Οι συγκεκριμένες χρωματιστές ενδείξεις χρησιμοποιούνται από τους κατασκευαστές για να επισημάνουν μικρές κατασκευαστικές αποκλίσεις και, κυρίως, να βοηθήσουν τους τεχνικούς κατά την τοποθέτηση και τη ζυγοστάθμιση του ελαστικού.
Άλλωστε, όπως αναφέρει το autos.yahoo, η κατασκευή ενός ελαστικού που να είναι απολύτως στρογγυλό και να έχει τέλεια κατανεμημένο βάρος σε κάθε σημείο του είναι πρακτικά αδύνατη.
Οι μικρές αυτές αποκλίσεις μπορεί να φαίνονται ασήμαντες, όμως όταν το ελαστικό περιστρέφεται με μεγάλη ταχύτητα μπορούν να προκαλέσουν κραδασμούς και να επηρεάσουν την οδική συμπεριφορά.
Τι σημαίνει η κίτρινη κουκκίδα
Η κίτρινη κουκκίδα δείχνει το σημείο όπου το ελαστικό είναι ελαφρύτερο, δηλαδή το σημείο με το μικρότερο βάρος.
Κατά την τοποθέτηση του ελαστικού στη ζάντα, η κίτρινη ένδειξη πρέπει, σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική, να τοποθετείται δίπλα στο στέλεχος της βαλβίδας, καθώς αυτό αποτελεί συνήθως το βαρύτερο σημείο του τροχού.
Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται καλύτερη κατανομή του βάρους και μειώνεται η ανάγκη για πρόσθετα αντίβαρα κατά τη ζυγοστάθμιση.
Και η κόκκινη κουκκίδα;
Η κόκκινη κουκκίδα έχει διαφορετική σημασία. Υποδεικνύει το σημείο του ελαστικού όπου υπάρχει η μεγαλύτερη απόκλιση από την ιδανική κυκλικότητα, δηλαδή το σημείο που θεωρείται το «χαμηλότερο» σημείο του ελαστικού.
Η κόκκινη κουκκίδα πρέπει να τοποθετείται απέναντι από το υψηλότερο σημείο της ζάντας, το οποίο σε αρκετές περιπτώσεις υποδεικνύεται από αντίστοιχη χρωματική ένδειξη ή από ειδική εγκοπή.
Εάν ένα ελαστικό φέρει και κόκκινη και κίτρινη κουκκίδα, η κόκκινη συνήθως έχει προτεραιότητα κατά τη διαδικασία τοποθέτησης και ζυγοστάθμισης.
Γιατί είναι τόσο σημαντικές οι κουκκίδες;
Οι χρωματιστές ενδείξεις βοηθούν τους τεχνικούς να αντισταθμίσουν μικρές διαφορές στο βάρος και στη δομή του ελαστικού. Αν ένα συγκρότημα ελαστικού και τροχού δεν είναι σωστά ισορροπημένο, μπορεί να εμφανιστούν κραδασμοί, ιδιαίτερα όσο αυξάνεται η ταχύτητα.
Η συνέπεια δεν είναι μόνο μια λιγότερο άνετη οδήγηση. Ένα μη σωστά ζυγοσταθμισμένο ελαστικό μπορεί να επηρεάσει τη φθορά του πέλματος, την κατανάλωση καυσίμου, την αποτελεσματικότητα του φρεναρίσματος και τη συμπεριφορά του αυτοκινήτου.
Μάλιστα, όταν ένας τροχός αναπηδά αντί να παραμένει σταθερά σε επαφή με την άσφαλτο, μειώνεται η τριβή που μπορεί να αναπτύξει κατά το φρενάρισμα. Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν αναλογιστεί κανείς ότι το πραγματικό σημείο επαφής του ελαστικού με τον δρόμο, το λεγόμενο «αποτύπωμα», είναι περίπου όσο η επιφάνεια μιας παλάμης.
