To μεσημέρι της Δευτέρας 28 Απριλίου, στο φουαγιέ της Πλατείας Aίθουσας Χρήστος Λαμπράκης, δόθηκε η συνέντευξη Τύπου για τις sold out συναυλίες του Γιώργου Νταλάρα «Στους Δρόμους του Ρεμπέτικου» που θα πραγματοποιηθούν στις 4 και 5 Μαΐου.
Ο Γιώργος Νταλάρας, μιλώντας για το αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι που θα κάνει τις δύο αυτές βραδιές στο Μέγαρο Μουσικής, ανέφερε: «Το ρεμπέτικο τραγούδι είναι ακόμα στο δρόμο, δεν τελειώνει ποτέ. Στη Βιέννη, στη Στοκχόλμη, στη Φινλανδία, στη Ζυρίχη, στη Γερμανία, στο Λονδίνο, μας ζητάνε να πάμε για να παίξουμε ρεμπέτικα. Μα υπάρχουν τόσοι ρεμπετόφιλοι στην Ευρώπη και δεν το ξέρουμε; Ναι υπάρχουν. Το ρεμπέτικο τραγούδι είναι ένας αλητάκος που γυρίζει σε όλο τον κόσμο».
«Το ρεμπέτικο τραγούδι που ξεκίνησε ως περιθωριακό, κάνει κάτι ιδιαίτερο. Στοχεύει με έναν τρόπο ιδιαίτερο -σαρκαστικό από τη μια, επικριτικό από την άλλη- εκεί που θα ήθελε ο ταπεινός άνθρωπος να μιλήσει για αυτά που τον ενοχλούν και δεν τολμά ο ίδιος. Δεν προλαβαίνει να γίνει ο ίδιος αυτός ο «αναρχικός», ο επαναστάστης, ο ασυμβίβαστος που θέλει όλα να τα αλλάξει και έτσι έχει δίπλα του το ρεμπέτικο».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το ρεμπέτικο κοιτάζει το μέλλον με αισιοδοξία, αυτό το τραγούδι δεν πρόκειται να χαθεί ποτέ από την Ελλάδα. Το ρεμπέτικο είναι το πιο ροκ ελληνικό τραγούδι που έχουμε», τόνισε ο δημοφιλής καλλιτέχνης.
Αναφερόμενος στο ξεκίνημα της καριέρας του και τη δική του σχέση με το ρεμπέτικο, είπε: «Μπήκα στο στούντιο το 1972 και άρχισα να ηχογραφώ τραγούδια ρεμπέτικα. Άρα για εμένα είναι 50 χρόνια που δεν έζησα και 50 χρόνια που έζησα το ρεμπέτικο τραγούδι. Δεν μπορώ να να ζήσω χωρίς το ρεμπέτικο και ευγνωμονώ τον πατέρα μου που ήταν ένας εκπληκτικός συνθέτης και τραγουδιστής και τους θείους μου, ο Βαγγέλης που μου έμαθε τα πρώτα ακόρντα. Χρωστάω ευγνωμοσύνη σε αυτούς.
Γεννήθηκα σε μια ρεμπέτικη οικογένεια, αλλά δεν ακολούθησα τον ρεπέτικο τρόπο ζωής. Από πολύ μικρό παιδί, από 12 ετών όταν άρχισα να αποστηθίζω φράσεις και στίχους, είπα ότι θέλω να είμαι συνεπής, υγιής για να μπορέσω μέσα στα χρόνια να κάνω αυτό που ονειρεύομαι και αυτό δεν ήταν η ζωή που έκαναν οι ρεμπέτες, που πολλοί εξαφανίστηκαν από τα πάθη τους και δεν μπόρεσαν να χαρούν ούτε το τραγούδι, ούτε το πάλκο. Όλοι αυτοί μαζί, μαζί και ο Λουκάς ο πατέρας μου ήταν ένα παράδειγμα πρoς αποφυγήν».
Στη συνέχεια, και αφού μας σύστησε τους νέους καλλιτέχνες που θα έχει στο πλευρό του τις δύο αυτές ρεμπέτικες βραδιές στο Μέγαρο, μας μίλησε για το πρόγραμμα, και πώς θα μπλέξει τα παλιά ρεμπέτικα με σύγχρονα λαϊκά τραγούδια.
Eπίσης, έδωσε την υπόσχεση ότι «Όσα τραγούδια δεν μπόρεσα να βάλω στο πρόγραμμα κάποια στιγμή θα τα ηχογραφήσω, γιατί είμαι 75, κάποια στιγμή θα λιώσω, θα εξαφανιστώ όπως όλοι, έχω συμφιλιωθεί με αυτό. Πριν φύγω θα τα κάνω».
