Το χτεσινό σημείωμα του Μαξίμου μάς ενημέρωσε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφτηκε το ανακαινισμένο Κέντρο Υγείας, Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Κερατέας. Στην ομιλία του ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι πρόκειται για «μια δομή η οποία δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις καλύτερες δομές του ιδιωτικού τομέα».
Η επίσκεψη χρησιμοποιήθηκε από τον κυβερνητικό προπαγανδιστικό μηχανισμό για να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι «γίνεται δουλειά στην Υγεία». Στα ψιλά πέρασε ότι η ανακαίνιση του Κέντρου είναι ένα σχετικά μικρό έργο ύψους 5 εκατομμυρίων το οποίο μάλιστα αποτελεί δωρεά της οικογένειας Κωνσταντίνου Πρίφτη. Αλλά γιατί να αφήσει κανείς τέτοιες «λεπτομέρειες» να χαλάσουν μια ωραία εικόνα για το κυβερνητικό έργο…
Επικοινωνιακό «ξεχείλωμα»
Η χτεσινή επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Κερατέα η οποία συνδυάστηκε με τη συμμετοχή του στη δοξολογία για τον εορτασμό του Πολιούχου της Παιανίας Αγίου Αθανασίου, εντάσσεται στη συνεχιζόμενη επιχείρηση της κυβέρνησης να απομακρυνθεί από την ατζέντα των Τεμπών, δια των παροχών και της προβολής των «επιτευγμάτων» του κυβερνητικού έργου. Ενδεικτικό της προσπάθειας να τροφοδοτούνται ασταμάτητα τα ΜΜΕ με «θετικές ειδήσεις είναι το επικοινωνιακό «ξεχείλωμα» των κυβερνητικών παροχών. Τα επιδόματα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός μετά το Πάσχα θα δοθούν τον... Νοέμβριο, ενώ οι παροχές που θα δοθούν στη ΔΕΘ, ήδη έχουν ανακοινωθεί και θα ανακοινωθούν ξανά και ξανά το επόμενο διάστημα.
Από τη σκοπιά της επικοινωνίας, η κυβερνητική επιχείρηση «φυγής προς τα μπρος» είναι πολύ καλά οργανωμένη. Άλλωστε στο επίπεδο της επικοινωνίας η κυβέρνηση τα πάει πολύ καλά -κάτι που δεν θα λέγαμε για την ουσία του έργου της. Πρέπει βέβαια να επισημάνουμε ότι η όλη επιχείρηση στηρίζεται τόσο στην ευνοϊκή στάση της πλειονότητα των ΜΜΕ όσο και στην πλήρη αδυναμία της αντιπολίτευσης να φτιάξει ατζέντα και να δημιουργήσει γεγονότα.
Ωστόσο, η κυβερνητική ικανότητα στην επικοινωνία/προπαγάνδα προσκρούει στην πραγματικότητα. Οι πολίτες που έχουν προσωπική εμπειρία από την παρακμιακή κατάσταση του ΕΣΥ δεν «αγοράζουν» τις ωραίες εικόνες από το Κέντρο Υγείας της Κερατέας. Πολύ περισσότερο, όσες-οι ζορίζονται στο τέλος κάθε μήνα δεν ενθουσιάζονται με τις ισχνές παροχές που θα δοθούν τον Νοέμβριο.
Η αδύνατη «απόδραση»
Το πιο σοβαρό όμως πρόβλημα για την κυβέρνηση είναι ότι μοιάζει αδύνατη η «απόδραση» από τα Τέμπη. Η δικογραφία για τον Κώστα Αχ. Καραμανλή που διαβιβάστηκε στη Βουλή, όχι μόνο επανέφερε την ατζέντα των Τεμπών, αλλά έθεσε για την κυβέρνηση ένα καινούργιο πολύ δύσκολο πρόβλημα: Θα παραπέμψει τον Καραμανλή για πλημμέλημα ή για κακούργημα; Όποια λύση και αν επιλέξει, η πολιτική ζημιά θα είναι μεγάλη. Στη μια περίπτωση θα ξεσηκωθεί σάλος για συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών. Στην άλλη, θα ξεσηκωθούν οι καραμανλικοί της ΝΔ και θα δοθεί σήμα στο κυβερνητικό στρατόπεδο ότι το Μαξίμου εγκαταλείπει τους «δικούς μας».
Μακράν η πιο πιθανή επιλογή είναι αυτή του πλημμελήματος της παράβασης καθήκοντος. Ωστόσο, η κυβέρνηση θα πρέπει να εξηγήσει πώς γίνεται οι γενικοί γραμματείς και οι υπάλληλοι του του υπουργείου Μεταφορών να παραπέμπονται για κακουργήματα που επισύρουν ακόμα και τα ισόβια, ενώ ο πολιτικός προϊστάμενός τους να πέφτει στα μαλακά του πλημμελήματος. Η αντίφαση είναι προφανής και πολύ δύσκολα μπορεί να στηριχτεί πολιτικά.
Οι αντιφάσεις
Η δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει η κυβέρνηση με τη δικογραφία Καραμανλή φαίνεται και από τις αντιφατικές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου. Χτες ο Παύλος Μαρινάκης δήλωσε ότι η δικογραφία των 70.000 σελίδων δεν επιτρέπει βιαστικές αποφάσεις. «Όχι πολιτική εκμετάλλευση, όχι βιασύνη, πρώτα θα μελετήσουμε τα στοιχεία», σημείωσε χαρακτηριστικά. Ωστόσο, προχτές ο Μαρινάκης εμφανιζόταν σίγουρός ότι δεν υπάρχει πλημμέλημα: «Το να λέμε ότι ένας υπουργός δεν άκουσε κάποιες παρατηρήσεις, κάποιες επισημάνσεις, και είχαμε επί των ημερών του τραγική κατάληξη, είτε στην άσφαλτο, είτε σε ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα, είτε οπουδήποτε εν πάση περιπτώσει, και πρέπει να δικαστεί για κακούργημα, θεωρώ ότι μπαίνει σε μια σφαίρα λογικής η οποία θα έχει τις εξής επιπτώσεις: Θα μπορούσε κανείς να πει, κακώς κατά τη γνώμη μου, ότι οι τότε υπεύθυνοι για το “112” που δεν το ολοκλήρωσαν εγκαίρως, και από ό,τι φάνηκε θα μπορούσαν πολύ γρήγορα, θα έπρεπε να πάνε να δικαστούν για κακούργημα με αιτιώδη σύνδεσμο, αιτιώδη συνάφεια τους θανάτους στο Μάτι. Σημαίνει ότι πρέπει οι διατελέσαντες υπουργοί να πάνε να δικαστούν για κακούργημα επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί εγκαίρως ένας δρόμος».
Δηλαδή από τη μια μεριά η κυβέρνηση δηλώνει ότι θα αποφασίσει ότι αφού μελετήσει τη δικογραφία και από την άλλη εμφανίζεται σίγουρη ότι ο Καραμανλής δεν μπορεί να παραπεμφθεί για κακούργημα. Η αντίφαση είναι προφανής. Όπως και ο εμπαιγμός.
