Μιλώντας στον ΑΝΤ1, ο σταθμάρχης ανέφερε συγκεκριμένα: «Επιβιβάστηκα στην Ανθούπολη. Στον Άγιο Αντώνιο επιβιβάστηκαν δύο νεαροί χωρίς μάσκα. Κάθισαν στα καθίσματα και έβαλαν και τα πόδια πάνω στα καθίσματα. Λέω στον ένα "βρε παλικάρι, έτσι κάθεσαι στο σπίτι σου και χωρίς μάσκα και βάζεις τα πόδια σου στο κάθισμα;". Γυρνάει τότε και μου απαντάει: "Εγώ έτσι κάθομαι στο σπίτι μου". Του είπα κι εγώ "ωραίο σπίτι". Σηκώθηκε ο μεγαλύτερος και μου είπε: "Τι είπες στον αδελφό μου;". Σηκώθηκαν και οι δύο όρθιοι, σηκώθηκα κι εγώ γιατί φοβήθηκα. Επειδή είχε ένα τσαντάκι φοβήθηκα μήπως είχε κάποιο μαχαίρι, κάτι άλλο. Δεν κατέβηκα σε άλλο σταθμό, είπα θα κατεβώ στην Ομόνοια γιατί εκεί έχει πάντα κόσμο».
«Κατέβηκα στην Ομόνοια» συνέχισε «και την ώρα που ήταν να φύγει το τρένο βγήκαν και αυτοί, κράταγαν δύο κουτάκια αναψυκτικά. Πρώτα, μου πέταξε ο ένας το ένα, ο άλλος το δεύτερο και την ώρα που πήγα να αποφύγω το δεύτερο, ο ένας ήρθε από πίσω, μου τράβηξε μια μπουνιά στο κεφάλι και στο σαγόνι, με ρίξανε κάτω και στη συνέχεια με βάραγαν και με κλώτσαγαν».
«Φώναζα "φτάνει" και νόμιζα ότι θα μείνω ανάπηρος»
«Θυμάμαι ότι φώναζα "φτάνει" και στη συνέχεια νόμιζα ότι θα μείνω ανάπηρος. Έφαγα κάτι κλωτσιές μέσα στη μέση και σαν να μου κόπηκαν τα πόδια. Απ' ό,τι έμαθα αργότερα και ο αστυνομικός βάρδιας που ήταν εκεί, το παιδί κατέβηκε, αλλά επειδή είναι μεγάλος σταθμός η Ομόνοια, και έχει πολλές εξόδους, δεν τους πρόλαβε”» σημείωσε ακόμη.
Και ανέφερε: «Έβριζαν. Εγώ εκείνη τη στιγμή προτεραιότητα είχα να προστατευτώ όσο μπορούσα και να δω πού θα τελειώσει. Όπως ήμουν πεσμένος μου χτυπάγανε το κεφάλι από τη δεξιά πλευρά, το σαγόνι, τη μύτη και μου έριξαν κλωτσιά στην πλάτη».
Σημειώνεται ότι ο 53χρονος υπέστη κατάγματα όπως διαπιστώθηκε από τους γιατρούς του Ερυθρού Σταυρού.
«Μου έκαναν εξετάσεις: δύο κατάγματα στη μύτη, ένα κάταγμα στην κάτω γνάθο δεξιά και τρεις ραγισμένους σπονδύλους και μώλωπες και όλα τα υπόλοιπα στο πρόσωπο... Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να μιλήσω. Μιλάω κάπως ψευδά κι έχω συνέχεια στα νοσοκομεία» δήλωσε ο ίδιος.
«Τους μίλησα όπως θα μιλούσα στην κόρη μου - Ήταν αγρίμια»
«Πρέπει να ήταν 18 με 20 χρονών. Η κόρη μου είναι 23 χρονών, άρα ήταν μικρότερα από τα παιδιά μου. Τους μίλησα όπως θα μιλούσα στην κόρη μου: "Γιατί βάζεις τα πόδια σου στο κάθισμα και γιατί δεν φοράς μάσκα" και νομίζω ότι οποιοσδήποτε πολίτης έχει μια στοιχειώδη παιδεία, πρέπει να ενδιαφέρεται για τον συμπολίτη του» παρατήρησε.
«Δεν φορούσαν, ούτε κρατούσαν καν μάσκες. Άλλοι σηκώνουν τη μάσκα και σε κοροϊδεύουν, αυτοί ήταν αγρίμια, δεν μπορώ να το καταλάβω…» ανέφερε, συμπληρώνοντας: «Γιατί τέτοιο μένος; Θες να κάνεις αυτό που θες; Δώσε μου μια μπουνιά, ένα χαστούκι και φύγε. Η συνεχόμενη ροή με μπουνιές και κλωτσιές είναι σαν να θες να σκοτώσεις κάποιον, δεν θες μόνο να τον τραυματίσεις».
Το θύμα ωστόσο παρά την τρομακτική του περιπέτεια δηλώνει ότι δεν φοβάται να γυρίσει στην εργασία του.
«Εγώ είμαι σταθμάρχης και μπορώ να πω ότι μου αρέσει. Όχι, δεν φοβάμαι να γυρίσω... Πηγαίνοντας στη δουλειά πηγαίνω στην οικογένειά μου εδώ και 17 χρόνια. Οι σταθμοί που δουλεύω και οι συνάδελφοι που δουλεύω είναι οικογένεια» είπε.
