Ο ισλαμικός φονταμενταλισμός και το μεταναστευτικό είναι δύο σημαντικά θέματα που απασχόλησαν στο παρελθόν, ενώ σήμερα βρίσκονται ψηλά στην ευρωπαϊκή ατζέντα. Οι σκληρές συγκρούσεις στη Γάζα και η αναγκαστική μετακίνηση πληθυσμών και από γειτονικές περιοχές, όπως ο Λίβανος λόγω της δυσμενούς κατάστασης, αυξάνουν τις πιθανότητες για ένα νέο κύμα μεταναστών προς την Ευρώπη, μέσα από την Τουρκία και πρώτο προορισμό τα χερσαία και θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας.
Η πίεση είναι, ούτως ή άλλως, αυξημένη το τελευταίο διάστημα σε ολόκληρη την Ευρώπη, με χιλιάδες μετανάστες να καταφτάνουν ημερησίως από τις ακτές της Λιβύης και της Τυνησίας. Σε κάθε περίπτωση τόσο οι χώρες υποδοχής στη Μεσόγειο, όσο και εκείνες του τελικού προορισμού βρίσκονται στα όρια τους και δεν μπορούν να αντέξουν περαιτέρω πίεση στο εσωτερικό τους, ενώ οι τοπικές κοινωνίες αντιδρούν σε μεγάλο βαθμό.
Ανησυχία επικρατεί και στην Αθήνα, με την Κυβέρνηση να επιδιώκει τη μέγιστη δυνατή φύλαξη των συνόρων, προκειμένου η χώρα να μην ζήσει εκ νέου γεγονότα και στιγμές που παραπέμπουν στη μεταναστευτική κρίση του 2015. Σε κατάσταση επιφυλακής βρίσκεται και η Βουλγαρία, καθώς οι μεγάλες μεταναστευτικές ροές αποτελούν τη βασική αιτία για το βέτο της Αυστρίας και για το γεγονός ότι η χώρα παραμένει ακόμα εκτός Συνθήκης Σένγκεν.
Την ίδια ώρα, σε πολλές πόλεις της Ευρώπης πραγματοποιούνται διαδηλώσεις υπέρ της Χαμάς και της Παλαιστίνης από πολίτες με αραβική καταγωγή, ως απάντηση στις εκδηλώσεις στήριξης στους Ισραηλινούς που έχασαν τη ζωή τους κατά την κυριακάτικη απρόκλητη εισβολή της Χαμάς στο έδαφος του Ισραήλ.
Χαρακτηριστικά του κλίματος που επικρατεί στις αραβικές κοινότητες ήταν τα όσα διαδραματίστηκαν το προηγούμενο σαρανταοκτάωρο στο κέντρο της Βιέννης. Παρά τη σχετική απαγόρευση της αστυνομίας, εκατοντάδες μουσουλμάνοι και άτομα αλληλέγγυα προς την Παλαιστίνη συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία του Αγίου Στεφάνου. Οι εκκλήσεις της αστυνομίας να διαλυθεί η συγκέντρωση έπεσαν στο κενό, ενώ έγινε μπαράζ ταυτοποιήσεων των συμμετεχόντων, με τους ελέγχους να φτάνουν τους 304.
Κι όλα τα παραπάνω συμβαίνουν την ώρα που η Ε.Ε αδυνατεί να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς τα έξω για το πως χειρίζεται μια τόσο μεγάλη κρίση. Εκτός από τις επίσημες δηλώσεις κορυφαίων αξιωματούχων που καταδίκασαν την επίθεση της Χαμάς και στη σφαγή αμάχων, η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία αδυνατεί να παρουσιάσει ένα συγκεκριμένο σχέδιο και να λάβει μια σαφή θέση για το τι μέλλει γενέσθαι με τη χρηματοδότηση στην Παλαιστίνη.
Η ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική δείχνει ταυτόχρονα αδυναμία να επηρεάσει τις εξελίξεις και άπαντες έχουν στραμμένο το βλέμμα -για μια ακόμη φορά- στον αμερικανικό παράγοντα, ως την κατάλληλη δύναμη που μπορεί να συνδράμει στην αποτελεσματική διαχείριση μιας ιδιαίτερα σύνθετης κατάστασης και να αποτρέψει γεγονότα περαιτέρω αστάθειας στο παγκόσμιο status quo. Οι Βρυξέλλες θα δοκιμάσουν τις αντοχές τους σε μία ακόμη κρίση, με την ηγεσία των ευρωπαϊκών θεσμών να αναζητούν λύσεις για τις παρενέργειες μιας πρωτόγνωρης εδώ και πολλά χρόνια πολεμικής σύγκρουσης σε μια ευαίσθητη περιοχή του πλανήτη, όπως είναι η Μέση Ανατολή.
