Στέλεχος τηλεφωνικής εταιρείας, ο Κ. Τσαλικίδης βρέθηκε στο σπίτι του κρεμασμένος , στις 9 Μαρτίου του 2005, παραμονή αποκάλυψης μεγάλου σκανδάλου παρακολούθησης κινητών τηλεφώνων πολλών μελών της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου και του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.
Για τη διερεύνηση των αιτιών του θανάτου έγιναν δύο έρευνες : Η πρώτη μεταξύ του 2005-2006 η οποία κατέληξε ότι ο θάνατος προήλθε από απαγχονισμό. Μια συμπληρωματική έρευνα έγινε κατά τη διάρκεια 2012- 2014 που επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα της πρώτης, ήτοι ότι επρόκειτο για αυτοκτονία. Παρ' όλα αυτά οι δύο από τους τρεις ιατροδικαστές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αιτία του θανάτου δεν είχε εντελώς διασαφηνιστεί.
Οι γονείς του Κώστα Τσαλικίδη, Παναγιώτης και Γεωργία Τσαλικίδη και ο αδελφός του Γεώργιος, δεν αποδέχθηκαν τα συμπεράσματα της έρευνας για αυτοκτονία και αντίθετα υποστήριξαν ότι ο θάνατός του ήταν συνδεδεμένος με την ιστορία των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων.
Η οικογένεια Τσαλικίδη προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις 19 Νοεμβρίου του 2014.
Οι 7 δικαστές του ΕΔΑΔ που εξέτασαν την υπόθεση, μιλούν για «ασυνέπειες» που εντοπίσθηκαν στις εκθέσεις τεχνικής εμπειρογνωμοσύνης που έγιναν ύστερα από αίτημα των προσφυγόντων. Σε αυτές προστίθενται και άλλες ασυνέπειες όπως η έλλειψη αυτοκτονικού κινήτρου που επιβεβαιώνεται από την ψυχιατρική έκθεση.
Συνεπώς το Δικαστήριο κατέληξε ότι η παράλειψη των ελληνικών αρχών να διενεργήσουν επαρκή έρευνα για το θάνατο του Κ. Τσαλικίδη, σημαίνει παραβίαση του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, η Ελλάδα θα πρέπει να καταβάλει στους προσφεύγοντες συνολικά 50.000 ευρώ για ηθική βλάβη και 4.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα..
πηγη:ΑΠΕ
