Η Σενγιάνγκ, όπου βρίσκονται πολλά εργοστάσια, ανάμεσά τους και ένα της BMW, είναι πρωτεύουσα της επαρχίας Λιαονίνγκ, η οποία συνορεύει με τη Τζιλίν, το επίκεντρο του τρέχοντος κύματος της επιδημίας. Το κινεζικό υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε σήμερα 4.770 κρούσματα.
Στη Σανγκάη, όπου καταγράφονται καθημερινά εκατοντάδες νέα κρούσματα, οι αρχές προτίμησαν να επιβάλουν στοχευμένα lockdown σε κτίρια κατοικιών και όχι γενική απαγόρευση κυκλοφορίας. Στην επαρχία Τζιλίν έχει επιβληθεί lockdown από την προηγούμενη εβδομάδα με τους κατοίκους πολλών κοινοτήτων να μην μπορούν να τις εγκαταλείψουν και πολλές πόλεις να απαγορεύουν στους ανθρώπους να βγαίνουν από τα σπίτια τους.
Η τεχνολογική μητρόπολη Σεντζέν, με 17,5 εκατομμύρια κατοίκους, ανακοίνωσε τη Δευτέρα τη σταδιακή άρση του αυστηρού lockdown, αφού είχε ήδη χαλαρώσει τους περιορισμούς για να αποφύγει τις σοβαρές επιπτώσεις στη λειτουργία των εργοστασίων και του λιμανιού.
Χάρη στα lockdown, την επιβολή καραντίνας σε όσους φτάνουν στη χώρα και την παρακολούθηση των μετακινήσεων των πολιτών, η Κίνα είχε σχεδόν εξαλείψει την covid-19, όμως η στρατηγική μηδενικής ανοχής που ακολουθεί έχει επιπτώσεις στην οικονομία της χώρας.
Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ είχε ζητήσει την προηγούμενη εβδομάδα να «ελαχιστοποιηθούν» οι επιπτώσεις της πανδημίας στην οικονομία, αν και απέκλεισε το ενδεχόμενο να χαλαρώσει πολύ η στρατηγική που ακολουθούν οι αρχές.
Όμως, πολλοί είναι οι Κινέζοι οι οποίοι αντιδρούν στα αυστηρά μέτρα που τους επιβάλλονται όπως και τα συνεχή διαγνωστικά τεστ.
Στη Σενγιάνγκ πολλοί κάτοικοι άρχισαν να χτυπούν τα παράθυρα των καταστημάτων σε αγορά ρούχων, φωνάζοντας αγανακτισμένοι μετά την ανακοίνωση ακόμη ενός γύρου τεστ για την covid-19.
Αν και η τοπική κυβέρνηση πολύ γρήγορα ζήτησε από τους πολίτες να μην «διαδίδουν φήμες» για το περιστατικό, η αντίδραση των χρηστών του διαδικτύου ήταν άμεση. «Αρνηθείτε την καραντίνα», έγραψε ένας. «Πολλοί άνθρωποι ξύπνησαν και συνειδητοποίησαν την αλήθεια», σημείωσε άλλος.
«Στην πραγματικότητα έχει τελειώσει η επιδημία», σχολίασε ένας χρήστης του WeChat με το όνομα “Jasmine Tea”. «Το κοινό κρυολόγημα είναι πιο σοβαρό από αυτό. Οι εταιρείες που κάνουν τα τεστ θέλουν να συνεχιστεί αυτό. Οι εταιρείες των εμβολίων θέλουν να μας εμβολιάζουν για πάντα».
Στην πόλη Γιαντζιάο, στην επαρχία Χεμπέι, όπου διαμένουν άνθρωποι που εργάζονται στο Πεκίνο, οι κάτοικοι δυσκολεύονται να επιστρέψουν στα σπίτια τους εν μέσω αυστηρών lockdown.
Φωτογραφίες που αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο, πολλές από τις οποίες έχουν διαγραφεί, δείχνουν τους κατοίκους να κάνουν ουρά μέσα στο χιόνι αναμένοντας να υποβληθούν σε τεστ για να μπορέσουν να φύγουν από το Πεκίνο. Κάτω από τις φωτογραφίες χρήστες του διαδικτύου άφησαν εκατοντάδες σχόλια.
Λόγω των περιορισμών στις μετακινήσεις, κάτοικοι και εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες. Ένας κούριερ με το όνομα Μάο που ζει στην πόλη Τσανγκτσούν στην επαρχία Τζιλίν δήλωσε ότι το 90% των συνοικιών βρίσκεται σε lockdown και κατά συνέπεια δεν μπορεί να εργαστεί. Κάτοικοι έχουν παραπονεθεί για την έλλειψη σαφήνειας σε ό,τι αφορά τους κανόνες αλλά και για τις επιτροπές κατοίκων που ευθύνονται για την επιβολή τους.
Στο Πεκίνο, οικογένεια κατήγγειλε ότι η επιτροπή κατοίκων ετοιμαζόταν να εγκαταστήσει μια συσκευή παρακολούθησης στην πόρτα του διαμερίσματός της για να βεβαιωθεί ότι θα συμμορφωθεί με την εντολή να παραμείνει σπίτι της επί δύο εβδομάδες. Η εντολή δόθηκε αφού ένα μέλος της οικογένειας πήγε σε σουπερμάρκετ δύο ημέρες πριν από ένα θετικό τεστ covid-19.
Εξάλλου πολλοί χρήστες του διαδικτύου συζητούν πώς τα lockdown οδηγούν σε τραγωδίες. Ανάρτηση στο Weibo την προηγούμενη εβδομάδα ανέφερε ότι μία ασθενής που υποβαλλόταν σε χημειοθεραπεία στο αντικαρκινικό νοσοκομείο της Σανγκάης πέθανε ενώ βρισκόταν σε lockdown στο σπίτι της δίπλα στο νοσοκομείο.
Σε αναρτήσεις, που έχουν διαγραφεί, και άλλοι Κινέζοι διηγούνται δικές τους αντίστοιχες ιστορίες για τον θάνατο αγαπημένων προσώπων τους λόγω των περιορισμών που επιβάλλονται εξαιτίας του κορονοϊού.
«Ο μπαμπάς μου πέθανε από εγκεφαλικό στο τέλος του έτους πέρυσι», ανέφερε ένας. «Υπήρχε κάποια ελπίδα για θεραπεία. Δυστυχώς αναγκαστήκαμε να περιμένουμε τα αποτελέσματα του διαγνωστικού τεστ και χάσαμε το χρονικό περιθώριο για να του παρασχεθεί η καλύτερη θεραπεία».
