To στρατιωτικό βαν που βλέπουν οι Αθηναίοι τον τελευταίο ενάμιση μήνα σταθμευμένο έξω από την είσοδο του Πολεμικού Μουσείου από την πλευρά της Ριζάρη έχει την δική του μικρή ιστορία να «διηγηθεί».
Την ημέρα που την επισκεπτόμαστε εμείς, ο μικρός (μόλις 22 ετών!) αλλά σούπερ καταρτισμένος μπαρίστα, Παναγιώτης Καπετανάκης μάς κάνει να καταλάβουμε ευθύς εξ'αρχής ότι ο ίδιος είναι αναμφίβολα η «ψυχή» της μικρής αυτής επιχείρησης η οποία είναι ήδη αγαπημένο σημείo των φοιτητών που...ξεφορτώνονται εδώ ασταμάτητα από το λεωφορείο που κάνει το δρομολόγιο Ευαγγελισμός -Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου.
Ο Παναγιώτης Καπετανάκης, «ψυχή» της καντίνας που έχει σταθμεύσει έξω από το Πολεμικό Μουσείο
Στην ουσία, η καταπληκτικά συντηρημένη καντίνα - η οποία μπορεί να βγει κανονικά στον δρόμο και να ...τρέξει- είναι το πιο βασικό κομμάτι μιας συνολικής μεταμόρφωσης του Πολεμικού Μουσείου το οποίο ήταν κατά γενική ομολογία αφημένο εδώ και χρόνια και δεν ακολoυθούσε τις αλλαγές που επιβάλλεται πια να κάνουν τα σύγχρονα μουσεία στην καρδιά μιας μητρόπολης.
«Το καφέ αρέσει στους στρατηγούς! Είμαι κι εγώ που εκπέμπω όλη αυτή την θετική ενέργεια και τραβάω κόσμο» μάς λέει τώρα υπερήφανος και χαρωπός ο Παναγιώτης καθώς μας ξεναγεί μέσα και τριγύρω από την καντίνα.
«Και πώς πηγαίνει λοιπόν στον ενάμιση λειτουργίας της;» τον ρωτάμε.
«Όλο και καλύτερα. Οι περαστικοί για την δουλειά τους αλλά κι οι πολλοί φοιτητές που παίρνουν το λεωφορείο για την Πολυτεχνειούπολη κοντοστέκονται για να περιεργαστούν το βανάκι. Μετά αγοράζουν κι έναν καφέ. Και μετά γίνονται πελάτες, έχουμε ήδη σταθερούς» μάς λέει ο Παναγιώτης και προσθέτει πως η πιο ωραία πελατεία είναι οι παππούδες που βγαίνουν από το Παγκράτι για να κάνουν την μακρόσυρτη βόλτα τους στο πάρκο Ριζάρη.
«Βλέποντας την καντίνα θυμoύνται την δική τους εποχή από τον στρατό και μού λένε ωραίες ιστορίες» μάς λέει ο Παναγιώτης.
Ο Παναγιώτης κι η συνάδελφός του Όλγα η ποία επιμελείται τα χειροποιήτα, γκουρμέ σάντουιτς
Η εποχή της εξωστρέφειας για το Πολεμικό Μουσείο και πως ξεκίνησε
«Πριν από 2 χρόνια έγινε ένας διαγωνισμός και κερδίζοντάς τον αναλάβαμε το εσωτερικό κυλικείο του μουσείου και τον προαύλιο χώρο» λέει στο Dikaiologitika News ο , διευθυντής πωλήσεων στην εταιρεία catering στην οποία ανήκει το καφέ κι η καντίνα.
Όπως συνεχίζει να μάς εξηγεί ο ίδιος, αφού οι άνθρωποι του catering γνωρίστηκαν με το Δ.Σ του μουσείου (στρατιωτικοί στην πλειονότητά τους) άρχισαν να τους προτείνουν διάφορες παρεμβάσεις για να περάσει το μουσείο στην νέα εποχή. Και κάπως έτσι, άρχισαν σιγά σιγά να αλλάζουν όλα με πιο βασική αλλαγή αυτή της εξωτερικής τζαμαρίας - τοποθέτηκε καινούργια που αυτή τη στιγμή....αστράφτει περιμετρικά σε όλο το μουσείο. Οι τουαλέτες, επίσης, ανακαινίστηκαν.
