Ειδικότερα, ο Ν. 3842/2010 άλλαξε το νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει από το 1923 και επέβαλε την άμεση καταβολή φόρου κληρονομιάς στα ακίνητα που βρίσκονται σε καθεστώς απαλλοτρίωσης.
Το νομοθετικό πλαίσιο για το επίμαχο ζήτημα που ίσχυε πριν το 2010 (Ν. 3842/2010) προέβλεπε ότι τα ακίνητα που κληρονομούνται και έχουν κηρυχθεί ως αναγκαστικά απαλλοτριωθέντα, φορολογούνται το χρόνο καταβολής της αποζημίωσης ή κατά το χρόνο άρσης της απαλλοτρίωσής τους.
Στην συνέχεια ο Ν. 3842/2010 προέβλεψε ότι μέσα σε ένα έτος από την ψήφιση του νόμου (δηλαδή μέσα στο 2011) όσοι κληρονόμησαν απαλλοτριωμένες εκτάσεις πρέπει να υποβάλλουν αναδρομικά δηλώσεις φόρου κληρονομιάς και να πληρώσουν φόρο κληρονομιάς.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι η επίμαχη ρύθμιση του νόμου 3842/2010 είναι αντίθετη στα άρθρα 4 και 17 του Συντάγματος.
Η υπόθεση απασχόλησε την Ολομέλεια του ΣτΕ μετά από παραπεμπτική απόφαση του Β΄ Τμήματος του ίδιου δικαστηρίου, που έχει ταχθεί υπέρ της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διάταξης του Ν. 3842/2010.
Τέλος, η Ολομέλεια του ΣτΕ, ακύρωσε την πράξη προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς του προϊσταμένου της ΔΟΥ Πρέβεζας, που υποχρέωνε κληρονόμο δύο ρυμοτομούμενων και απαλλοτριούμενων ακινήτων στην άμεση καταβολή φόρου κληρονομιάς -από το 1998- ύψους 163.162 ευρώ, προσαυξημένο κατά 93.818 ευρώ.
