Κατά τα φαινόμενα, οι διαπραγματεύσεις στο Παρίσι δεν είχαν ευτυχή κατάληξη. Η εκκρεμότητα παρατείνεται και πλέον τα πάντα μοιάζουν μετέωρα,ακόμη και το σενάριο των έκτακτων πολιτικών εξελίξεων παραμένει ανοιχτό.
Όλα τα στοιχεία και οι πληροφορίες κατατείνουν στην εκτίμηση ότι παρά τη «σύγκλιση σε πολλά» απέχουμε πολύ ακόμη από μια συμφωνία με την τρόικα για την αξιολόγηση προόδου της ελληνικής οικονομίας.
Πράγμα που σημαίνει ότι παρατείνεται η αγωνία και ο κίνδυνος μιας γενικευμένης περιπλοκής αντί να αμβλύνεται να αυξάνεται.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για την ελληνική πλευρά πηγάζει από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο, σύμφωνα με έκφραση ανώτερου κυβερνητικού στελέχους, «μετακινούσε συνεχώς στη διάρκεια της διαπραγμάτευσης τα γκολπόστ σαν να μην ήθελε την επίτευξη συμφωνίας».
Το ίδιο κυβερνητικό στέλεχος εκτιμούσε ότι οι εκπρόσωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ήταν απόλυτα εχθρικοί σαν να μην έχουν συγχωρέσει την ελληνική απαίτηση για απομάκρυνσή τους από τις ελληνικές οικονομικές υποθέσεις.
Τα εμπόδια ήταν συνεχή, η επίκληση του δημοσιονομικού κενού διαρκής και η απαίτηση για διευκόλυνση των ομαδικών απολύσεων σταθερή. Όπως και συνεχείς ήταν οι απειλητικές αναφορές για εξάμηνη παράταση του μνημονίου, η οποία αν επέλθει θα αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η ελληνική πλευρά προσπάθησε να καλύψει τις απαιτήσεις για δημοσιονομικό κενό, χωρίς όμως επιτυχία και πλέον θα ακολουθήσει νέος γύρος διαβουλεύσεων - τηλεφωνικών αυτή τη φορά - μήπως και πεισθούν οι τρϊικανοί να έλθουν την επόμενη εβδομάδα στην Αθήνα.
Επιπλέον κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι ο πρωθυπουργός θα επιχειρούσε την Τετάρτη να επικοινωνήσει με ευρωπαίους ηγέτες, προκειμένου να δημιουργήσει προϋποθέσεις πολιτικής λύσης εμπρός στο αδιέξοδο των τεχνικοοικονομικών διαβουλεύσεων, που διαμορφώνει η συμμαχία Σόιμπλε και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών φέρεται να έχει τοποθετηθεί σε κλειστές συναντήσεις ότι «δεν θα σκάσει η Ελλάδα στα χέρια μου» και ότι κάνει ότι είναι δυνατόν προκειμένου να μην συμβεί κάτι τέτοιο. Και ακόμη ότι η ελληνική πλευρά οφείλει να τηρήσει με ακρίβεια το πρόγραμμα και να προσφέρει διαβεβαιώσεις ότι η μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι συγκυριακή,εξαιτίας των έκτακτων φόρων, αλλά αποτέλεσμα διαρθρωτικής δημοσιονομικής πολιτικής, ικανής να αντέξει στο χρόνο.
Η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι το πολιτικό πρόβλημα έχει έλθει μπροστά. Οι τροϊκανοί, αλλά κυρίως οι διεθνείς οργανισμοί και οι ισχυρές κυβερνήσεις, προεξάρχουσας της γερμανικής, έχουν απογοητευθεί από τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης και επίσης δεν διατηρούν καμία ελπίδα ότι η αξιωματική αντιπολίτευση θα έχει καλύτερη στάση και γι' αυτό αποφάσισαν να θέσουν σκληρά και συνολικά το θέμα της εφαρμογής των υπεσχημένων.
Με τον τρόπο που κινούνται στις διαπραγματεύσεις δείχνουν να μην νοιάζονται ποιοι κυβερνούν την Ελλάδα και δεν έχουν καμία διάθεση να ευνοήσουν τον ένα ή τον άλλον. Απλώς καθιστούν σαφές τόσο στην κυβέρνηση, όσο και στην αντιπολίτευση ότι χωρίς πλήρη εφαρμογή του προγράμματος η Ελλάδα θα αφεθεί στην τύχη της κι ας τα βγάλει πέρα μόνη της.
Αυτό είναι ουσιαστικά το σήμα που μεταφέρεται από τα διεθνή οικονομικά κέντρα προς την Αθήνα. Υπό το βάρος αυτών των δεδομένων τις επόμενες μέρες θα επιχειρηθούν προσπάθειες συμβιβασμού, οι οποίες αν δεν καρποφορήσουν θα οδηγήσουν γρήγορα σε πολιτικές εξελίξεις.
Οι κκ Σαμαράς και Βενιζέλος ουσιαστικά καλούνται να αποδεχθούν ένα επώδυνο συμβιβασμό, δηλαδή να φέρουν προς ψήφιση στη Βουλή μια νέα σκληρή συμφωνία, η οποία στις παρούσες πολιτικές συνθήκες πιθανόν να μην εγκριθεί από το Κοινοβούλιο.
Όπως και να έχει, οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα δεν ήταν επιτυχείς, το αδιέξοδο είναι προφανές, η πίεση προς την κυβέρνηση αφόρητη κι αν δεν υπάρξει πολιτική διέξοδος από το Βερολίνο, τότε ο Δεκέμβρης θα αποδειχθεί, γι' ακόμη μια φορά, πολύ σκληρός για την Αθήνα.
πηγη:Το Βήμα
