Έναν χρόνο πριν, ανακοινώθηκαν τα ονόματα των γενικών γραμματέων και η έκπληξη ήταν ο διορισμός της Ζέφης Δημαδάμα ως Γενικής Γραμματέως Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αντιπρόεδρος γυναικών τότε στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, πρώην στενή συνεργάτιδα της Φώφης Γεννηματά, είχε ενεργό παρουσία στα τηλεοπτικά πάνελ έχοντας ασκήσει σφοδρή κριτική στη ΝΔ και στον Κυρ. Μητσοτάκη. Για το λόγο αυτό, δέχθηκε επιθέσεις και από δεξιά και από αριστερά. Στην Χαριλάου Τρικούπη έγιναν έξαλλοι με τη μεταγραφή της που τη θεώρησαν οπορτουνιστική, στον ΣΥΡΙΖΑ όπου είχε συμπάθειες απογοητεύτηκαν και στην ΝΔ τη θεώρησαν ξένο σώμα.
Στην πορεία έγινε σαφές ότι η επιλογή της συνδεόταν με την απόφαση του πρωθυπουργού για την προώθηση του ν/σ για την ισότητα στο γάμο, που, τελικά, κρίθηκε από το Μέγαρο Μαξίμου ότι έβλαψε σοβαρά τη ΝΔ και αυτό αποτυπώθηκε στο 28% των ευρωεκλογών. Ετσι, ο Μάκης Βορίδης πήρε το πάνω χέρι από τον Ακη Σκέρτσο και ξεκίνησε η δεξιά στροφή της κυβέρνησης - από την υποψηφιότητα Μπελέρη, στην καρατόμηση Καιρίδη, στην κυοφορούμενη επιλογή Τζιτζικώστα για τη θέση του Επιτρόπου και στην αποπομπή της Δημαδάμα.
Για έναν ολόκληρο μήνα το όνομα της Ζέφης Δημαδάμα περιλαμβανόταν σε όλες τις διαρροές για τον επικείμενο ανασχηματισμό Γενικών Γραμματέων. Ήταν ένας πόλεμος νεύρων αλλά και μια σαδιστική συμπεριφορά προς ικανοποίηση της δεξιάς πτέρυγας της ΝΔ που δεν ανέχτηκε ποτέ την πρώην ΓΓ Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αλλωστε, η σχέση της με την πρώην υφυπουργό Μαρία Κεφάλα (που απείχε από την ψηφοφορία για τα ομόφυλα ζευγάρια) ήταν κάκιστη, ενώ ούτε η υπουργός Σοφία Ζαχαράκη την στήριξε πραγματικά.
Το βέβαιο είναι ότι τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα είχε φανταστεί. Επί των ημερών της στην ΓΓ οι γυναικοκτονίες αυξήθηκαν, ο νομικός όρος "γυναικοκτονία" δεν αναγνωρίστηκε από την κυβέρνηση, και πολλές από τις προτάσεις που κατέθεσε δεν συζητήθηκαν καν, όπως μεταφέρουν στη στήλη υπηρεσιακοί παράγοντες που την εκτιμούν.
Το παράδειγμα της Δημαδάμα δείχνει πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το κόστος για στελέχη της κεντροαριστεράς που εμπιστεύονται τις μεταρρυθμιστικές προθέσεις του Κ. Μητσοτάκη, τον οποίο θεωρούν κεντρώο. Αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι/ες, χρησιμοποιούνται για το "άνοιγμα" στο κέντρο και πετιούνται, χωρίς έλεος, όταν εξαντληθεί η χρησιμότητά τους για το Μέγαρο Μαξίμου. Πρόκειται για ευκαιριακές συμμαχίες χωρίς πολιτικό και αξιακό βάθος που, εκ των υστέρων, εκθέτουν όσους και όσες έδειξαν αφελή ενθουσιασμό για τη μετακίνησή τους προς τα δεξιά.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκος Ανδρουλάκης έχει κάθε λόγο να τρίβει τα χέρια του για την τιμωρία της Ζ. Δημαδάμα. Τον έφερε σε δύσκολη θέση όταν έγινε γνωστή η αξιοποίησή της στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και τώρα μπορεί να επικαλείται το παράδειγμά της για να τρομάζει άλλους και άλλες που έχουν ανάλογες φιλοδοξίες.