Τι ακριβώς κάνει η ζυγοστάθμιση;
Κατά τη ζυγοστάθμιση τροχού, ο τεχνικός περιστρέφει το συγκρότημα ελαστικού και ζάντας σε ειδικό μηχάνημα, ώστε να εντοπίσει τα σημεία στα οποία απαιτούνται διορθώσεις. Στη συνέχεια τοποθετούνται ειδικά βάρη στα κατάλληλα σημεία, ώστε το σύνολο να περιστρέφεται όσο το δυνατόν πιο ομαλά.
Υπάρχουν δύο βασικές μορφές ζυγοστάθμισης: η δυναμική ζυγοστάθμιση, κατά την οποία χρησιμοποιούνται αντίβαρα για την αντιμετώπιση της ανισορροπίας, και η ζυγοστάθμιση που βασίζεται στην αντιστοίχιση του χαμηλότερου σημείου του ελαστικού με το υψηλότερο σημείο της ζάντας.
Η σωστή διαδικασία μπορεί να περιορίσει τους κραδασμούς, να βελτιώσει την ποιότητα κύλισης και να συμβάλει στην ομοιόμορφη φθορά των ελαστικών.
Γιατί ένα ελαστικό μπορεί να χάσει την ισορροπία του;
Η ισορροπία ενός τροχού δεν είναι απαραίτητα σταθερή για όλη τη διάρκεια ζωής του ελαστικού. Μπορεί να μεταβληθεί για αρκετούς λόγους.
Μεταξύ άλλων:
- η φυσιολογική φθορά του πέλματος αλλάζει σταδιακά την κατανομή του βάρους,
- η υπερβολικά υψηλή ή χαμηλή πίεση μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά του ελαστικού,
- η κακή ευθυγράμμιση μπορεί να προκαλέσει ανομοιόμορφη φθορά,
- μπορεί να χαθεί κάποιο αντίβαρο από τον τροχό,
- μια λανθασμένη επισκευή ελαστικού ή τροχού μπορεί να δημιουργήσει ανισορροπία,
- η αντικατάσταση ενός στελέχους βαλβίδας μπορεί να μεταβάλει την κατανομή βάρους,
- η παρατεταμένη ακινησία μπορεί να δημιουργήσει προσωρινά «επίπεδα σημεία»,
- οι χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν επίσης να συμβάλουν στην εμφάνιση προσωρινών επίπεδων σημείων,
- ενώ ένα δυνατό χτύπημα σε λακκούβα ή πεζοδρόμιο μπορεί να προκαλέσει ζημιά στον τροχό και να επηρεάσει την ισορροπία του.
Πότε χρειάζεται έλεγχος;
Για να περιοριστεί η ανομοιόμορφη φθορά και να παραταθεί η διάρκεια ζωής των ελαστικών, είναι σημαντικό να ελέγχεται τακτικά η πίεση και να γίνεται περιοδική εναλλαγή των ελαστικών, συνήθως κάθε 5.000 έως 8.000 μίλια (περίπου 8.000 έως 13.000 χιλιόμετρα), ανάλογα πάντα με τις οδηγίες του κατασκευαστή του οχήματος και των ελαστικών.
Εάν, όμως, εμφανιστούν κραδασμοί στο τιμόνι ή στο αυτοκίνητο κατά την οδήγηση, ιδιαίτερα σε συγκεκριμένες ταχύτητες, καλό είναι να γίνει έλεγχος από εξειδικευμένο τεχνικό.
Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα δείτε μια κόκκινη ή κίτρινη κουκκίδα σε ένα ελαστικό, δεν χρειάζεται να ανησυχήσετε. Δεν αποτελεί ένδειξη ότι το ελαστικό είναι ελαττωματικό ή ότι βρίσκεται σε κάποια ειδική κατηγορία προς πώληση. Είναι, στην πραγματικότητα, ένα χρήσιμο σημάδι που βοηθά ώστε το ελαστικό και η ζάντα να συνεργάζονται σωστά και το αυτοκίνητο να κινείται πιο ομαλά και με μεγαλύτερη ασφάλεια.






