{https://youtu.be/KLOMWSGMP3I?si=vwM-n0Ewvez16yYz}
Λίγα λόγια τις δύο συναυλίες «Στους δρόμους του Ρεμπέτικου»
Αν έπρεπε να ξεχωρίσουμε ένα είδος από το ανεξάντλητο ρεπερτόριο του Γιώργου Νταλάρα, αυτό σίγουρα θα ήταν το ρεμπέτικο που αγάπησε από παιδί, ερμήνευσε σε όλη τη διάρκεια της μουσικής του διαδρομής και συνεχίζει μέχρι σήμερα να σκαλίζει, να ανακαλύπτει και να παρουσιάζει κρυμμένα τραγούδια, όχι μόνο ως ερμηνευτής αλλά και ως μουσικός. Γιατί για τον ίδιο, «το ρεμπέτικο είναι το πιο επαναστατικό και ζωντανό είδος της μουσικής μας».
Μετά την περιοδεία του με ρεμπέτικα τραγούδια σε κατάμεστες και σπουδαίες αίθουσες στην Ευρώπη, ο Γιώργος Νταλάρας ετοιμάζει δύο μουσικές παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αφιερωμένες στα εμβληματικά τραγούδια του ρεμπέτικου, όπου θα συμπεριλάβει και κάποια τραγούδια σύγχρονων Ελλήνων δημιουργών, γραμμένων στους δρόμους του ρεμπέτικου, που άφησαν τη δική τους ανεξίτηλη σφραγίδα στην ιστορία της ελληνικής μουσικής.
Δύο μουσικές παραστάσεις για το ρεμπέτικο, την μουσική που εμβαθύνει στην ελληνική ψυχή κι έχει βοηθήσει καταλυτικά στην τοιχογραφία της συλλογικής κοινωνικής συνείδησης και του ήθους του αυθεντικού λαϊκού τραγουδιού.
Μαζί του τραγουδούν η Ασπασία Στρατηγού και ο Βασίλης Κορακάκης.
Προσκεκλημένοι η Χριστίνα Μαξούρη, η Μαριάνα Κατσιμίχα και οι Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης.
Συμμετέχει μία εξαιρετική πολυμελής ορχήστρα αποτελούμενη από σολίστες μουσικούς.
«Το Ρεμπέτικο Τραγούδι, πέρα από τη μαγεία και τον μύθο του ως έννοια - φιλοσοφία και τρόπος ζωής, είναι καθαρά από μουσική άποψη, ένα από τα πιο ισχυρά -αν όχι το ισχυρότερο- είδος της ελληνικής μουσικής. Τραγούδι με μακριά ιστορία, ζωντανή μέχρι σήμερα, με υπεράξιους πρωταγωνιστές: συνθέτες, στιχουργούς, ερμηνευτές, μουσικούς κι ερευνητές!
Ο μουσικός πλούτος, συγκερασμένος με την εκφραστική απλότητα, δημιούργησαν μια μοναδική φόρμα, ένα ιστορικό είδος! Τα βασικά του όργανα (μπουζούκι, τζουράς, μπαγλαμάς, κιθάρες) και κυρίως οι ρυθμοί και οι κλίμακες, οι βυζαντινοί ήχοι και τα μακάμ της Ανατολής, δεν θεμελίωσαν μόνο το ρεμπέτικο, αλλά επηρέασαν βαθιά το σύγχρονο τραγούδι μέχρι τις μέρες μας.
Η θεματολογία του ρεμπέτικου εξέφραζε στην αρχή το περιθώριο, ο ρεμπέτης ήταν στη συνείδηση του κόσμου ο ανυπότακτος, ο μάγκας, ο ανατρεπτικός, ο επαναστάτης, ο rebel! Στη συνέχειά του, το είδος εξελίχτηκε σε τραγούδι του λαού που εκφράζει τη χαρά, την λύπη, τον έρωτα, τη φτώχια, την κοινωνική αδικία, την ξενιτιά, τον πόνο και την ελπίδα!
Και να φανταστείτε ότι το ρεμπέτικο δεν έχει αποθησαυριστεί ακόμα! Έχουμε πολλά ακόμη να μάθουμε και να εμπνευστούμε απ' αυτό. Το ρεμπέτικο επανέρχεται δυναμικά κάθε τόσο στις ζωές μας από νέους καλλιτέχνες από διαφορετικά είδη κι αυτό δείχνει την τεράστια επιδραστικότητά του. Εξάλλου, από την δεκαετία του '60 μέχρι σήμερα, οι σημαντικότεροι Έλληνες συνθέτες έγραφαν και γράφουν λαϊκά τραγούδια πάνω στους δρόμους και στους ρυθμούς του ρεμπέτικου, πολύ ωραία, άξια και αντάξια τραγούδια.
Το «παλιό» ρεμπέτικο ταξιδεύει στο μέλλον με σιγουριά και περηφάνια!»
Γιώργος Νταλάρας
