Ο Εμανουέλ Μακρόν αναμένεται μέχρι το βράδυ της Παρασκευής να ανακοινώσει το όνομα του νέου πρωθυπουργού της Γαλλίας - ο τρίτος στη χώρα σε διάστημα λιγότερο του ενός έτους - ο οποίος θα έχει το δύσκολο έργο να διαπραγματευτεί και να περάσει τον προϋπολογισμό σε ένα βαθιά διχασμένο και εχθρικό κοινοβούλιο.
Σύμφωνα με το CNBC, μετά τη νέα πολιτική κρίση και αστάθεια, η Γαλλία παίρνει τη θέση της Ιταλίας και γίνεται εκείνη πλέον το «κακό παιδί» της Ευρώπης.
Πρέπει, λοιπόν, η Γαλλία να ακολουθήσει το ιταλικό παράδειγμα και να εξετάσει το ενδεχόμενο μιας τεχνοκρατικής κυβέρνησης;
Απόψε λήγει η προθεσμία για τον Γάλλο πρόεδρο, ενώ ο απερχόμενος πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνού επί δύο ημέρες είχε απεγνωσμένες συνομιλίες με τα πολιτικά κόμματα, προσπαθώντας να βγει η χώρα από το πολιτικό αδιέξοδο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Λεκόρνου δήλωσε την Τετάρτη το βράδυ ότι «η πλειοψηφία των βουλευτών αντιτίθεται στη διάλυση του κοινοβουλίου, υπάρχει μια πλατφόρμα σταθερότητας, είναι δυνατή η υιοθέτηση ενός προϋπολογισμού έως τις 31 Δεκεμβρίου». Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «με βάση τα παραπάνω, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα διορίσει πρωθυπουργό εντός των επόμενων 48 ωρών».
Ο Λεκόρνου είπε ότι ένα αναθεωρημένο σχέδιο προϋπολογισμού για το 2026 θα μπορούσε να υποβληθεί στο υπουργικό συμβούλιο τη Δευτέρα, που είναι η προθεσμία για την ψήφιση του νομοσχεδίου από το κοινοβούλιο.
Αυτό σημαίνει ότι θα ανακοινωθεί το νέο υπουργικό συμβούλιο μέχρι το τέλος του Σαββατοκύριακου.
Το πιο απροσδόκητο, όμως, ειπώθηκε στη συνέχεια.
Αν και ο Λεκορνού δεν αποκάλυψε λεπτομέρειες σχετικά με την πιθανή σύνθεση της νέας κυβέρνησης, πρότεινε μια πιο... τεχνοκρατική κυβέρνηση, που δεν θα έχει «φιλοδοξίες»:
«Όποιος και αν είναι, θα πρέπει να είναι εντελώς αποσυνδεδεμένος από τις προεδρικές φιλοδοξίες για το 2027».
«Η κατάσταση είναι ήδη αρκετά δύσκολη. Χρειαζόμαστε μια ομάδα που τελικά θα σηκώσει τα μανίκια της και θα λύσει τα προβλήματα της χώρας μέχρι τις προεδρικές εκλογές», πρόσθεσε.
Γαλλία όπως Ιταλία;
Τη Δευτέρα, λίγο μετά την παραίτησή του, ο Λεκορνού εξέφρασε τη λύπη του για την «αναζωπύρωση των κομματικών φιλοδοξιών, που σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είναι άσχετες με τις επικείμενες προεδρικές εκλογές».
Μήπως, τελικά, μια τεχνοκρατική κυβέρνηση - επιλεγμένη με βάση την τεχνική εμπειρογνωμοσύνη και όχι με λαϊκή ψήφο - θα μπορούσε να καλύψει το κενό;
Αυτό το σενάριο μπορεί να φρέναρε την πολιτική κρίση στη Γαλλία, που έχει αλλάξει πέντε πρωθυπουργούς σε λιγότερο από δύο χρόνια.
Μπορεί επίσης να καθησυχάσει τους επενδυτές και να κερδίσει ο Μακρόν χρόνο μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2027 - ή τουλάχιστον μέχρι τον Μάρτιο του 2026, που ορισμένοι προτείνουν να διεξαχθούν πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές παράλληλα με τις ήδη προγραμματισμένες δημοτικές εκλογές σε εθνικό επίπεδο, σε μια προσπάθεια να λυθεί το τρέχον αδιέξοδο στην Εθνοσυνέλευση.
Στην Ιταλία, από τη δεκαετία του 1990, οι κεντρικοί τραπεζίτες έχουν ηγηθεί πολλών τεχνοκρατικών κυβερνήσεων, με τον Μάριο Ντράγκι να είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα.
Στη Γαλλία, το όνομα του Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό, διοικητής της Banque de France από το 2015, συζητείται ως πιθανός επόμενος πρωθυπουργός.
Ωστόσο, αν και, θεωρητικά, μια τεχνοκρατική κυβέρνηση μπορεί να ικανοποιεί πολλές προϋποθέσεις, υπάρχει ένας βασικός λόγος που θεωρείται απίθανο να λειτουργήσει στη Γαλλία: η κοινή γνώμη.
Οι Γάλλοι είναι βαθιά πολιτικοποιημένοι. Και με τις δύσκολες αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν για την έγκριση του προϋπολογισμού 2026 και τη μείωση του ελλείμματος της χώρας στο 3% του ΑΕΠ, αυτή είναι ίσως μια από τις πιο σημαντικές πολιτικές στιγμές για τη χώρα τα τελευταία χρόνια.
Με πληροφορίες από CNBC
