Το διάταγμα που υπεγράφη ισχύει για όσους συμμετέχουν σε στρατιωτικές δραστηριότητες στην Ουκρανία, βοηθούν τον στρατό και υπηρετούν σε μονάδες άμυνας και υπεγράφη την Παρασκευή με άμεση ισχύ, μεταδίδει το BBC.
H συγκεκριμένη απόφαση έρχεται δύο ημέρες αφότου το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε ο επικεφαλής της Βάγκνερ, Γιεβγκένι Πριγκόζιν συνεντρίβη λίγο έξω από τη Μόσχα.
Σε μια ξεχωριστή εξέλιξη το Σάββατο, μια ακροδεξιά υπομονάδα της Βάγκνερ, γνωστή ως Rusich, δήλωσε ότι σταματά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία. Σε ανάρτησή της στο Telegram, η Rusich κατηγόρησε το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας ότι απέτυχε να προστατεύσει ένα ιδρυτικό μέλος της ομάδας, τον Γιαν Πετρόφσκι, ο οποίος συνελήφθη στη Φινλανδία για παραβίαση της βίζας και αντιμετωπίζει την έκδοσή του στην Ουκρανία.
Αναλυτές εκτιμούν ότι το διάταγμα του Πούτιν εντάσσεται στο πλαίσιο των προσπαθειών να επιβεβαιώσει την εξουσία του μετά την ανταρσία της Βάγκνερ τον Ιούνιο.
«Ο Πούτιν θέλει να έχει αυστηρότερο έλεγχο στην Βάγκνερ για να διασφαλίσει ότι δεν θα αντιμετωπίσει άλλη κρίση στο μέλλον» δήλωσε στο BBC η Nάτια Σεσκούρια του Royal United Services Institute, ενα think-tank του Λονδίνου.
Ακέφαλη πλέον η Βάγκνερ
Το διάταγμα έρχεται καθώς οι μισθοφόροι της Βάγκνερ βρίσκονται ακέφαλοι, μετά τη συντριβή αεροσκάφους που εικάζεται ότι μετέφερε τον Γιεβγκένι Πριγκόζιν και άλλους ηγέτες την Τετάρτη, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και οι 10 επιβαίνοντες.
Περιγράφεται στο διάταγμα ως ένα βήμα για την οικοδόμηση των πνευματικών και ηθικών θεμελίων της άμυνας της Ρωσίας, ο όρκος περιλαμβάνει την υπόσχεση να ακολουθούν αυστηρά τις εντολές των διοικητών.
«Είναι ένα κρυφό μήνυμα προς τις στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών να βρουν και να διώξουν τους μαχητές της Βάγκνερ», δήλωσε στο BBC ο Πέτρο Μπουρκόφσκι, επικεφαλής του Ιδρύματος Δημοκρατικών Πρωτοβουλιών, μιας δεξαμενής σκέψης με έδρα την Ουκρανία.
Και είναι ένα σαφές μήνυμα προς τους μαχητές, επίσης, προτείνει. «Είναι ένα μήνυμα προς τους μαχητές της Βάγκνερ: είτε δώστε τον όρκο και κρατήστε τα όπλα σας είτε αφοπλιστείτε. Υπακούτε ή πάτε στη φυλακή».
Λίγες εβδομάδες πριν από την αποτυχημένη εξέγερση του Πριγκόζιν τον Ιούνιο, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας έδωσε διορία στις ομάδες μισθοφόρων μέχρι την 1η Ιουλίου για να υπογράψουν συμβόλαια με τον στρατό.
Ο Πριγκόζιν αρνήθηκε να υπογράψει, επειδή δεν ήθελε η Wagner να λειτουργεί υπό τις εντολές του υπουργείου. Ο Πούτιν υποστήριξε το σύστημα συμβάσεων του υπουργείου, το οποίο ήταν το πρώτο δημόσιο πλήγμα κατά του Πριγκόζιν. Η διαμάχη κλιμακώθηκε, καταλήγοντας στην απόπειρα ανταρσίας το επικεφαλής της Βάγκνερ.
Πιστοί του Πριγκόζιν δεν θα δώσουν όρκο
Αλλά τι επίδραση θα έχει το διάταγμα στους μαχητές της Βάγκνερ χωρίς προφανή ηγέτη; Ο Μπουρκόφσκι πιστεύει ότι ως έμπειροι στρατιωτικοί, αποτελούν καλό περιουσιακό στοιχείο για τον ρωσικό στρατό.
«Επέλεξαν την Βάγκνερ επειδή τους παρείχε ειδική μεταχείριση, χωρίς τη γραφειοκρατία του τεράστιου ρωσικού στρατού. Αν έχουν ειδική μεταχείριση υπό τις διαταγές του Πούτιν, δεν νομίζω ότι τους ενδιαφέρει πού και για ποιον θα πολεμήσουν».
Η Σεσκούρια εκτιμά ότι, αν και το διάταγμα μπορεί να έχει αποτέλεσμα βραχυπρόθεσμα, υπάρχουν πιστοί υποστηρικτές του Πριγκόζιν που δεν θα δώσουν τον όρκο. «Αυτό μπορεί δυνητικά να δημιουργήσει προβλήματα για τον Πούτιν σε μια πιο μακροπρόθεσμη προοπτική», λέει.
Τι «πλήρωσε» ο Πριγκόζιν;
Το Κρεμλίνο χθες αρνήθηκε σθεναρά τις εικασίες ότι το ρωσικό κράτος μπορεί να εμπλέκεται στη συντριβή. «Όλα αυτά είναι ένα απόλυτο ψέμα», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, θέλοντας να απαντήσει στις κατηγορίες και τους ισχυρισμούς ότι η συντριβή του αεροπλάνου του Πριγκόζιν έγινε με εντολή του Κρεμλίνου. Αλλά δεν είναι πιθανό να πειστούν όλοι, αναφέρει μια ανάλυση στο CNN.
Τον Ιούλιο, μετά την αποτυχημένη ανταρσία του Πριγκόζιν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν αστειεύτηκε σε συνέντευξη Τύπου ότι «αν ήμουν στη θέση του Πριγκόζιν, θα πρόσεχα τι τρώω».
Ο Μπάιντεν είχε ένα σοβαρό επιχείρημα. Η πορεία των ανδρών του Πριγκόζιν προς τη Μόσχα ήταν μια άμεση απειλή για το κράτος και μια προσωπική προσβολή για τον Πούτιν, ο οποίος εδώ και καιρό καλλιεργεί μια τσαρική εικόνα κυριαρχίας.
