Η περιφερειάρχης αναφέρθηκε στις έννοιες της περιβόητης «flexicurity» καθώς και της «αυτοαπασχόλησης» που προβάλλονται ως «εναλλακτικές» της βιώσιμης απασχόλησης, υπογραμμίζοντας ότι σήμερα βάλλονται πολλές πλευρές των ευρωπαϊκών κεκτημένων.
Αναφορικά με το ζήτημα της ανεργίας των νέων, επισήμανε ότι η συγκυρία χαρακτηρίζεται από τα συντριπτικά ποσοστά ανεργίας των νέων στη χώρα μας, «ποσοστά που ουσιαστικά ακυρώνουν το μέλλον της κοινωνίας μας», τονίζοντας ότι πρόκειται για «ποσοστά που μας θέτουν όλους μας, αιρετούς και μη, προ των ευθυνών μας, μας επιβάλλουν να δράσουμε, όχι σήμερα αλλά… χθες».
Πρότεινε την ανάληψη δράσης στο πλαίσιο ευθύνης του καθενός. Πλαίσιο, στο οποίο ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης «μπορεί και οφείλει να είναι, όχι διακοσμητικός, αλλά ουσιαστικός, παρεμβατικός, εποικοδομητικός και αποτελεσματικός».
Τόνισε ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στη στήριξη της επιχειρηματικότητας των νέων, «τη στήριξη της καινοτομίας, των start-ups, των κάθε είδους επιχειρηματικών πρωτοβουλιών που αναζητούν νέα πεδία δημιουργίας απασχόλησης». Κάνοντας αναφορά στο πρόσφατο διεθνές φεστιβάλ καινοτόμας, νεανικής επιχειρηματικότητας στο Τελ Αβίβ, όπου συμμετείχε επικεφαλής αντιπροσωπείας της ΠΑΤΤ, δήλωσε ότι διαπιστώσαμε πόσο ευρύ, πολλαπλό και σύνθετο είναι το πεδίο της νεανικής καινοτόμας επιχειρηματικότητας.
Υπογράμμισε ότι δεν πρέπει να παραβλέπουμε το χαρακτηριστικό που διαφοροποιεί την Τοπική Αυτοδιοίκηση έναντι της κεντρικής εξουσίας και έχει να κάνει με την εγγύτητα των ΟΤΑ στους πολίτες, στους νέους, στους νέους επιχειρηματίες. «Μια εγγύτητα που αλλάζει τα δεδομένα, δημιουργώντας νέες συνθήκες, νέες προοπτικές», οι οποίες, από τη στιγμή που αναφέρονται στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στη δημιουργία ανάπτυξης, επιβάλλουν τον αποκλεισμό προσεγγίσεων τύπου «αυτοαπασχόλησης». Όχι για λόγους κάποιου είδους ιδεολογικού δογματισμού. Αλλά για λόγους… αποτελεσματικότητας. Η αυτοαπασχόληση, διευκρίνισε, «δύσκολα λειτουργεί ως παράγοντας πραγματικής ανάπτυξης, ανοίγοντας το δρόμο της δημιουργίας θέσεων εργασίας». Αντιθέτως, επισήμανε, βρίσκεται στον αντίποδα του ζητούμενου το οποίο είναι: όσο το δυνατόν σταθερές δουλειές και βιώσιμη ανάπτυξη σε ένα πλαίσιο σταθερότητας και ευημερίας.
Ένα ζητούμενο πρόσθεσε που βρίσκεται αντιμέτωπο με τις χρόνιες παθογένειες του δημόσιου τομέα, τις αδυναμίες και τις ελλείψεις του νομοθετικού πλαισίου, τα φαινόμενα της γραφειοκρατίας και της αναποτελεσματικότητας. «Αυτές ακριβώς τις αδυναμίες που καλούμαστε εμείς, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, να αντιμετωπίσουμε με λειψό θεσμικό πλαίσιο και ελάχιστους πόρους. Εξ ου και ο επείγων χαρακτήρας της μεταρρύθμισης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της κατοχύρωσης των δυνατοτήτων και των αρμοδιοτήτων των δύο βαθμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, προκειμένου να συμβάλλουν καθοριστικά στην ανάταξη της εθνικής οικονομίας.»