Το καφέ μέσα στο μουσείο
Το μεγάλο ξύλινο αμφιθέατρο του μουσείου στο οποίο πραγματοποιούνται διαρκώς πολλές εκδηλώσεις- από παρουσιάσεις και συνέδρια μέχρι συναυλίες- άρχισε να εξιοποιείται ακόμα περισσότερο. Το εσωτερικό καφέ άλλαξε κι αυτό δραστικά- από τα πλακάκια, τους καναπέδες και τα έπιπλα μέχρι τις μεγάλες φωτογραφίες με τους τσολιάδες. Στη συνέχεια ήρθαν και τα εκπαιδευτικά προγράμματα για τα σχολεία κι έτσι μέσα σε δύο χρόνια το μουσείο διπλασίασε την επισκεψιμότητά του.
Όσο για την ιδεά για το βανάκι- αντίκα και την καντίνα έξω από το μουσείο, αυτή έπεσε στο τραπέζι τον περασμένο Μάιο σε μια «προχωρημένη» εκδήλωση που εμπνεύστηκαν οι ιδιοκτήτες της εταιρείας catering με θέμα το τι έτρωγαν οι Έλληνες φαντάροι και πολεμιστές ανά τους αιώνες. Στην πρωτότυπη εκδήλωση, οι φίλοι- μέλη του μουσείου δοκίμασαν μέχρι και μέλανα ζωμό! Η μεγάλη επιτυχία εκείνης της εκδήλωσης έκανε τον κύριο Νάσιουτζικ να αγοράσει από ένα παλιατζίδικο της Γαλλίας το παλιό στρατιωτικό βαν και να αρχίζει να ασχολείται - όχι ο ίδιος , αλλά εξειδικευμένοι μάστορες- με την «αναγέννηση» του βίνταζ οχήματος. Ανάμεσα στα πολλά που έγιναν ήταν η υπερύψωση του βαν -για να χωρούν να κινηθούν οι εργαζόμενοι μέσα στο όχημα-, αλλά κι ένας προσεχτικός σχεδιασμός για όλες τις μικρές και μεγαλύτερες λεπτομέρειες - από το που θα μπουν τα ψυγεία κι ο κλιματισμός μέχρι τους κρυφούς φωτισμούς και τους λουστραρισμένους ξύλινους πάγκους.
Ωράριο, τιμές κι άλλα πρακτικά κι ωραία
O καφές είναι πραγματικά πολύ εύγεστος. Όπως λέει ο Παναγιώτης: «Θέλουμε να προσφέρουμε κάτι ωραίο στον κόσμο, γι αυτό και ρωτάω τους πελάτες αν στον καφέ τους θέλουν από πάνω σχεδιάκι.. Κινέζου, αρκουδάκι, τουλίπα ή καρδούλα».
Καφές με...διακόσμηση Κινέζου
Kαφέδες και ροφήματα κοστίζουν από €1,70 έως €2 . Υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε τσάγια κι υπάρχουν και σφολιάτες και κουρού (€1,60)αλλά και ένα χορταστικό πεϊνιρλί με γέμιση ζαμπόν ακόμα και στις γωνίες του. Στα σνακ το δυνατό χαρτί είναι τα χειροποίητα, γκουρμέ σάντουιτς με σολωμό ή κοτόπουλο και ψωμί πολύσπορο ή από χαρούπι ή από καλαμποκάλευρο. Προς το παρόν η καντίνα ανοίγει στις 07.00 και κλείνει στις 17.00 αλλά καθώς ο καιρός ανοίγει θα αρχίσει να σερβίρει και το βράδυ- κοκτέιλ, βότκα, ουίσκι, τζίν και ρούμια με € 5 .
Ο Παναγιώτης στην θέση του οδηγού της καντίνας
