Σύμφωνα με τους ερευνητές, από τα θετικά κρούσματα του πρώτου κύματος, ένα 20% δεν έχει ανακτήσει έπειτα από έναν χρόνο την αίσθηση της όσφρησης και της γεύσης.
«Σε ορισμένες περιπτώσεις συγχέουν τις ωραίες και τις άσχημες μυρωδιές, αυτό συμβαίνει και με τον καφέ», εξηγεί ο Πάολο Μπόσκολο Ρίτζο, καθηγητής Ρινολογίας στο Πανεπιστήμιο της Τεργέστης: ο ίδιος συμμετέχει τώρα σε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης για ασθενείς που αδυνατούν να χαρούν το φαγητό ή κινδυνεύουν να βάλουν φωτιά στην κουζίνα επειδή δεν μπορούν να αντιληφθούν την οσμή του καμένου.
«Η αποκατάσταση βασίζεται στην οσφρητική διέγερση» επισημαίνει η Αριάνα Ντι Στάντιο καθηγήτρια Νευροεπιστημών στο Πανεπιστήμιο της Περούτζια, η οποία και ανέπτυξε το σχετικό πρωτόκολλο.
Η δοκιμή που ξεκίνησε από το νοσοκομείο του Φάνο, κοντά στο Πέζαρο, έχει ήδη επεκταθεί σε περίπου 12 ακόμα κέντρα της Ιταλίας.
«Ξεκινάμε με ένα οσφρητικό τεστ προκειμένου να αξιολογήσουμε τη βλάβη, κατόπιν προσπαθούμε να διεγείρουμε με γνώριμες μυρωδιές το νευρικό σύστημα ώστε να το βοηθήσουμε να αναγεννηθεί».
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ομοφωνία όσον αφορά τα αίτια της ανοσμίας, της παραμόρφωσης των μυρωδιών, η οποία μπορεί να κάνει για παράδειγμα το κρασί να μυρίζει σαν πετρέλαιο.
«Φαίνεται πως το πρόβλημα βρίσκεται σε κεντρικό επίπεδο, στον οσφρητικό βολβό», λέει η Ντι Στάντιο.
«Μια εναλλακτική υπόθεση είναι πως η βλάβη είναι περιφερειακή» σημειώνει από την πλευρά του ο Μπόσκολο Ρίτζο.
Η συγκεκριμένη διαταραχή είναι πιο διαδεδομένη από ότι θα νόμιζε κανείς: «Ένα 65%-70% των θετικών κρουσμάτων υποφέρουν από αυτήν» σημειώνει η Ντι Στάντιο.
«Μπορεί να ακούγεται σαν ασήμαντο πρόβλημα, εκείνοι που υποφέρουν ωστόσο γνωρίζουν πόσο δυσβάσταχτο είναι το συναίσθημα» λέει ο Μπόσκολο Ρίτζο.
Υπάρχουν άνθρωποι που σταματούν να τρώνε και να μαγειρεύουν, άνθρωποι που στοιχειώνονται από αηδιαστικές οσμές.
Η οσφρητική διέγερση γίνεται για λίγα λεπτά καθημερινά, κατ' οίκον, χρησιμοποιώντας ένα είδος στυλογράφων γεμάτων γνώριμα, συναισθηματικά οικεία αρώματα, οι Ιταλοί ερευνητές επέλεξαν μυρωδιές της γαστρονομικής παράδοσης, όπως είναι τα εσπεριδοειδή και το ροδάκινο, ο καφές και η σοκολάτα, το τυρί φοντίνα και η παρμεζάνα.
Είναι όμως αδύνατο να προβλέψει κανείς πότε και αν θα ανανήψει ο ασθενής.
