Ποιοι παράγοντες καθιστούν τα ζώα πιο ευάλωτα στην εξαφάνιση, λόγω της κλιματικής αλλαγής; Σε μια νέα μελέτη, ερευνητές χρησιμοποίησαν το αρχείο απολιθωμάτων για να δώσουν απάντηση στο παραπάνω ερώτημα και να βοηθήσουν στον εντοπισμό των ειδών που κινδυνεύουν περισσότερο σήμερα. Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο περιοδικό «Science».
Η ομάδα ερευνητών, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ανέλυσε πάνω από 290.000 αρχεία απολιθωμάτων θαλάσσιων ασπόνδυλων (όπως αχινοί, σαλιγκάρια και οστρακοειδή) κατά τα τελευταία 485 εκατομμύρια χρόνια.
Όπως διαπίστωσαν, τα είδη που εκτέθηκαν σε μεγαλύτερη κλιματική αλλαγή είχαν περισσότερες πιθανότητες να εξαφανιστούν. Ειδικότερα, τα είδη που αντιμετώπισαν μεταβολές της θερμοκρασίας κατά 7 βαθμούς Κελσίου ή περισσότερο σε όλα τα γεωλογικά στάδια ήταν σημαντικά πιο ευάλωτα στην εξαφάνιση.
Επίσης, τα είδη που έζησαν σε ακραίες κλιματικές συνθήκες (πχ στις πολικές περιοχές) ήταν δυσανάλογα ευάλωτα στην εξαφάνιση, όπως επίσης και τα ζώα που μπορούσαν να ζήσουν μόνο σε ένα στενό εύρος θερμοκρασιών.
Ωστόσο, ο ισχυρότερος παράγοντας πρόβλεψης του κινδύνου εξαφάνισης ήταν το μέγεθος του γεωγραφικού εύρους. Τα είδη που ζούσαν σε μεγαλύτερο γεωγραφικό εύρος είχαν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να εξαφανιστούν. Επιπλέον, το μέγεθος του σώματος ήταν σημαντικό, με τα μικρότερα σε μέγεθος είδη να έχουν περισσότερες πιθανότητες να εξαφανιστούν.
Όλα τα χαρακτηριστικά που μελετήθηκαν είχαν σωρευτικό αντίκτυπο στον κίνδυνο εξαφάνισης. Για παράδειγμα, τα είδη με μικρό γεωγραφικό και θερμικό εύρος ήταν ακόμα πιο επιρρεπή στην εξαφάνιση από τα είδη που είχαν μόνο ένα από αυτά τα χαρακτηριστικά.
