία της Χριστίνας». Όπως είπε «πιστεύω ότι το να μπορούσε η Χριστίνα να γίνει πιο αληθινή θα ήταν κάτι που θα ανακούφιζε και πολύ κόσμο. Υπάρχουν γυναίκες που είναι ακόμη εν ζωή και έχουν ζήσει αυτά τα τραγικά πράγματα. Είναι μάρτυρες πολέμου!»
